De Groningse aardbeienboer Huib Meinardi en zijn medewerkers zijn druk aan het plukken. De zomerkoninkjes in zijn kassen kleuren door het warme weer in rap tempo van groen naar rood: klaar om op beschuitjes te belanden.

‘Twee dozen Hollandse aardbeien voor 2,50 euro’ staat er op de poster bij een van de marktkramen op de Vismarkt. Even verderop zijn de zomerkoninkjes ook in de aanbieding. Weer een kraam verder krijgen klanten voor drie euro twee volle dozen. De zoete rode vruchten zijn er in overvloed.

‘Hoe warmer het wordt, hoe harder de plukkers moeten werken’

,,We kunnen er niet tegen plukken’’, zegt teler Huib Meinardi (42). De Groningse aardbeienboer staat in een van zijn kassen in Sappemeer. Verderop verdwijnen de rode vruchtjes in rap tempo in kartonnen doosjes, die zo snel mogelijk naar de afnemers in de provincie worden gebracht.

Meinardi is op zijn vijftiende begonnen met het verbouwen van aardbeien en asperges. Eerst kleinschalig, inmiddels heeft hij zeventig medewerkers en stellages vol aardbeienplanten; goed voor miljoenen zomerkoninkjes per jaar. ,,Dat ze nu zo hard groeien, komt door het zomerse weer. Met dit warme weer is een kleine groene aardbei binnen twee dagen rijp.’’ Hoe warmer het wordt, hoe harder de plukkers moeten werken.

loading

Plukken op stahoogte

Volgens de NOS is de productie van aardbeien in ons land sinds 2010 verdubbeld, tot een record van 78 miljoen kilo vorig jaar. Dat komt onder meer doordat de manier van werken is veranderd. De vruchten worden vaak niet meer op de grond geteeld, maar in kassen op stahoogte en in plastic tunnels. De productie is omhoog gegaan, maar de export is volgens de cijfers nauwelijks gestegen. Dat betekent dat Nederlanders dat extra fruit gewoon zelf opsmikkelen.

Meinardi verbouwd dit jaar ook bijna het dubbele van vorig jaar. Hij is bezig te kijken hoe hij verder kan groeien. Grondtelen doet hij niet meer. ,,De planten staan allemaal op stellages’’, zegt Meinardi. ,,We hoeven zo minder bestrijdingsmiddelen te gebruiken en het is een stuk makkelijker voor de medewerkers.’’

Door de teelt in kassen liggen de aardbeien bovendien al vanaf eind maart in de schappen van de supermarkt. ,,Wij kunnen hier eigenlijk oogsten tot aan Sinterklaas en dan beginnen we in maart opnieuw.’’

loading

‘Een aardbei is als gebak’

Zelf snoept Meinardi dagelijks wel een kilo fruit op. Zelfs na al die jaren is hij de vrucht nog niet zat. Hij zit vol kennis over zijn product. ,,Een aardbei is als gebak’’, zegt hij. ,,Je moet ‘m koud bewaren en op kamertemperatuur opeten.’’ En een andere wijsheid: ,,Grootte maakt voor de smaak niet uit. Kleur wel. Hoe roder, hoe zoeter.’’ De beste manier om ze te eten? ,,Gewoon, met heel veel slagroom.’’

Buiten de kas heeft hij ook nog planten staan. Daar zijn werklui nu druk in de weer om plastic te spannen. ,,Zie je die daar, met die witte bloemen? Zodra er een bloem is, heb je binnen een maand een vrucht.’’ Het plastic is nodig omdat er voor het eind van de week regen is voorspeld. ,,Dat is funest. Dan gaan ze heel snel schimmelen.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen