De nieuwe coronapatiënten blijven maar binnengereden worden. ,,Ik zie echt geen licht aan het eind van de tunnel’’, zegt verpleegkundige Marloes in het Martini Ziekenhuis Groningen.

,,Het zou gemakkelijker vol te houden zijn als we zouden weten dat het bijvoorbeeld tot september zou duren’’, knikt haar collega Sabine. ,,Maar als je de beelden van drukte ziet op Koningsdag, als je al die negativiteit over vaccinaties leest… Ik ben bang dat veel jongeren geen vaccin gaan nemen. Het is voor ons moeilijk te geloven dat het echt minder gaat worden.’’ Marloes vult aan: ,,Wij merken er hier nog niks van. Eerst zien, dan geloven.’’

De ziekenhuizen in Groningen, Drenthe en Friesland kunnen de zorg bijna niet meer aan. Operaties worden afgebeld, het UMCG en de Treant-ziekenhuizen in Drenthe cancellen zelfs kankeroperaties, patiënten worden overgeplaatst en er wordt geschoven met personeel en bedden.

Verpleegkundigen die al een jaar op topspanning werken, knappen vaker af. Mensen zijn ziek of in quarantaine en vervangers zijn niet te vinden. ,,We persen eruit wat er in zit’’, zegt clustermanager Laurence Hovenkamp in het Martini Ziekenhuis, terwijl hij een staatje laat zien van de beddenbezetting in de kliniek. Vanochtend lukte het twee patiënten op de covid-ic eerder over te plaatsen waardoor er plekken zijn voor nieuwe opnames. Maar ook de paar honderd bedden op de gewone verpleegafdelingen zijn allemaal bezet, op één na. ,,Het is niet alleen de druk op de coronazorg. Elke afdeling ervaart de hinder.’’

Overleg of patiënten eerder weg kunnen

In de eerste kamer na de sluis van corona-verpleegafdeling 1D liggen twee vrouwen van eind vijftig met slangetjes in hun neus. De een slaapt, de ander kijkt versuft in een eindeloze verte. In de kamer ernaast zitten vier mannen van in de zestig half rechtop in bed of op een stoel ernaast wat te eten en drinken, ook gekoppeld aan slangetjes en zuurstofflessen. Personeel in blauwe beschermingspakken is aan het schoonmaken, artsen en verpleegkundigen controleren de ene na de andere patiënt en bespreken of iemand niet tóch al wat eerder weg kan, omdat er plek moet komen voor nieuwe covid-patiënten.

Elke dag overleggen de noordelijke ziekenhuizen over de puzzel. Vrijdagochtend lagen er 196 coronapatiënten in de negen ziekenhuizen. Daarvan kwamen er 68 uit andere regio’s, de rest uit het Noorden zelf. Maar er is steeds minder plek om die patiënten vanuit de Randstad of Brabant over te nemen. Ook de ziekenhuizen in Groningen en Drenthe moeten nieuwe patiënten weigeren en anderen overplaatsen.

,,De patiënten die we hebben, lijken nu zieker dan een jaar geleden, waarschijnlijk doordat ze jonger zijn’’, zegt verpleegkundige Robin. ,,De zorgzwaarte neemt daardoor toe en het is voor ons ook confronterender’’, zegt verpleegkundige Marloes. ,,Het kan je eigen vader of moeder zijn.’’

Water drinken op weg naar werk

Ze houden de moed erin maar dat is steeds lastiger, zeggen de verpleegkundigen in de koffieruimte naast een van de corona-verpleegafdelingen. ,,We doen dit nu al bijna anderhalf jaar. Als we in het begin hadden geweten dat het zo lang zou duren... Het werken in pak is zwaar. Je kan ook niet even weg als er net een patiënt achteruit gaat of naar de ic moet. Je hebt zelfs geen tijd om even naar de wc te gaan. In de auto hierheen hou ik er al rekening mee dat ik veel water drink, want het is warm in het pak en je gaat zweten, dus je moet veel drinken om geen hoofdpijn te krijgen.’’

Ook Marloes en Sabine doen dit werk nu al ruim een jaar. ,,Dat is niet waarom ik ooit verpleegkundige ben geworden’’, zegt Sabine. ,,Onder déze omstandigheden is het gewoon te zwaar.’’

De ziekenhuizen in het Noorden hebben doorgaans in de meivakantie de verloven niet ingetrokken. ,,Dat vonden we niet verantwoord want mensen móeten gewoon even bijtanken’’, legt manager Laurence Hovenkamp uit. Maar in praktijk hebben de meesten toch al geen meivakantie. ,,Er word je vaak gevraagd of je een extra dienst kan draaien en dat doen we natuurlijk wel meestal’’, verklaart Marloes. ,,Maar je vraagt je soms af waar je het allemaal voor doet. We hebben best wel angst voor de versoepelingen.’’

,,Het is scherp aan de wind zeilen’’, zo omschrijft manager van de ic’s Iepie Plagge het. ,,Ik hoop echt dat we het blijven redden maar we kunnen niet in de toekomst kijken’’, stelt Hovenkamp.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen