Briesende Schotse Hooglander neemt columnist Herman Sandman (bijna) op de hoorns

Een briesende Schotse Hooglander heeft DVHN-columnist Herman Sandman woensdag bijna op de hoorns genomen. Sandman kwam er ternauwernood zonder kleerscheuren vanaf.

De columnist stond samen met collega Liselotte Schüren en haar camera in een weiland bij Slochteren, zijn woonplaats, om een videocolumn op te nemen. Over een ontmoeting die hij op het fietspad met een Schotse Hooglander had gehad. Het woord in beeld dus, de schrijver bij zijn personages op de achtergrond. Aanvankelijk.

Code oranje

Er zijn enige waarschuwende regels voor als Hooglanders moeilijk gaan doen. Als hij (of zij) onrustig wordt, alsof de Hooglander jeuk heeft, de kop naar achteren slingert en met de poten gaat schuifelen, noem dat gerust code oranje. Gooit het beest zijn kop naar beneden, dan is de aanval aanstaande. Code rood. De aanwezigheid van een kalfje garandeert narigheid.

Ver achter Hermans stond een argwanend starend een kalfje. Een volwassen beest – laten we het de moeder noemen – naderde de voordragende columnist op dreigende wijze. Herman reageerde op zijn vertrouwde wijze: niet. Onverstoorbaar ging hij voort. ,,Dat geeft toch niks?”, zei hij achteraf. ,,Het moest toch klaar?”

Aandachtig luisteraar

Pas toen Liselotte, die eerst al even onverstoorbaar bleef filmen, met haar hoofd wat kopschokkende Hooglander-imitaties ten beste gaf, schuifelde Herman richting veiligheid. Bij een tweede poging leek de Hooglander zichzelf, kennelijk gerustgesteld, ineens tot een aandachtig luisteraar te hebben getransformeerd. Dat is er dan tenminste één. Want dikke kans dat de beelden de tekst voor de kijker in de hoek drukken. Mooi meegenomen dat deze tekst in de papieren krant letterlijk in de hoek gedrukt staat.

Moraal: geef personages nooit te veel ruimte. Dat leidt maar af.

menu