Tien meter lang en bijna vier meter hoog is ‘ie: de klimmuur in de woonkamer van Basjan Oosting (40) uit Groningen. In maart 2020 kocht de festivalbouwer een huis in de Schildersbuurt: ,,Die klimwand was het eerste dat ik erin zette, nog voor de badkamer en de keuken.’’

In zijn hoofd telt Basjan Oosting af voor de afzet. Zijn armen en benen staan strak gespannen. Dan vliegt hij omhoog richting de blauwe greep. Hebbes! Met een plof laat hij zijn voeten neerkomen op de valmat op de grond.

Minstens één, soms zelfs meerdere keren per week hangt hij in zijn klimmuur. Of eigenlijk boulderwand: ,,Bij klimmen zit je vast aan een touw. Boulderen gaat tot vier meter hoogte, waarbij je val wordt gebroken door een speciale mat.’’

Complete renovatie

Een jaar geleden kocht Oosting een bovenwoning in de Groningse Schildersbuurt. Net toen de koop was afgerond, sloeg corona toe. Zijn werk als decorbouwer op grote festivals in binnen- en buitenland viel weg. Geluk bij een ongeluk: de vrijgekomen tijd kon hij besteden aan het compleet renoveren van zijn nieuwe optrekje.

En daar wist hij wel raad mee. De hoge muren, 3,60 meter om precies te zijn, leenden zich perfect voor een klimwand. Bij een failliet bouldercentrum uit Brabant kocht hij een kwart van de wand op. Na eerst een tussenmuur in zijn woning eruit te hebben gesloopt, was het het eerste dat Oosting in de woning plaatste: ,,Nog voor de badkamer en de keuken.’’

Festivalstellages

Zijn liefde voor klimmen dateert al van lang geleden. Op zijn zestiende kwam Oosting tijdens zijn opleiding buitensport aan het CIOS voor het eerst in aanraking met de sport. In de jaren erop verruilde hij het klimmen op muren voor klimmen in grote festivalstellages van onder meer Mysteryland en Defcon, maar ook van enorme evenementen in Australië en Uruguay.

Zeven jaar geleden pakte de veertigjarige de klimsport weer op. Voor de corona-uitbraak klauterde hij soms bij de klimhallen van Bjoeks of Gropo in Groningen. Ook reisde hij ervoor naar Ton Sai en Railey Beach in Thailand. Veel vrienden klimmen ook: ,,Zij helpen me met het maken van nieuwe routes op de muur. Sommige zijn voor mij nog te pittig, haha. Door corona zijn alle bouldercentra dicht, dus kunnen ze bij mij terecht.’’

Applaus

Vanaf de straat is goed te zien hoe Oosting zich inspant. Zeker als het donker wordt en hij met een felle lamp de klimmuur belicht. ,,Soms heb ik door dat mensen gestopt zijn om te kijken en zwaai ik naar ze. Vaak lopen ze dan door, soms applaudisseren ze’’, lacht hij. ,,Ook kreeg ik laatst de studenten van hiernaast aan de deur. Of ze een keer mogen komen klimmen. Natuurlijk kan dat.’’

In de tussentijd heeft hij ook de rest van het huis onder handen genomen. De renovatieklus is bijna af, en dat is volgens Oosting maar goed ook: ,,Ik ben er nu wel klaar mee. Tijdens corona heb ik ook wat in de bouw gewerkt, maar het mooiste vind ik toch om in de buitenlucht telkens weer op nieuwe locaties aan de slag te gaan en te reizen.’’ Om straks na thuiskomst weer extra te kunnen genieten van zijn eigen klimwand.

loading  

Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen