Ze raakte ongepland zwanger en maakte een afspraak met de abortuskliniek aan de Radesingel in Groningen. Voor de deur werd ze belaagd door demonstranten van Schreeuw om Leven.

,,De kliniek had me gewaarschuwd dat er mensen voor de deur konden staan. Loop dan maar gewoon door, zeiden ze. Ik had daar niet meer aan gedacht toen ik die vrijdagochtend naar de kliniek fietste. Ik was verward en verdrietig.’’

,,Ik zocht bij welke deur ik moest zijn en toen werd ik aangesproken. Een jongen zei dat hij me een alternatief wilde aanbieden. ‘Je hoeft dit niet te doen, weet dat er andere oplossingen zijn’, zei hij. Ik werd boos. Laat me gewoon met rust, dacht ik en belde aan.’’

,,Ik had die demonstranten niet verwacht en kwam helemaal overstuur binnen. Sowieso voel je je heel kwetsbaar op dat moment en precies dan komen dit soort mensen zich met je grootste privé bemoeien. Een heel vervelende ervaring, het heftigste van de hele abortus.’’

,,Ik wil dat ze daar niet meer voor de deur staan, maar op afstand. Natuurlijk hebben ze het recht om te demonstreren, maar daar pal voor die deur, dat zou niet moeten mogen. Het is heel vervelende bemoeizucht. De gesprekken die de demonstranten willen aanknopen, voer ik in de kliniek. Die stelt me vragen en wijst me op de bedenktijd.’’

,,Die demonstranten dringen hun visie op, terwijl ik zelf wil bepalen over mijn leven. Ik vind dat de gemeente Groningen hierin ook stelling kan nemen. Overigens: alle lof voor de medewerkers van de abortuskliniek. Toen ik na het gesprek naar buiten liep, liepen ze ter bescherming met me mee. Desondanks werd ik weer aangesproken door de demonstranten en wilden ze me folders meegeven.’’

(Naam bij de redactie bekend)

Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen