Het berglandschap in Oostenrijk.

Droomvakantie: Hoe Herman Sandman op zijn 18e voor het eerst zoende, dankzij een F-sider

Het berglandschap in Oostenrijk. Foto: Shutterstock

Reisbeperkingen maken de vakantie er deze zomer niet leuker op. Maar in gedachten kan alles. Dus dromen we deze zomer lekker weg bij die bijzondere vakantie van toen. Aflevering 6: Oostenrijk.

De vouwcaravan was half opgezet. Mijn ouders lagen in het gras te slapen, geveld door de hitte en het halve liter bier na de dik duizend kilometer van Stadskanaal naar Oberdrauburg. Een merkwaardig begin van de vakantie waarin ik dankzij een F-sider voor het eerst zoende. Ik was 18.

Mijn zusje en ik bezagen de chaos en onze snurkende ouders, keken elkaar aan met een blik van ‘horen wij hier bij?’, pakten zwemspullen en liepen naar het Erlebnisbad , naast de Natur- & Familiencamping aan de voet van de Gailberg.

Het zwembad bleek er niet alleen voor de camping, het hele dorp kwam er en we zagen veel jeugd van onze leeftijd. Een van hen lag alleen, een meisje in een groene bikini. Zij keek, ik keek, net even te lang. Het voelde gek, al bleef het daar eerst bij. Toen we vanaf het grasveld paps bezig zagen met de scheerlijnen gingen zus en ik terug. ,,Honger zeker?’’, vroeg mijn moeder, ,,Ik heb knakjes.’’

Vakanties bracht ik doorgaans lezend door, op het strand, in het zwembad, onder de luifel. Als ik de Duitse voetbal- en autobladen en tienermagazines zes keer had doorgebladerd begon ik aan de bouquetreeks van mijn moeder.

Ik wilde best contact met leeftijdgenoten, maar was veel te verlegen, met als gevolg dat ik een laatbloeier werd. Laat met alles. School, voetbal, uitgaan, alles. Ik had, ondanks dat ik reeds 18 was, nog nooit gezoend. De eerste week in Karinthië, in het stroomdal van de Drau verliep dan ook zoals alle vorige vakanties.

Na het middageten, broodje knakworst of ‘lawaaisoep’ uit blikje of pakje, liep ik alleen naar het zwembad. Behoudens de eerste dag gingen mijn zusje en ik, zij is twee jaar jonger, onze eigen gang. Ik nam nu en dan een duik, las en keek naar de meisjes en weer iets langer naar het meisje met de groene bikini. Zij keek opnieuw iets langer terug.

Buren op de camping

Ondanks dat er iets in de lucht hing was het van mijn kant hoogstwaarschijnlijk bij kijken gebleven, als na een week niet iets was gebeurd. We kregen buren op de camping. Een gezin uit Amsterdam met een zoon van mijn leeftijd.

Hij heette René en bleek Ajax-supporter: F-sider. Skinhead, spijkerbroek, bomberjack. Hij was voor het tweede jaar in Oberdrauburg, kende de plaatselijke jongeren en zij kenden hem, vooral omdat hij wiet bij zich had. Een in die tijd moeilijk te verkrijgen product op het Oostenrijkse platteland.

We gingen samen naar het zwembad en ik lag op het grasveld ineens tussen de dorpsjeugd én naast het meisje in de groene bikini. Ze heette Martina, kwam uit Wenen, vierde iedere zomer vakantie met haar ouders in Oberdrauburg, kende dus ook alle jongens en meisjes en legde haar handdoek diezelfde dag eveneens bij de groep.

Ze vroeg waarom ik haar niet eerder had aangesproken. Ik bekende dat ik scheu was, waarna ze in de lach schoot. Dat betekende volgens haar ‘schuw’, waarschijnlijk bedoelde ik schüchtern : ‘verlegen’.

Taalkundig mis

De eerste en enige keer dat ik taalkundig mis zat, want de jeugd kroop ’s avonds bij elkaar in een café en iedere avond was er wel iemand die verbaasd was dat ik meelachte.

,, Verstehst du das? ’’, vroeg Günther. ,, Naturlich ’’, zei ik. ,, Er versteht ja alles ’’, meldde hij verbaasd aan zijn vrienden. Dat verbaasde mij weer, aangezien wij Duits kregen op school, naar de Duitse televisie keken en ieder jaar op vakantie gingen naar Duitsland en Oostenrijk.

Ondanks dat bleef ik scheu en schüchtern , want in het café had vooral René het hoogste woord. Dat ik weinig zei kwam ook omdat ik me het hoofd brak over hoe verder. Ik wilde van alles met Martina, wandelen langs de Drau, Mopeds kieken, maar durfde niks. Wat meespeelde: het was prettig de belofte van wat in de lucht hing nog even vast te houden. Zo lang ik niks probeerde kon ik niet afgewezen worden.

Ik had bovendien, dankzij René, al de vakantie van mijn leven. Ik beleefde dat wat ik op mijn leeftijd hoorde te beleven. We zwommen, hadden pret en dronken bier, zij het niet in het wilde. ’s Middags een halve liter in het zwembad en ’s avonds twee, kon een keer drie zijn, dan werd het al wat. Ik las weinig meer.

Er zaten wel rauwe kantjes aan René, je was F-sider of niet en tijdens de middernachtelijke wandelingen terug naar de camping schopte hij elke keer tegen alle lantaarnpalen aan, maar dankzij hem maakte ik kennis met reggae. Peter Tosh bleek favoriet, onder meer omdat hij over ‘ marihuana ’ zong, dat ‘ good for astma ’ zou zijn.

We beluisterden zijn bandjes in het zwembad en ook ’s avonds in het café klonk reggae. We lieten de jukebox slechts twee nummers spelen: Cocaïne van J.J. Cale, en No woman, no cry v an Bob Marley.

Een populair spelletje rond de stamtafel, ook nieuw voor mij, was het ‘verdrinken’ van muggen. Als een insect zich te ver in een glas met een restje bier waagde, kwam er een viltje op en werd het glas geschud, tot het beestje verdronken leek. Dreven er een stuk of wat muggen in het bier, dan lepelde iemand ze in een volle asbak, waarna de diertjes weer tot leven kwamen.

loading

Smoken

De avonden vlogen voorbij. Af en toe liep René met Günther of Thomasz, of Friedl naar buiten om even te smoken, maar ik had nog nooit gerookt en hield het bij bier.

Ik had eeuwig in Oberdrauburg willen blijven. Martina zat er blijkbaar anders in. Zij moet hebben gedacht: alles goed en wel met je Schuchtern und Scheu , maar dit schiet niet op en zij vroeg die donderdagavond, na een kleine week om elkaar heen draaien: ‘ Bringst du mich nach Hause?

In het bos, voor het pension waar zij logeerde, zoenden we. Het is 37 jaar na dato moeilijk te omschrijven wat die eerste keer door me heen geen, maar het geluk bleek van korte duur. Twee dagen later was haar vakantie voorbij.

menu