De Bende van Baflo Bill met Alina Kiers, Peter de Haan en Frank den Hollander.

Arjen Lubach, Wat Aans en De Bende van Balflo Bill, dit was Theater Oosterwijtwerd (maar meezingen mocht niet)

De Bende van Baflo Bill met Alina Kiers, Peter de Haan en Frank den Hollander. Foto: Corné Sparidaens

Met optredens van Arjen Lubach, Wat Aans en (voorheen) De Bende van Balflo Bill kwam dit weekend een feestelijk einde aan Theater Oosterwijtwerd. Een verslag.

De Beatles zingen door de speakers over hallo en tot ziens, terwijl de grote schuur van boer Jacob Jan van Marum langzaam volstroomt met publiek. Schuine banen zonlicht zetten de rood-wit geblokte tafelkleedjes in de spotlights, en verderop, in het eetcafé, halen mensen nog snel een bekertje koffie voor de voorstelling begint.

Ze komen voor Alina Kiers, Frank den Hollander en Peter de Haan, beter bekend als De Bende van Baflo Bill, het theatertrio dat vanaf 1988 de Noord-Nederlandse podia bestormde en dat eigenlijk niet meer bestaat, maar nu even wel.

Kringloopmeubelen op gepaste afstand

Hier, in Theater Oosterwijtwerd, kon alles. Vanaf 17 juli tot en met 23 augustus speelden tientallen artiesten in deze eeuwenoude driekapsschuur. Negentien dagen lang, verdeeld over vijf weekends van donderdag tot en met zondag, 34 voorstellingen, soms drie op een dag. De voorstellingen waren coronaproof, want de kringloopmeubelen waren op gepaste afstand geplaatst, maar ook corona-proef: wie een kaartje kocht, ging ook lunchen of dineren bij de familie Van Marum in eetcafé de Boerderij.

Hier lag Freek de Jonge op de bank in de opkamer van de familie Van Marum. Hier las Bert Visscher voor uit zijn nieuwe boek. Hier kon je zowel de sophisticated show van Inge van Calkar zien, en de coole dudes-grooves van Wat Aans, maar ook naar de intieme Groninger songs van singer-songwriters als Bert Hadders, Harry Niehof en Jan Henk de Groot luisteren. En elke dag schuifelde de 92-jarige moeder van boer Jacob Jan de schuur in achter haar rollator, om op haar vaste plek aan de zijkant te kijken wat er nou weer loos ging. Haar favoriet? Inge van Calkar.

‘Het was elke dag een feestje’

Geluidstechnicus Rolf Schreuder en lichtman David Woltinge zitten klaar achter de knoppen. Het laatste weekend; nog even de mouwen opstropen, zeggen ze. De Bende doet vandaag drie shows, Lubach zondag ook drie. ,,Het was elke dag een feestje’’, zegt Schreuder vergenoegd. ,,En telkens voor ander publiek hè. Vrijdag hadden we Wat Aans, we dachten, dat gaat ruig worden, maar ook die jonge gastjes hielden zich keurig aan de coronaregels.’’

Woltinge schuift de knop rechtsonder naar beneden en de knop linksboven omhoog: zaallicht uit, podiumlicht aan. En daar is de Bende, terug van weggeweest - ja, in Oosterwijtwerd kan alles.

Een uur lang stelen Den Hollander, Kiers en De Haan en hun theatertypetjes de show. De rappende Reppo Eppo Bos, het shantykoor Shanty Vries, De Biliothecaris, Babs, het meest saggerijnige countryzangeresje van het westelijk halfrond met haar ‘onverbiddelijke meezingers’ als Eppingedem, oh Eppingedem - ze oogsten het ene lachsalvo na het andere. Als dan ook nog de Enige Echte Gezina Daalemmer (Carmen Schilstra) het podium op wandelt voor het Hoornse Plas-duet, kan de middag niet meer stuk.

Zingen in het Gronings

Wie optrad in Theater Oostwijtwerd moest wel iets met Groningen hebben. Zingen in het Gronings of zingen over Groningen. De Bende vergat ook Drenthe niet, in het afsluitende Drèents Liedechie, waarin steengrill’n op ’t hunebed wordt aangeprezen als culinaire hit. ‘Oe mag niet metzing’n’, roept Den Hollander. Want ja, dat virus ziet ook Oosterwijtwerd wel.

De famlilie Landman uit Termunten zit na afloop met een glaasje in de geimproviseerde foyer achter de aardappelkistenmuur. Het lied Bie de Liddl was hun favoriet. En de Hoornse Plas natuurlijk. Ze hebben niet zoveel gezien, want ze wilden naar Pé en Rinus en dat was al vol. En wat zo mooi was, zeggen ze, als je om je heen keek in deze boerenschuur vol kringloopmeubelen, het was niks luxe, het was gewoon en toch theater. Ook Yvonne Mellema en Harriët Wolthuis uit Appingedam hebben zich kostelijk vermaakt. Als Theater Oosterwijterd een vervolg zouden krijgen, zijn zij erbij.

Extra klanten

Bij de ijsjesbar staat restauranthouder Jacob Jan van Marum tevreden terug te blikken. Voor hem was het optreden van Bert Visscher het hoogtepunt. En hij denkt de afgelopen maand extra klanten te hebben geworven. ,,Vorig weekend was een vrij weekend, dus was er niks in de schuur. Maar toen zag ik toch gezichten in de zaak die ik hier in de weken daarvoor had gezien.’’

De coronacrisis heeft de cultuursector bijna doodgeknuppeld. Het is een prikkelende gedachte dat zonder corona Theater Oosterwijtwerd niet had bestaan. Het maakte iets moois in mensen los. Iets vrolijks, iets kameraadschappelijks, iets onbaatzuchtigs - attributen werden voor niks of bijna niks geleverd.

Verderop, achter het kleedkamergordijn, proberen Pé en Gezina Daalemmer nog even een andere toonsoort uit voor de show van vanavond. Want met het klimmen der jaren zakken de stemmen.

Maar de stemming steeg.

menu