Otto Tumbrink.

De laatste brief van de Duitse soldaat Otto Tumbrink (die sneuvelde bij een reddingspoging van een kind)

Otto Tumbrink. Collectie Ties Groenewold.

De provincie Groningen was een van de laatste slagvelden van de Tweede Wereldoorlog in Nederland. Met de serie 75 jaar bevrijding Groningen staat Dagblad van het Noorden dagelijks stil bij de bevrijding van onze provincie. Vandaag: de Duitse soldaat Otto Tumbrink sneuvelt bij een reddingspoging van een kind.

Twee dagen na de bevrijding van Groningen roken in de binnenstad de puinhopen van de kapotgeschoten en verbrande middeleeuwse huizen en winkels nog steeds. Tijdens de gevechten, die vier dagen duurden, sneuvelden 43 Canadese soldaten en kwamen 110 burgers om het leven.

Een groot deel van de binnenstad is verwoest. De bevrijding van de provinciale hoofdstad dringt ook door in andere delen van de provincie die nog steeds zijn bezet.

‘Mensen uit Groningen met fantastische berichten’

De heer S. Ritsema uit Appingedam schrijft in zijn verslag over de laatste oorlogsdagen in april en mei 1945:

‘Woensdag 18 april. Weer een zeer rustige nacht gehad. Ook de morgen zal vermoedelijk rustig zijn. In Ten Boer is hotel Klinkhamer opgebrand; nog geen Tommy (geallieerde soldaat, red.) gezien. Wel zo nu en dan Jagers in de lucht. Er mag niemand Appingedam uit of in, alleen zij die er noodzakelijk naar buiten moeten, zoals boeren, e.d. Deze krijgen een ‘Ausweis’.

Ook de dames kunnen eruit komen als ze hun persoonsbewijs afgeven. Er komen zo nu en dan mensen uit Groningen in de stad met fantastische berichten. De binnenstad van Groningen zou helemaal vernield zijn e.d. In Loppersum zitten de Tommy’s.’

Op dezelfde dag trappen kinderen nabij het Duitse luchtafweergeschut op de dijk bij Delfzijl een balletje. De jonge soldaat Otto Tumbrink kijkt toe. De Duitse soldaat is toegevoegd aan de Batterie Delfzijl, het luchtafweergeschut dat onderdeel is van de Atlantikwall – de 5000 kilometer lange verdedigingslinie langs de kusten van door Duitsland bezette gebieden – en dat onder meer Emden tegen geallieerde bommenwerpers moet beschermen.

Duitse soldaat stapt in een mijnenveld om jongen te redden

De 21-jarige Tumbrink werd in het stadje Selm in Noordrijn-Westfalen geboren. Hij werkte in de mijnbouw, maar als de oorlog uitbreekt, neemt hij – 17 jaar oud – dienst bij de Kriegsmarine, waar hij een opleiding krijgt bij de Marine Flak Abteilung 236.

Dit onderdeel beschikt over luchtdoelbatterijen rond Emden, maar vanaf 1940 staat er ook geschut in Delfzijl en Groningen en een jaar later krijgt het dorpje Termunten eveneens FLAK. Otto arriveert op 29 augustus 1941 in Delfzijl. Na ruim een jaar wordt hij overgeplaatst naar de Batterie Nansum, enkele kilometers ten noorden van de havenstad. Maar in april 1945 bemant hij in de rang van Obergefreiter wederom het geschut in Delfzijl.


loading


Op 8 februari schrijft hij een brief naar zijn vriendin Freeke Scheeres. Ze zijn sinds 14 mei 1944 verloofd. Otto is net vader van een dochter geworden, maar hij heeft al een tijdje niks meer van zijn verloofde gehoord. Vindt ze hem nog wel leuk? Of had ze genoeg aan hun dochter?

Hij eindigt de brief met: ‘ Denn einmal komt die Tag das wir uns wiedersehen. Die herzlichen GrüBe aus der ferne sendet dir meine liebe Frau, dein immer an dich denkende, liebender und ewig treu bleibender Schatz. Otto ’.


loading


Op 18 april voetballen kinderen vlakbij het luchtafweergeschut. Het gebied rondom de luchtdoelbatterij is afgezet met prikkeldraad en landmijnen. De 15-jarige Meindert Hollander trapt de bal per ongeluk in het mijnenveld. De jongen klautert over het prikkeldraad en probeert de bal te pakken. Maar hij stapt op een mijn. De ontploffing galmt over de havenstad.


loading


Meindert ligt zwaargewond in het veld. Otto bedenkt zich niet en probeert bij hem te komen. Maar ook hij stapt op een mijn. Meindert en Otto sterven aan hun verwondingen en worden begraven op de begraafplaats in Delfzijl. Otto’s lichaam wordt op 23 juli 1958 herbegraven op de Duitse begraafplaats in Ysselsteyn in Limburg.


loading


Het verhaal van Otto Tumbrink is ook verwerkt in het boek ‘Stemmen van de bevrijding, 75 jaar vrijheid in Groningen’ dat nu in de winkel ligt. Dit verhaal is mede mogelijk gemaakt door Oorlogsmuseum Middelstum van Ties Groenewold.

menu