,,Ik heb niks te klagen. Ik ben nog nooit één dag in mijn leven tekort gekomen.''

Een kijkje in achterstandswijk Gorecht-West in Hoogezand: 'Vroeger heette het hier Klein Istanbul'

,,Ik heb niks te klagen. Ik ben nog nooit één dag in mijn leven tekort gekomen.'' Jan Willem van Vliet

Kansarme kinderen klimmen moeilijk hogerop, blijkt uit onderzoek. Je afkomst bepaalt je toekomst. Staat je wieg in Midden-Groningen dan zijn je kansen op weelde gering. Een kijkje in de wijk Gorecht-West in Hoogezand.

Hij groeide op in de Groningse wijk Paddepoel, zij in de Oosterparkwijk. Na omzwervingen in Warffum, Leek en Roden streken ze in 2004 neer in de wijk Gorecht-West in Hoogezand. ,,Hier hebben we een woning gekocht, die is nu voor 85 procent klaar’’, zegt Klaas Dusseljee (61).

Hij zit samen met zijn vrouw Alida (53) in cafetaria Gorecht. Ze hebben nog niet gehoord van het onderzoek van de universiteit van Rotterdam. Wetenschappers onderzochten de inkomensgegevens van ruim een miljoen dertigers. Hun conclusie is dat de plek waar je opgroeide van behoorlijke invloed is op je toekomstige inkomen. In Noord-Nederland heb je het al helemaal niet getroffen. Meer specifiek: stond je wieg in de Groningse wijk De Hoogte of in Hoogezand, dan zijn je kansen op een goed inkomen klein.

Aanzuigende werking op mensen met een kleine portemonnee

Dusseljee zegt onmiddellijk: ,,Als je voor een dubbeltje geboren bent, word je nooit een kwartje. Mensen met een lagere opleiding krijgen een lager betaalde baan en blijven altijd een beetje hangen. Het contrast wordt steeds groter. Deze wijk heeft met z’n goedkope huizen een aanzuigende werking op mensen met een kleinere portemonnee. Jammer eigenlijk dat niet iedereen gelijke kansen krijgt.’’

Zijn vrouw kan daarover mee praten. In de Oosterparkwijk waren tal van gezinnen waarin vader noch moeder werkte. Dusseljee vult aan: ,,Als je partner niet werkt, je broer niet, je oom niet, je ouders niet...dan is dat je voorbeeld.’’

Hij wilde dat hij een oplossing had.

Werken moet beloond

Wijberen Hansma (58) uit Zuidbroek komt eenmaal per week in cafetaria Gorecht. Hij gelooft niet in het dubbeltje-kwartje verhaal, zegt hij. ,,Je kunt jezelf opwerken. Als je wilt, kun je werken. Mensen die niet willen, maar wel kúnnen werken zou ik korten op hun uitkering. Werken moet je belonen.’’

Leonie de Vries (21) staat achter de balie in de snackbar. Ze kent het onderzoek niet, maar ze vindt Gorecht een prima wijk. ,,Ik heb niks te klagen. Ik ben nog nooit één dag in mijn leven tekort gekomen.’’

Rap- en roetbuurt

Jacob Jager (76) kent de wijk Gorecht al tientallen jaren. ,,Toen ik hier in de jaren tachtig woonde, heette het hier Klein Istanbul. Langzamerhand krabbelt deze rap- en roetbuurt op. Oude flats worden afgebroken, er komen nieuwe voor in de plaats.’’

Hij kent het onderzoek van de universiteit van Rotterdam niet, maar herkent zich er wel in. ,,Mijn vader was fabrieksarbeider bij de papierfabriek in Veendam. Ik moest naar de ambachtsschool, geen twijfel mogelijk. Dat je afkomst je toekomst bepaalt is nog steeds een feit, maar ik ben er 76 jaar mee geworden.’’

Hij is jaren weg geweest uit Gorecht, maar keerde er in 2017 terug. Hij woont er prima, vindt de wijk niet meer zo verpauperd als ie geweest is. Hij besluit: ,,Geld maakt niet gelukkig, maar gelukkig maken ze wel geld.’’

menu