Nigeriaanse asielzoeker staat voor dichte deur bij azc in Ter Apel: 'Ik ben moe en snap het niet'

De papieren die 'Francis' meekreeg uit Amsterdam Foto: DVHN

‘Francis’ noemt hij zichzelf. De Nigeriaan in de 20 zit ineengedoken op de stoep voor het hek van het asielcentrum in Ter Apel. Hij mag niet naar binnen nu het rijk heeft besloten tijdelijk geen nieuwe vluchtelingen op te vangen in verband met het coronavirus: „Waar ga ik slapen? Ik ben moe en ik snap het niet.”

In zijn handen heeft hij een briefje van het politiebureau in Amsterdam. „De asielaanvraag is in Ter Apel, dit is ongeveer drie uur reizen.” Het briefje gaat vergezeld met een reeks plaatjes van treinen, stations en de bus van Emmen naar Ter Apel. In zijn handen heeft hij een OV-chipkaart met daarop de datum 16 maart 2020.

Aangekomen in Ter Apel, waar vrijwel alle in Nederland aangekomen vluchtelingen hun asielprocedure beginnen, gaat het hek niet voor hem open. En dus zit hij rond het middaguur op het stoepje. Dat het hek met regelmaat open en dicht gaat om bewoners in en uit te laten snapt hij niet. „Waarom zij wel en ik niet?” vraag hij zich af.

Zondag nog wel incheckers

Het rijk heeft besloten dat het niet wenselijk is om nieuwe asielzoekers waarvan niet bekend is met wie ze in aanraking zijn geweest op te vangen. Asielzoekers die op zondag aankwamen, konden nog wel naar binnen. Een Albaniër vraag om geld, laat zijn looppas zien. Aankomst: 15 maart 2020 om 17.03 uur.

Achter Francis liggen twee tassen. Zijn kleren en schoenen, legt hij uit. Zijn verhaal is niet duidelijk, Francis spreekt slecht Engels en mompelt de woorden. Sinds drieënhalve maand is hij op de vlucht, legt hij uit. Op de foto wil hij niet. Zijn mouwen zijn vies, net als zijn nagels.

In de loop van de maandag verzamelden zich nog zo’n kleine twintig asielzoekers voor de poort van het asielcentrum. Onder hen is Evelyn, ook uit Nigeria, met haar drie kinderen van 13, 10 en 5 jaar. Hun bezit bestaat uit een handig formaat trolley op wieltjes. De jongste klampt zich aan haar vast en snikt. Evelyn veegt een traan van haar wang. Ze snapt er niks van in Ter Apel. Ze moest hierheen, maar nu moet ze weer terug naar Emmen, heeft ze te horen gekregen van de beveiliging.

Geen grote groepen wachtende asielzoekers

Waar ze naartoe moeten, nu het asielcentrum voor hen is gesloten, kan landelijk COA-woordvoerder Werner van Bastelaar ook nog niet zeggen. Volgens hem wordt nog bekeken hoe dat het beste geregeld kan worden.

Woordvoerder Kasper Schomaker van de gemeente Westerwolde zegt dat wel met het COA en de politie is afgesproken dat er zich geen heel grote hoeveelheden wachtende nieuwe asielzoekers voor de poorten van het asielcentrum moeten verzamelen. ,,Zo willen we ook voorkomen dat ze gaan rondzwerven door Ter Apel. Vooralsnog is dus het nog niet heel druk.

Burgemeester Jaap Velema van Westerwolde wil graag dat er een tweede aanmeldcentrum komt, elders in het land. Hij wil dat zo de druk op het 9000 inwoners tellende Ter Apel wordt verlicht. Het asielcentrum daar kan maximaal 2000 vluchtelingen herbergen.

menu