Baptisten Mery Pathuis en Jennie Brouwer zijn gedoopt in het Oldambtmeer: 'Dopen is wel een dingetje'

Mery Pathuis wordt gedoopt door Liebrecht Hellnga. Jennie Brouwer kijkt toe. Foto: Huisman Media

Het is een belangrijk moment in hun leven. In het Oldambtmeer van Blauwestad worden baptisten Mery Pathuis en Jennie Brouwer gedoopt. Omdat de Heilige Geest ‘met zwaar gereedschap’ hun hart binnendrong.

In Groningen komt het zelden voor dat mensen in de buitenlucht worden gedoopt. In Midwolda op het strand van Blauwestad heeft de gemeente toestemming gegeven voor een speciale dienst van de Baptisten Gemeente Winschoten.

Na een mondelinge gezondheidscheck in verband met corona (‘ nee, ik ben niet ziek, dat is een rokershoestje’) gaan 120 gelovigen op zelf meegenomen klapstoeltjes en met de paraplu’s in de aanslag er even goed voor zitten.

'Mooi feestje'

Hun vaste voorganger ds. Liebrecht Hellinga uit Delfzijl wil er een ‘mooi feestje’ van maken. ,,Mery Pathuis en Jennie Brouwer worden gedoopt en zeggen dat ze na ‘ups en downs’ hun ziel toevertrouwen aan God. Vooraf vat Hellinga het ritueel kernachtig samen: dopen is wel een dingetje. Het is niet zomaar iets. Het is een ritueel van verbondenheid. Wat je ook hebt uitgevreten, God is daar. Het is alsof je iets in het water achterlaat.’’

Wat? Het gevoel dat je overal alleen voor staat, getuigt Mery Pathuis. Ze wordt gesteund. ,,De Heilige Geest is met zwaar gereedschap mijn hart binnengedrongen.’’ Hellinga vindt het mooi als mensen er bewust voor kiezen om gedoopt te worden. Hij zegt dat de doop niet is bedacht door de kerk, maar door Jezus. ,,Als je je niet laat dopen, heeft God daar trouwens geen problemen mee. Je doet jezelf alleen tekort.’’

Schietgebedje

Voor de dienst had de voorganger een ‘schietgebedje’ gedaan. ,,Laten we hopen dat het droog blijft.’’ Dat lukt tijdens gebed en de zang niet helemaal. Maar als de gelovigen het strand oplopen, schijnt ineens fel de zon op de smetteloos witte kleding van de dopelingen. Jennie Brouwer heeft haar jurk zelf gemaakt.

Hellinga loopt onverschrokken het water in. Beide dames bibberen een beetje. Behendig worden ze in een snelle beweging ondergedompeld en daarna op het strand liefdevol onthaald door hun familie. Het duurt even voordat de dienst in aanwezigheid van de voorganger wordt voortgezet. Natte kleren worden vervangen door droge.

Hellinga praat zijn geloofsgemeenschap enige moed in. ,,We leven in een tijd waarin de polarisatie steeds groter wordt. Verbondenheid is belangrijk. Er gebeurt veel. Er zijn veel meningen. Houd dan maar eens grip op je leven. We moeten constant keuzes maken. De belangrijkste vraag is: hoe gaan we met elkaar om en hoe bouw je vrede op.’’

menu