‘Ik wil dood, maar de kinderen willen me niet vermoorden’

Schrijnende verhalen zijn het aan de ontbijttafel van Peter den Oudsten. Schrijnend, maar net zo vaak ontroerend. Zeven vrijwilligsters van verzorgings- en verpleeghuizen tikten vrijdagochtend een eitje met de burgemeester van Groningen. ,,Je kunt er van alles aan doen, maar uiteindelijk is het verzorgingshuis voor de mensen toch een soort hotel. Mensen blijven zeggen dat ze weer terug willen. Naar huis.’’

Verschillende keren per jaar nodigt Den Oudsten groepen uit de Groninger samenleving uit aan een goed gevulde ontbijttafel in het Groninger stadhuis. Een gewoonte die hij meenam uit zijn vorige gemeente Enchede. ,,Ik hoop dat u mij met informatie wil voeden’’, verklaart hij de uitnodiging aan de vrijwilligsters die vooral actief zijn in De Dilgt en De Es. ,,Maar het is voor ons ook een manier om waardering te tonen voor het werk dat u en andere vrijwilligsters doen.’’

Nog voor de eerste broodjes op het bord liggen, wordt de burgemeester op zijn wenken bediend. De informatie stroomt over de schalen met broodjes en beleg. De verhalen van de vrijwilligsters zijn enthousiast. Nee, het kost ze geen enkele moeite het werk te doen, dat ze doen. De dankbaarheid die ze krijgen van de bewoners is onbetaalbaar in de energie die het hen weer oplevert. ,,Een keer per maand bakken we poffertjes. Bewoners komen op de geur af. Mensen die anders nooit meer praten, maken dan in een keer een opmerking, dan zeggen ze: lekker, mijn moeder maakte vroeger ook poffertjes.’’

Of de vrijwilligsters ook een materiële beloning krijgen, wil Den Oudsten weten. Er is een onkostenvergoeding, zegt Gea Pasveer. ,,Voor werkkleding bijvoorbeeld. Maar dat geef ik uit aan de kleinkinderen. Als we dan uit eten gaan, zeggen zij: betaalt oma dat nu allemaal van die honderd euro?’’

Hugo Borst

Journalist en presentator Hugo Borst heeft de strijd aangebonden met schrijnende situaties in verpleeghuizen. De vrijwilligsters kennen soortgelijke situaties niet in de Groninger en Harener huizen waar ze actief zijn. Wel zijn ze blij met de actie van Borst. ,,Omdat veel mensen het niet durven te zeggen. Borst heeft het in elk geval bespreekbaar gemaakt’’, meent Ellie Smit. Het brengt het gesprek automatisch op de werkdruk in de verpleeg- en verzorgingshuizen. De beroepskrachten werken ongelooflijk hard, wordt aan tafel eensluidend geconcludeerd. ‘Maar ze hebben gewoon geen tijd genoeg, en dan is de zorg aan bed soms minimaal’. De mensen die in de huizen komen wonen, zijn gemiddeld veel ouder dan pakweg twintig jaar geleden. Ze hebben ook meer zorg nodig dan vroeger’. Het werk van de vrijwilligsters is daarom hard nodig.

De vrijwilligsters runnen het restaurant, regelen activiteiten of bieden simpelweg een luisterend oor. Op momenten dat de verpleging het niet meer kan belopen. Dat zijn momenten die de vrijwilligster fors belasten. Gea Pasveer vertelt over een bewoonster die momenten heeft dat ze niet meer verder wil. ,,Dan zegt ze ‘ik wil dood, maar de kinderen willen me niet vermoorden’.’’ Pasveer biedt troost met een kop soep. En een gesprek. Dat over van alles kan gaan. Ook over betaald voetbal. En dan zegt die mevrouw ‘goh wat ben je toch lief. Ik heb eindelijk weer eens een goed gesprek gehad’.’’

Compliment

De vrijwilligsters zeggen het een beetje besmuikt, want ze vinden het ‘eigenwijs’ om zichzelf een compliment te geven: maar zonder ons draait het minder goed in de huizen. Het is eigenlijk direct het antwoord op de vraag van Den Oudsten wat hun grootste wens is: meer handen aan het bed. Meer geld voor de zorg, zodat de beroepskrachten meer tijd kunnen besteden aan de bewoners. ,,Die beroepskrachten vliegen, al is het in Groningen niet zo erg als je de verhalen die je op televisie ziet’’, zegt Liselotte van Gelder. Want al zijn de vrijwilligers in de huizen als een soort kers op de taart, er zijn altijd te weinig vrijwilligers. En meer zorg aan bed is zo hard nodig, stellen ze.

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.