4Mijl-veteranen van het eerste uur

Ze waren nog jong van lijf en leden toen ze in 1987 voor het eerst meededen. Ze verzaakten geen jaar. Harry Fransen en Jan Bennes Steur - twee heren van middelbare leeftijd - blikken terug op drie decennia 4Mijl van Groningen.

Kalm tempo in schaduw van de huizen


Harry Franssen

Tot het Helperdiepje gaat het lekker naar beneden, daarna heeft Harry Fransen (63) uit Groningen elk jaar opnieuw een hele kluif aan de 4Mijl. En dat terwijl hij een fanatiek en geoefend hardloper is, die zestien marathons in de benen heeft. En toch, de 4Mijl vindt hij een lastige loop. ,,Dat vals plat omhoog en dan het viaduct en de Herestraat. Dan kom je jezelf tegen, je gaat een beetje kapot.’’

29 keer

Fransen snapt het zelf ook niet helemaal. Hij is al dertig jaar verslingerd aan de 6437 meter van Haren naar Groningen. Die jaarlijkse wedstrijd hoort er voor hem en zijn gezin bij. De herfstvakantie stemden ze af op de 4Mijl. Zijn vrouw heeft ‘m 26 keer gelopen, zijn zoons een keer of twintig. Zelf staat hij met 29 op kop.

Waarom hij die eerste keer meedeed - hij zou het echt niet meer weten. Hij liep samen met Lucas Bolhuis, dat weet hij nog wel. En dat ze pijlsnel weg waren. De tijd? Geen flauw idee. Wel weet hij dat hij er vorig jaar 35 minuten over deed en het snelst was hij in 2006: 29 en een halve minuut.

Liefde op het eerste gezicht

Hij houdt van de 4Mijl, misschien was het wel liefde op het eerste gezicht en is dat de reden dat hij er nooit mee is uitgescheiden. De eerste keer, weet hij nog, kon hij zich gewoon op de dag zelf nog inschrijven. ,,Sporthorloges waren er niet, de chips waren nog niet uitgevonden en zo’n beetje iedereen die meeliep, zat bij een atletiekvereniging. Ik ook.’’

Nu hij terugblikt op 29 keer de 4Mijl - met alle medailles bij de hand - merkt hij op dat het steeds meer een belevenis wordt. De start, de bekenden onderweg, de nazit: hij vindt het machtig. En als het lot hem gunstig is gestemd, kan hij nog wel 25 jaar door. ,,Een oom en tante van me hebben tot ver in de tachtig hard gelopen. Toen moesten ze stoppen en werden ze acuut strammer. Hardlopen houdt je gezond.’’

Kriebelen

De marathons vond hij te lang worden, de halve marathons ook. Nu blijft het bij de 4Mijl, elke week rent hij twee keer en doet hij aan fitness. De truc is, zo heeft de ervaring hem geleerd, om in een rustig tempo van start te gaan en in die kalme cadans te blijven rennen. ,,En ervan genieten, aandacht voor je omgeving houden, niet de hele tijd aan de afstand denken.’’

Zo langzamerhand begint het te kriebelen, het is bijna zo ver. Onder de 35 minuten wil hij lopen. En hij hoopt op een beetje knap hardloop weer. Niet dat warme. In zijn herinnering is het altijd heet tijdens de 4Mijl. ,,Ik ging vaak expres aan de linkerkant van de Hereweg lopen, lekker in de schaduw van de huizen.’’

Opgeven? Niet op dat mooie rechte stuk


Jan Bennes Steur

Haast symbolisch was die eerste 4Mijl voor Jan Bennes Steur (53) uit Groningen. ,,Ik woonde nog thuis in Haren en had net een kamer gevonden in Groningen. Ik liep tijdens die 4Mijl als het ware van mijn ouderlijk huis naar mijn eerste studentenkamer.’’

De eerste medaille

Hij kleedde zich om bij zijn moeder thuis en hij stapte na afloop van de 4Mijl in zijn nieuwe huis in de Oude Kijk in ‘t Jatstraat onder de douche. Daar prikte hij ook de eerste medaille aan de muur. Wat vliegt de tijd. ,,Ik was een broekie van 23, nog jong en soepel. Ik liep er 28 minuten over, geloof ik. Tegenwoordig red ik het meestal in 33 minuten.’’

Hardlopen doet hij al zijn leven lang, om in conditie te blijven voor de andere sporten die hij beoefent. Zoals hockey vroeger en voetbal nog steeds. Hij speelt een kwart eeuw bij Be Quick. De 4Mijl zou een eenmalige wedstrijd zijn, hij schreef zich in en vond het zo leuk dat hij alle edities die volgden ook meeliep. Een keer ging dat mis, vanwege de digitale inschrijving waarover hij zich beklaagde middels een ingezonden brief in deze krant. Daar reageerde een bedrijf op, dat hem uitnodigde met hun mee te lopen en zo geschiedde.

Samen met zijn vrouw

Intussen heeft zijn vrouw ook de smaak van het hardlopen te pakken. Samen rennen ze geregeld een rondje Leegkerk of Dorkwerd. Hun beide zonen doen ook wel eens mee, wat Steur direct zijn langzaamste (45 minuten: met de oudste) en een vrij snelle tijd (31 minuten; met de jongste, die er als een speer vandoor ging) opleverde.

Steur zou niet zonder de 4Mijl willen, misschien ook omdat hij het type is dat trouw is aan hetgeen waarmee hij begint. Zie ook 25 jaar Be Quick en sinds jaar en dag elke week een half uurtje zwemmen bij Zwemclub Haren. De 4Mijl hoort er gewoon bij. ,,Ik heb iets met Haren, ik heb die route zo vaak gefietst naar het Praedinius en later naar de HTS. Het is een mooi recht stuk. Er staan lekker veel bekenden langs de weg en de muziek onderweg is gezellig. En je hebt een streven, je hebt een tijd in je hoofd. En er is nog iets: opgeven is geen optie. Je loopt, en je loopt door. Dan maar wat langzamer.’’

Twee boterhammen en een banaan

Hij heeft zin in zondag. Goed drinken, twee boterhammen en een banaan en daar gaat hij, om een dik half uur later - bezweet door de sprint vanaf de Herestraat - aan te schuiven bij de nazit van Groningen Seaports in café De Keizer.

Qua weersomstandigheden hoopt hij op kalm herfstweer. Niet te warm, niet te koud. En een beetje miezerregen, want dat loopt lekker, vindt hij.

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.