De visboer zonder haast staat voor het laatst op de Vismarkt in Groningen

De Vismarkt in Groningen verliest een van zijn befaamde kramen. Cees de visboer vertrekt. Vandaag is hij er voor het laatst.

De pieterman, de heilbot, de griet en de tarbot - als elke vrijdag gaan ze over de toonbank, zorgvuldig ingepakt door Cees de Groot, beter bekend als Cees de visboer. Zwarte gebreide muts op z’n kop, schort voor, handschoenen aan.

Deze vrijdag is anders dan al die andere, honderden vrijdagen dat Cees de visboer met zijn rijkgevulde kraam op de markt stond. Het is zijn laatste vrijdag. Vandaag (zaterdag) nog, dan is de Vismarkt in Groningen voor hem verleden tijd.

En dat vindt hij wat, dat valt hem zwaar.

Jongste visboer van de stad

,,Ik ben hier als jongste visboer gekomen en als oudste ga ik weg’’, vat hij dik dertig jaar vishandel in de stad samen. Hij schudt handen, zwaait vaste klanten gedag, neemt afscheid, ontvangt flessen wijn, bloemen. En hij slikt. ,,Dit is heftig hoor.’’

,,Hoi Piet’’, begroet hij een klant.

,,Dag Cees’’, klinkt het terug, met iets plechtigs erin, want laatste keren kunnen niet zonder ernst.

Luim

Cees prijst de zalmforel aan, de snoekbaars, tong. Even heeft hij de luim terug die klanten zo waarderen. Hij rekent af, kijkt op het pinapparaat. ,,Hij gaat akkoord, wilt u het bewijsmateriaal mee?’’

Cees de Groot (63) uit Musselkanaal weet niet beter of hij zit in de vis. Zijn opa begon ermee. Die stond op de kermis en geleidelijk ging hij in de vishandel. Zijn vader en moeder hadden een viszaak in Stadskanaal en deden de markt in Groningen erbij. ,,Ik heb veel van mijn vader geleerd, vooral de omgang met mensen. Dat wordt wel eens vergeten in de wereld, mensen zijn vaak nummertjes.’’

Kalmer aan

Nu de jaren beginnen te tellen, wil hij het iets kalmer aan doen. Zijn zus begint een viswinkel in Veendam, waar zijn vrouw gaat werken. Cees neemt haar plek in, in hun viskraam op de markt in Stadskanaal.

Henny de Jong uit Tijnje komt met een Fries suikerbrood aanzetten. Cadeautje voor Cees, ,,Ik heb een probleem nu Cees weggaat. Waar moet ik m’n vis nu halen? Hier is het altijd gezellig, hier worden recepten uitgewisseld. Je moet geen haast hebben als je naar Cees gaat.’’

,,Samen ben je ouder geworden’’, zo verwoordt Cees het contact met de klanten.

Henny de Jong rekent af, voor de allerlaatste keer, en schudt Cees de hand. Cees slikt andermaal.

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.