Negen jaar moest ze wachten en knokken. Maar nu heeft Tineke van Weerden een fraai nieuw huis, dat het oude, door bevingen beschadigde pand vervangt. „Ik ben een gezegend mens.”

Veel gaat er mis of stroef in het aardbevingsdossier, al jaren. Deze krant staat er vol mee, tot op de dag van vandaag. Maar soms gaat er ook iets goed. Al kost het veel tijd en moeite, er is resultaat. En dat moet ook in de krant. Vindt Tineke van Weerden (67) uit ‘t Zandt.

We zitten bij haar thuis, in haar nieuwe, een paar maanden geleden opgeleverde huis. Een degelijke, ruime, vrijstaande woning. Villa Buitenzorg staat er op een bord boven de voordeur. „Mijn broer zei: Villa Nooitgedacht is een betere naam voor het huis”, zegt Van Weerden.

Jaren vol aardbevingsschade

Daar zit iets in. Van Weerden en wijlen haar echtgenoot Jan zijn jaren bezig geweest met de afwikkeling van de aardbevingsschade. Het ging bepaald niet vanzelf, valt op te maken uit haar woorden. Soms zagen ze het niet meer zitten, maar ze hielden vol.

Tineke en haar man kwamen uit Appingedam en streken in 1977 neer in ‘t Zandt. Ze vielen voor het mooie, vrijstaande herenhuis uit circa 1890, en de handige schuur die bij de woning aan de Hoofdstraat zat. Die kwam goed van pas, want haar man was woninginrichter.

loading

Eerste schade ontdekt in 2011

De eerste schade ontdekte het echtpaar al in 2011, een jaar voor de aardbeving in Huizinge. „We trokken vanaf dat jaar al aan de bel, want er was iets aan de hand. We hadden de ene na de andere schade en veel frustratie. Er zaten scheuren in de wanden en de schuifpui wilde niet meer dicht. In de muren zag je loszittende stenen. Niemand maakte zich destijds erg druk over dat soort schade. We meldden het wel bij de NAM.”

De schade werd ook hersteld, maar kwam terug. In 2016 werd er door de afdeling Individuele en Complexe Projecten van het Centrum Veilig Wonen (CVW), destijds onder meer belast met de afwikkeling van aardbevingsschade, een selectie gemaakt van vijftig verschillende huizen in het bevingsgebied. De woning van Tineke en Jan zat er ook bij.

„Ik heb zelf al die huizen geïnspecteerd”, zegt projectleider Henk Kragt van het CVW, die de Van Weerdens vanaf 2016 begeleidde. „Vervolgens zijn er plannen voor gemaakt. Ik ben er uiteindelijk drie jaar mee bezig geweest.”

loading

Herstel is kostbaar: sloop

Na verloop van tijd werd duidelijk dat het herstel en de versterking van de woning in ‘t Zandt te kostbaar zou worden. Vervolgens werd er een plan gemaakt voor sloop en nieuwbouw. „We wilden weer net zo’n huis terug, type notariswoning”, zegt Van Weerden.

Zij en haar man hadden nog een wens. Ze wilden een aantal oude elementen uit de te slopen woning terugzien in het nieuwe huis. „Bijvoorbeeld de gebrandschilderde ramen, de twee gietijzeren zuilen bij de voordeur. En de geloogde deuren. We waren erg gehecht aan ons huis. Onze ziel en zaligheid zaten erin. We hadden er 43 jaar met heel veel plezier in gewoond, er waren veel herinneringen. We wisten wat we hadden, niet wat we kregen.”

Heel veel gesprekken

Kragt: „We zijn een jaar bezig geweest met elkaar en hebben heel veel gesprekken gevoerd. We wilden dat ze het gevoel kregen dat het huis ook echt van hen was. Dit proces vergt ook wel iets van de bewoners. Het heeft veel impact op ze. Je zit soms met acht, negen mensen aan tafel. En dat is nog alleen maar het vooroverleg. Tijdens de bouw zit je ook elke drie weken met elkaar om tafel. Het is een heel proces waar je met elkaar doorheen moet.”

Van Weerden: „Het ging niet altijd makkelijk. Soms moet je voet bij stuk houden. Een voorbeeld? De aannemer ging er eerst van uit dat er gewoon weer een gasaansluiting zou komen in het nieuwe huis. Dat wilde ik helemaal niet, ik wilde van het gas af. Toen zei hij: Dan moet er van alles anders.”

NAM heeft niet alles betaald

De NAM heeft uiteindelijk ook niet alles betaald, zegt Van Weerden. Daar heeft ze geen moeite mee. „Wanneer je bepaalde extra’s wilt, moet je zelf ook een bijdrage leveren. Dat vind ik geen probleem. Zo is er in plaats van een standaard trap naar de eerste verdieping een klassieke open trap geplaatst met traploper en koperen roedes.”

Ze is dik tevreden met haar nieuwe woning. De oude gebrandschilderde ramen zitten nu in de erker van het voorhuis. De gietijzeren zuilen staan keurig bij de voordeur. En de geloogde deuren sluiten een grote inbouwkast af. „Het is het waard geweest. Ik ben een gezegend mens. Dit is de beste keus die we in overleg met het CVW hebben kunnen maken. Het is een happy end.”

loading

‘Situaties zijn vaak verschillend’

Kragt knikt. Maar ook hij vindt het lastig de vraag te beantwoorden waarom Van Weerden een nieuw huis heeft, terwijl veel gedupeerden daar soms al jaren vergeefs op wachten.

„Ik kan die vraag gewoon niet beantwoorden. Situaties zijn vaak verschillend. Ik heb me vooral beziggehouden met de vijftig geselecteerde huizen. Die zijn alle vijftig aangepakt en samen met dertig andere opgeleverd. Aan 44 huizen wordt op dit moment gewerkt.”

'Het huis is een monument voor mijn man'

„Het huis is ook een monument voor mijn man”, zegt Van Weerden. „Hij heeft de oplevering niet meer meegemaakt; hij is december vorig jaar overleden. Het is heel verdrietig dat hij het resultaat niet meer heeft kunnen zien. Hij vond het ook heel moeilijk het los te laten.” Gelukkig kon ze nog wel samen met Jan de stenen en de pannen uitzoeken, net als de tegels.

„Mijn grootste zorg was of de woning nog wel op tijd af zou komen, zodat Jan er bij kon zijn”, zegt Kragt. Hij prijst de gemeente, die vlot over de brug kwam met de benodigde vergunningen.

Een race tegen de klok

Van Weerden knikt. „Het was een race tegen de klok. Dat was frustrerend. Gelukkig heeft Jan de contouren nog wel gezien.”

In het dorp wordt positief gereageerd op haar woning. Van Weerden hield driemaal open huis na de oplevering en veel dorpelingen namen een kijkje. „Ze vinden het geweldig. Het is het mooiste huis van het dorp, zeggen mensen. Ik heb ook geprobeerd de buurt steeds goed op de hoogte te houden, liet bijvoorbeeld de bouwtekeningen zien. We wilden niet dat de buurt tegen ons was. Soms vragen mensen wel eens: hoe heb je het voor elkaar gekregen? Op die vraag kan ik geen antwoord geven.”

Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen