Bejaarden reageren gelaten op problemen in bevingsgebied: 'k Mag lieden dat 'k uut tied ben'

Verzorgingstehuis Alegunda Ilberi in Bedum is een van de negen instellingen waar de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd onderzoek deed. Foto: Archief Peter Wassing

Onduidelijkheid over de versterkingsoperatie belemmert het werk van zorginstellingen en hun personeel. De kwaliteit van de zorg staat onder druk. Ouderen reageren op hun manier: ‘’t Zal mien tied wel duren’ of ‘k Mag lieden dat ‘k uut tied ben’.

Dat stelt de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd na onderzoek bij negen instellingen in het Groningse aardbevingsgebied.

Het gaat om aanbieders van verpleeghuiszorg, verstandelijke gehandicaptenzorg en geestelijke gezondheidszorg. De inspectie stelt dat de kwaliteit van het werk nog niet te lijden heeft onder de aardbevingsproblematiek. Dat is te danken aan de grote inzet en de flexibiliteit van de medewerkers.

Hoelang houden zorgverleners dit nog vol?

Zorgverleners worstelen in hun privéleven met schade- en versterkingsperikelen. Bestuurders van zorginstellingen vragen zich af hoelang de medewerkers dit nog volhouden. Als een collega thuis iets moet regelen, omdat er een schade-expert op bezoek komt, vangt het team dit op. Ze staan bokje voor elkaar.

Ook wordt rekening gehouden met de werktijden van zorgverleners die door versterking van de woning tijdelijk gehuisvest zijn op een verderop gelegen vakantiepark en te maken hebben met ongunstig openbaar vervoer.

Onduidelijk of gebouw over 5 jaar nog gebruikt mag worden

De gasellende trekt een zware wissel op de planning maar brengt ook andere onzekerheden met zich mee. Zorgaanbieders hebben versterkingsadviezen, maar de financiering voor de aanpak van de gebouwen is nog niet rond. Daardoor is onduidelijk of een gebouw over 5 jaar nog wel gebruikt mag worden. En als dat niet zo is, hoe regel je dan op stel en sprong een tijdelijke verhuizing en nieuwbouw?

Ook de bouwnorm die ten grondslag ligt aan de versterkingsadviezen wordt ter discussie gesteld. Een zorgbestuurders vertrouwde de inspectie toe: ,,Doordat duidelijkheid uitblijft, voelt de hele situatie uitzichtloos aan.’’

Moreel dilemma

Een zorgaanbieder spreekt van een moreel dilemma. Zijn woningen moeten versterkt worden, maar zijn op dit moment niet als onveilig bestempeld. Maar wat als er onverhoopt toch een nieuwe en zware aardbeving à la Huizinge of Zeerijp komt? De bestuurder voelt zich verantwoordelijk voor het mogelijke risico, maar ziet geen oplossing voor de huidige situatie.

Besluiten om te investeren in betere huisvesting en voorzieningen worden uitgesteld. Dat is slecht omdat ouderen pas op hele hoge leeftijd in een verpleeghuis terecht komen en tegen die tijd vaak zware en complexe zorg nodig hebben.

‘Bevingsproblematiek voor cliënten klein houden’

De inspectie stelt vast dat cliënten zoveel mogelijk uit de wind worden gehouden. Zorgverleners stralen uit dat het met de bevingsproblematiek wel goed komt. Bij mensen met een psychogeriatrische of verstandelijke beperking, wordt de bevingsproblematiek ‘klein’ gehouden. Een zorgverlener: ,,Dat doen we om het gevoel van veiligheid te bewaren.’’

De inspectie constateert een nuchtere of gelaten houding. Een terugkerende opmerking was: ,,Deze problematiek speelt al meer dan 30 jaar en hoort bij de Groninger.’’ Bejaarde cliënten zeggen: ,,’t Zel mien tied wel duren’’ of ‘‘k Mag lieden dat ‘k uut tied ben’’.

menu