Openbare basisschool de Wilgenstee in Zeerijp is de inspiratie voor een nieuw kinderboek. Groetjes uit Zeerijp van Lysette van Geel gaat over de gevolgen van aardbevingen voor kinderen.

Als journalist en kinderboekenschrijver Lysette van Geel uit Amsterdam tijdens een basisschoolbezoek een rondje feit of fictie doet, vraagt ze altijd of aardbevingen in Nederland bestaan. Nee, zeggen de meeste kinderen dan. Een kinderboek over aardbevingen kende ze nog niet. En daarom besloot Van Geel die zelf te schrijven.

Groetjes uit Zeerijp gaat over Chrisje, een meisje van elf jaar oud dat in Zeerijp woont en in groep acht van de basisschool zit. Haar beste vriendin is verhuisd vanwege de aardbevingen. Chrisje heeft zin in het laatste schooljaar. Dan raakt de school door een aardbeving beschadigd. De tijdelijke school komt op de enige speelplek in het dorp te staan en sluiting dreigt. Chrisje komt in actie met de klas zodat de school niet sluit en ze niet in een ander dorp naar school hoeft.

Het is het eerste kinderboek over aardbevingen dat wordt uitgegeven bij een landelijke uitgeverij. Groetjes uit Zeerijp ligt sinds donderdag in boekenwinkels in heel Nederland. Van Geel kwam op het idee voor het boek toen ze op de radio hoorde dat de basisschool in Zeerijp versterkt moest worden en de kinderen al die tijd in een noodgebouw les kregen. ,,Dat noodgebouw werd ook nog eens bovenop de enige speelplek van het dorp geplaatst’’, vertelt Van Geel.

Hoe is het voor kinderen om hier te wonen?

Door haar eerdere werk voor het Jeugdjournaal kende ze het aardbevingsgebied in Groningen al. Op bezoek bij een gezin dat uit hun huis moest vanwege de schade maakte de kamer van een van de kinderen veel indruk. ,,De schoorsteen was al van het huis gehaald. Het bed van de jongen stond daar vlak onder. Zijn moeder had zijn bed van het raam af geschoven. Als er een aardbeving zou komen, zou hij dan geen glas in zijn bed krijgen. Hoe is het voor kinderen om zo te wonen, dacht ik. Die vraag is altijd blijven hangen’’, vertelt Van Geel.

Die vraag wilden de leerlingen van de Wilgenstee wel beantwoorden. Van Geel had veel contact met meester Barry Bakker van groep 6, 7 en 8 van de basisschool. ,,Met de klas hebben we het gehad over waar de kinderen trots op zijn, wat we mooi vinden aan ons gebied: de rust en de ruimte, de mogelijkheden die je als kind hebt om te spelen bij ons in het dorp. De gezelligheid van de school en de voetbalclub. Alle dieren die ze hebben. Paarden, varkens en geiten. Dat is voor ons de normaalste zaak van de wereld en voor een schrijfster uit Amsterdam heel bijzonder’’, zegt Bakker.

‘Niet in de slachtofferol’

De meester gaat nuchter met de aardbevingsproblematiek in het dorp waar hij woont en werkt om. ,,We willen niet in de slachtofferrol geplaatst worden. Ik heb direct tegen Lysette gezegd: het is niet leuk dat het met je gebied gebeurt en de echte gevolgen zijn nu pas zichtbaar nu de versterkingsopgave op gang lijkt te komen en de eerste kinderen moeten verhuizen, maar het is niet de bedoeling dat ze bang gemaakt worden.’’

Het boek gaat dan ook niet alleen over de aardbevingen. Want kind zijn in het aardbevingsgebied is zoveel meer dan dat. ,,Het gaat expres ook over andere onderwerpen, zoals onzeker en verliefd zijn. Dat zijn dingen die alle kinderen in Nederland op die leeftijd meemaken’’, zegt Van Geel.

Bakker heeft het manuscript al voorgelezen aan zijn leerlingen voor ze op vakantie gingen. ,,Het leest lekker vlot en is humoristisch. Ik hoop dat het kinderen in andere delen van Nederland op een luchtige manier bewust maakt van wat hier gebeurt.’‘

loading

Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen