Vrouwe Justitia in de hal van de rechtbank in Groningen.

Eén dronkenmansklap tegen het hoofd met levenslange gevolgen in Warffum

Vrouwe Justitia in de hal van de rechtbank in Groningen. Foto: DvhN

Het was maar één klap, maar de gevolgen zijn enorm: het slachtoffer Bert Pit (53) was een sportieve man; hardlopen, mountainbiken. Nu kan hij niet veel meer. Hij is volledig afgekeurd, een lampje ophangen gaat niet. De verdachte die de klap uitdeelde, weet niet wat hij moet zeggen.

In de rechtszaal moest donderdagochtend een ingewikkelde vraag worden beantwoord: bestaat er een causaal verband tussen de klap en de gevolgen die die klap heeft gehad?

Het is april 2018. De nu 20-jarige J., de verdachte, was met vrienden op stap geweest in de Pub in Winsum. Er was die avond geen moment dat hij geen glas bier in zijn handen had, zegt hij tegen de rechters die vragen hoeveel hij die nacht had gedronken. Heel veel dus.

Slachtoffer vraagt vriendelijk of het iets rustiger kan

Op de terugweg naar huis, naar Warffum, krijgt J. in een taxibusje ruzie met zijn vriendin. Een ruzie met veel geschreeuw die eenmaal thuis op straat wordt voortgezet. Een van de buren, Bert Pit, wordt wakker, gaat naar buiten en vraagt vriendelijk of het ook iets rustiger kan. De verdachte stapt op Pit af en haalt, zonder iets te zeggen, uit. Eén klap. Een van de vrienden van de verdachte komt tussenbeide en pakt J. vast. Na een halfuurtje lijkt de rust weergekeerd.

Een levensbedreigend herseninfarct

Bert Pit is weer naar binnen gegaan om verder te slapen. Hij heeft geen zichtbaar letsel. Drie kwartier na de klap wordt hij echter onwel. Gezinsleden vinden hem naast het bed. 112 wordt gebeld en Pit wordt met een ambulance naar het ziekenhuis gebracht, met een levensbedreigend herseninfarct.

De medische verklaring: een gescheurde halsslagader.

Honderd procent afgekeurd

De gevolgen zijn enorm, zo vertelt zijn dochter in de rechtszaal. Bert Pit is zelf niet in staat te spreken. Fysiek niet, emotioneel niet. Hij kan zijn linkerarm niet meer bewegen, lopen kost veel moeite, hij ziet slecht, autorijden kan niet meer. Baan kwijt, want 100 procent afgekeurd. Dochter: ,,Mijn vader kon alles. Nu kan hij bijna niets meer. Hij is een andere man geworden die verdrietig thuiszit.’’

De advocaat die een vordering tot smartengeld heeft ingediend (35.000 euro): ,,Dit is zo triest. Hier is een leven verwoest.’’

Waarschijnlijk, waarschijnlijker dan niet

De vraag die in de rechtszaal moet worden beantwoord: heeft de klap het infarct veroorzaakt? Twee geraadpleegde artsen zeggen dat het kan, dat het waarschijnlijk is, waarschijnlijker dan dat de klap geen rol heeft gespeeld. Maar dat een halsslagader ook spontaan kan scheuren, zonder geweld. Door niezen bijvoorbeeld.

De officier van justitie houdt vast aan de aanname dat er een verband is, omdat die optie het meest waarschijnlijk is. Daarmee is J. in haar ogen schuldig. Dat de verdachte geen boze opzet had − hij wilde dit ook niet − gelooft ze wel. Daar staat tegenover: J. had flink gedronken, wetende dat hij dan agressief kan worden. Hij is er vaker door in problemen gekomen.

De strafeis: een taakstraf van 100 uur, 3 maanden voorwaardelijke celstraf en een training om te leren omgaan met agressie.

‘We nemen het aan, we vullen het in’

J. zegt in de rechtszaal niet zo veel. Hij zegt niet goed te weten wat hij moet zeggen.

Advocaat Japke Boelstra stelt dat J. heeft geslagen, maar dat uit niets blijkt dat hij Bert Pit ook heeft geraakt. ,,We nemen het aan, we vullen het in. Er was geen letsel.’’

En dus zegt de advocaat: vrijspraak. Ze voegt hieraan toe: ,,Maar J. zal nooit vrij zijn van de gedachte en de vraag of hij het leed heeft veroorzaakt. Die gedachten zal hij de rest van zijn leven moeten meenemen.’’

De uitspraak is eind oktober.


Anders dan gebruikelijk is de naam van het slachtoffer in dit bericht vermeld. Dit is gedaan na nadrukkelijke toestemming van de naaste familie.

menu