Dag 1 proces Jesse van Wieren roept vragen op

Tekening: Annet Zuurveen

De moord (doodslag) op de 28-jarige Jesse van Wieren, op 1 januari 2016 in Kloosterburen, is omgeven door veel drank en drugs. En vragen, zo bleek op de eerste dag van het strafproces.

Desiree G. was twaalf jaar toen ze voor het eerst cocaïne gebruikte. Haar vriend Rhowan P. was als tiener al verslaafd aan alcohol. Het is nu ze respectievelijk 28 en 27 jaar zijn, niet veel beter geworden. Beide kampen met een ernstige verslavingsproblemen in combinatie met zo’n beetje alle ellende die een twintiger kan overkomen.

Maar waren ze in die nieuwjaarsochtend ook het slachtoffer van leeftijdgenoot Jesse van Wieren?

Zelf zeggen ze van wel. Ze waren bij Rhowan thuis, in zoals hij het noemde, zijn studio. Hij was al 24 uur aan de drank, zij had af en toe black-outs. Dan wordt er aangebeld. Desiree doet open. Een man vraagt of hij wat drugs kan scoren. Ze laat hem binnen. Ze zeggen: ,,De eerste tien minuten was er niets aan de hand.’’

Door de kerstboom heen

Maar het gaat volledig mis. Ze krijgen woorden. Als de man - Jesse - hard met zijn hand op de tafel slaat, staat Rhowan op en schreeuwt dat hij moet oprotten. En dan beginnen ze te vechten, in alle hoeken van de woonkamer, dwars door de kerstboom heen.

Als Jesse op Rhowan zit en hem slaat en blijft slaan, pakt Desiree de buis van de stofzuiger en slaat hard op hem in. Rhowan roept dat ze een mes moet pakken. Dat doet ze, een willekeurig mes uit de keukenla. Hij steekt, tientallen malen, in de halsstreek. De verwondingen zijn immens en leiden tot de dood van Jesse.

Rhowan zegt dat hij zich niet kan herinneren dat hij heeft gestoken. ,,Maar toen ik bij zinnen kwam had ik een mes in mijn hand en zat ik onder het bloed. Jesse lag naast me. Ik moet het wel hebben gedaan.’’ Desiree zegt dat ze het mes pakte in de veronderstelling dat haar vriend daarmee zou dreigen waardoor Jesse de woning zou verlaten.

Paniek

Er is paniek. Rhowan zegt: ,,Ik had 112 moeten bellen.‘‘ In plaats daarvan begraaft hij Jesse in de tuin. Daarna gaan ze de woning schoonmaken. Met bleek proberen ze het vele bloed weg te werken.

Rhowan zegt dat hij wist dat het foute boel was. Er wordt op dat moment door 250 mensen naar Jesse gezocht. Het is winters koud en de vrees is dan nog dat Jesse een ongeluk heeft gehad. ,,Door die zoekacties, ze kwamen ook bij ons aan de deur, raakten we alleen maar meer in paniek.’’

Op 5 januari wil hij zich aangeven bij de politie. Hij had al contact gezocht met een advocaat. Onderweg naar het politiebureau in Groningen wordt hij aangehouden, kort daarna Desiree.

Het verhaal zoals ze het in de rechtszaal vertellen moet passen in het scenario dat er sprake is van noodweer. Jesse is dan de agressor, viel aan en Rhowan verdedigde Desiree en zijn eigen lijf en goed. Herhaaldelijk zegt hij: ,,En dat allemaal in mijn eigen huis, in mijn safe-place.’’ In zijn heiligdom.

Maar is het zo ook gegaan?

Er is bloed van Jesse in de slaapkamer gevonden waar volgens de twee verdachten niets is gebeurd. Hoe dat bloed daar is gekomen? Geen idee. In de broekzak van Jesse heeft de politie een zakje cocaïne gevonden. Waarom ging hij dan naar de woning met de vraag om drugs ‘te scoren’?

Wat ook vragen oproept: Jesse van Wieren was geen engel, maar wel een vrolijke en sociale man zonder grote problemen en niet agressief. Was hij wel de agressor? Hij (ook) had veel gedronken, dat wel.

Vrijdag wordt het proces voortgezet en komen het Openbaar Ministerie en de advocaten aan het woord.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen
Jesse van Wieren
menu