Piet de Greef

Amateurhistoricus met hart voor Delfzijl en de maritieme wereld

Piet de Greef FOTO: Familie

Tijd van Leven beschrijft het gepasseerde bestaan van mensen met een bijzonder verhaal. Vandaag Piet de Greef uit Delfzijl.

Een oude foto of ansichtkaart van Delfzijl in een plaatselijke krant of in het MuzeeAquarium? Grote kans dat die afkomstig is uit de privécollectie van de in juli plotseling overleden amateurhistoricus Piet de Greef.

Als klein jongetje was Piet al gek op alles wat met de maritieme wereld te maken heeft. Het gezin De Greef met vijf kinderen woonde in Velsen-Noord, aan het Noordzeekanaal. Als nakomertje Piet een schip hoorde of zag aankomen, sprong hij op. Zelfs als het gezin zat te eten. Dan rende hij naar de kade om het van dichtbij te kunnen bekijken.

Snel ingeburgerd in havenplaats Delfzijl

Op 22-jarige leeftijd verhuisde Piet naar Delfzijl. In het Westen was amper woonruimte te krijgen. Hij kon aan het werk in aluminiumfabriek Aldel en kreeg ook direct een woning. Ver van huis, maar hij was makkelijk in omgang. Het duurde maar even of hij was ingeburgerd in de Groningse havenplaats.

In het barretje van een pannenkoekhuisje ontmoette de mooie slanke Westerling met lange blonde lokken en helblauwe ogen de 16-jarige Helga. Hij viel als een blok voor het meisje uit Delfzijl-Noord. Ze werden al gauw een stel en trouwden in 1975.

Geschiedenis

Piet verzamelde in de tijd al alles wat los en vast zat. Van suikerzakjes en pennen, tot sleutelhangers en speldjes. Maar hij concentreerde zich uiteindelijk op de geschiedenis van Delfzijl, de havenplaats die zijn hart had gestolen.

Anderhalf jaar na de huwelijksceremonie werd dochter Chantal geboren. Twee jaar later kwam Daphne. Kort daarna werd Helga ziek. De jonge moeder bleek zwaar diabeet. Maar dankzij de goede zorgen van Piet en met hulp van derden redde het gezin zich goed. ,,Hij was er altijd voor mij’’, blikt Helga terug. Ze waren dol op Delfzijl, maar de vakanties brachten ze het liefst door in Beverwijk, bij de jongste zus van Piet. Lekker naar het strand van Wijk aan Zee.

Amateurhistoricus

Piet groeide door tot hoofdsmelter bij de fabriek. En hij ontpopte zich tot een ware amateurhistoricus. Urenlang kon hij zich terugtrekken op zijn kamer vol mappen met foto’s en oude ansichtkaarten van Delfzijl en het havenleven. Een oude foto van de Pinksterfeesten met sleepboten en publiek erop was aanleiding voor zijn eerste boek.

Boek over rederij Frater Smid

Een van de slepers op de foto was van Frater Smid. Wat is het verhaal en wie waren de mensen achter deze rederij? Dat was wat Piet zich afvroeg. Als een pitbull beet hij zich er in vast, samen met Hans Beukema. Na zes jaar onderzoek was het boek eindelijk klaar en kon iedereen lezen welke rol de rederij - met de trawlers met de blauw-wit-blauwe rand in de schoorsteen - speelde in de Delfzijlster scheepvaart. Er volgden meer boeken.

Piet was er de man niet naar om dingen uit handen te geven. Hij regelde het liefst alles zelf. Helga: ,,Als hij druk was met een boek, kwam hij af en toe met een boeketje bloemen aan om het goed te maken.’’

Je bent Delfzielster als

In 2015 begon hij de Facebookpagina ‘Je bent Delfzielster als’. Dit stille protest voor behoud van oud Delfzijl was een schot in de roos. Het eerste jaar wist hij al ruim vierduizend leden aan zich te binden met foto’s en ansichten van ‘oud’ Delfzijl. Tegenwoordig zijn het er meer dan zesduizend. De pagina blijft, ook nu Piet is weggevallen. Schoonzoon Marco Spruit heeft het stokje overgenomen.

De verzamelaar struinde allerlei markten en evenementen af op zoek naar die ene bijzondere foto van een schip of een historische plek. Een van de favorieten: Dort in Stoom. Helga ging vaak mee. Maar ook de schoonszoons vergezelden hem graag. Al waren de oude vaartuigen niet hun hobby, het was altijd gezellig om met Piet op stap te zijn.

Gangmaker

Piet zat graag op de praatstoel, kon urenlang vertellen over maritieme bedrijven, mensen en boten. Een echte gangmaker. Verjaardagen werden uitgebreid gevierd en als het even kon liet hij geen feestje voorbijgaan.

Vorig jaar kreeg het echtpaar een appartement aan het Koningin Wilhelminapark toegewezen. Een heerlijke plek, vonden ze beiden. Piet moest wel afstand doen van een groot deel van de collectie foto’s. Daar was geen ruimte meer voor. Hij schonk de foto’s aan het MuzeeAquarium in Delfzijl. De manier om deze unieke historische foto’s te behouden voor Delfzijl. Het museum kreeg eerder al zijn archief over Frater Smid.

Alles goed voor elkaar en toen sloeg op 12 juli het noodlot toe. Nadat hij hondje Dribbel had uitgelaten kreeg Piet een drukkend gevoel op de borst. Medische hulp mocht niet meer baten. De rots in de branding viel zomaar om. 72 jaar oud.

menu