Denken aan het water op eenzame hoogte

's Zomers gaan veel mensen letterlijk het schip in. De redactie Oost-Groningen gaat deze zomer op zoek naar mensen op en rond het water.

De jachthaven van Oude Pekela is de helft van het jaar de thuisbasis voor Marinus (70) en Martje Blanken (70). Vanuit de ligplaats bevaart het echtpaar al elf jaar de vaarwegen van Nederland en Duitsland. Ze komen er na elke reis terug. In het najaar wordt de boot hier uit het water getakeld. Al ligt de boot nu even stil, om het vaartuig heen gebeurt nog genoeg. Dan kan het op het oog nog zo’n rustige haven zijn. Eerst komen de brugwachters op scooters aanrijden. Dan varen twee muskusrattenbestrijders van het waterschap binnen. ,,Hebben ze nou wat gevangen?’’, wil Martje weten. ,,Volgens mij heb ik nooit zo’n rat gezien. Marinus maakt een praatje met de mannen. Zijn vrouw ziet intussen alweer iets opmerkelijks. ,,Kijk, daar loopt weer zo’n Pokémonjager.’’

Varen

Ze zijn net in de haven terug. Drie weken hebben ze gevaren, langs de Weerribben, over het Sneekermeer en langs Kommerzijl. Een Duits echtpaar dat ze kennen via Watersportvereniging Oude Pekela voer op een ander schip mee. Woensdag hebben ze hun oudste kleinkind opgehaald bij d’r vader in Oude Pekela. Ze logeert een paar dagen bij haar opa en oma.

Oppassen op de kleinkinderen hebben ze altijd veel gedaan. Martje: ,,Dan hoefden ze niet naar een crèche. Marinus: ,,Onze oudste zoon werkt op het ministerie van Economische Zaken en onze andere zoon is internationaal vrachtwagenchauffeur.’’ Zijn ouders waren vroeger ook veel weg. ,,Mijn vader voer op een vrachtschip. Ik ben veel mee geweest. Als ik naar school moest, woonde ik bij mijn grootmoeder in Holwierde. Die was al begin 70. Maar ze is ook bijna 100 geworden.’’

Wens

De boot was vooral zijn wens. De liefde voor het water was er altijd. Hij was kraanmachinist, werkte nog aan de Zuidas in Amsterdam. Maar ook op 100 meter hoogte was hij in gedachten vaak op het water. Elf jaar geleden verkochten ze hun huis in Oude Pekela om een boot te kunnen kopen. Martje: ,,Ik heb min of meer gezegd: als jij het wilt, doe dan maar.’’ Nu brengt zij de zomers ook het liefst op het water door. ,,Het is gemoedelijk, varen. Mensen op het water hebben niet zo’n kort lontje als mensen in de auto.’’

Ze zijn alle kanten wel opgevaren. ,,Ook de Rijn wel op’’, zegt Marinus. ,,Maar dat is niets met zo’n bootje.’’ Vooral over Duitsland laten ze zich positief uit. Marinus kwam er met zijn vader al, maar toen was Oost-Duitsland door de Muur niet toegankelijk. De natuur van de meren in Mecklenburg-Voor-Pommeren vinden ze magnifiek. Marinus: ,,Je komt er geen mens tegen en je vaart tussen zwemmende bevers. Fantastisch.’’

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.