Appie Clermonts: ,,Het grote voordeel van werken in een muziekwinkel is dat mensen die er komen bijna altijd goedgemutst zijn.''

Platenboer Appie Clermonts (66) stopt ermee na een leven lang in de muziek

Appie Clermonts: ,,Het grote voordeel van werken in een muziekwinkel is dat mensen die er komen bijna altijd goedgemutst zijn.'' Foto: Duncan Wijting

Platenboer Appie Clermonts (66) stopt ermee. De geboren en getogen Stadjer was de afgelopen 38 jaar het gezicht van de Groningse platenzaken De Cirkel en vervolgens Plato. Op 1 mei gaat hij met pensioen.

De cirkel is rond. En Appie Clermonts heeft sinds 1982 het rondje gemaakt. ,,Ik ben begonnen met vinyl, toen kwam de cd en nu is het weer vinyl.’’

Tussendoor kwamen wat hij ‘het downloadsyndroom’ noemt en het streamen voorbij. In de door hem gerunde platenzaak Plato in de Oude Ebbingestraat in de binnenstad van Groningen hebben de bakken met elpees de cd’s weer verdrongen. ,,Twee derde in de winkel is nu vinyl. En ik merk dat mensen die een plaat kopen die na een week ook echt kennen. Een elpee luisteren is een beleving; als je een opzet, ga je niet ondertussen de hond uitlaten.’’

Voorbestemd om de bouw in te gaan

Dat Clermonts middenstander werd, was helemaal niet de bedoeling. Eigenlijk was hij voorbestemd om de bouw in te gaan. Net als de rest van zijn familie. Met zijn vakdiploma metselen op zak ging hij inderdaad aan de slag. Tot een ongeluk hem dwong ander werk te zoeken. ,,Ik wilde graag in een platenzaak werken.’’

In 1982 kon hij terecht bij De Cirkel, op de hoek van de Oude Ebbingestraat en de Marktstraat. ,,De Cirkel was eerst nog van Ypey. Na een tijdje zag ik kans de zaak over te nemen. Maar in deze business moet je vooral liefhebber zijn om het vol te houden. Waarom? Omdat er veel tijd in gaat zitten. Kijk maar naar de Jannen (Jan Kooi en Jan Gorter, red.) van Elpee. Je moet niet kijken naar wat je verdient, je moet het mooi vinden om te doen. In De Cirkel werkte ik zes dagen in de week en had ik drie weken per jaar vakantie.’’

Muziekliefde begon met Roy Orbison

De liefde voor muziek ontwaakte bij het horen van Oh, pretty woman van Roy Orbison. De in de Groningse Concordiastraat geboren Harm Hendrik Clermonts was een jaar of 10 en vond het ‘geweldig mooi’. En toen hij van zijn moeder zijn eerste singletje mocht kopen, werd het Have I the right? van The Honeycombs. ,,Je had in die tijd bij wijze van spreken nog twintig platenzaken in de stad. Van Radio Thie en V&D tot Galeries Modernes. En natuurlijk Hemmes in de Steentilstraat, dat was toen al een begrip. Het was een van de zaken waar ik heel veel kwam. Vaak had ik geen idee waar ik mee thuis zou komen. Mijn muziekkennis is daardoor enorm uitgebreid.’’

Coupletje, refreintje

,,Ik ben een liedjesliefhebber. Coupletje, refreintje, daar houd ik van. Dat kon in de jaren zestig gemakkelijk met The Searchers, The Kinks, The Beatles, The Rolling Stones en The Who. Later kwamen Jimi Hendrix, Deep Purple, Led Zeppelin en Black Sabbath. Maar dan kom je bij Hemmes en hangt er Pure Prairie League in de etalage en zit je ineens in de westcoast. Muziek die je koopt als je tussen de 10 en 25 jaar bent, blijft je een leven lang bij. Ik zie het bij mezelf: Abbey Road , Let it bleed en Zeppelin I verschenen in 1969 en behoren tot mijn favoriete elpees. De volgorde ligt aan het moment van de dag. Het zijn ook platen die de tand des tijds hebben doorstaan en nog steeds worden ontdekt door jonge mensen. Als je ziet wat we daarvan verkopen, daar sla je steil van achterover.’’

Filiaalleider in Plato

In 1998 was Clermonts wel klaar met het bestaan als zelfstandig ondernemer. ,,Plato wilde toen uitbreiden naar het Noorden en ik kon me goed vinden in de filosofie van eigenaar Dick van Dijk. Hij is een fijne werkgever en geeft je als filiaalleider het volle vertrouwen om te bepalen wat je inkoopt en waar je in gelooft. Alle Plato’s en grote broer Concerto zijn verschillend, maar als keten kan je gunstig inkopen en dat is ook voor de consument fijn.’’

Hij heeft sommige klanten zien opgroeien. Klanten die als 15-jarige bij hem hun eerste plaat kochten en nu nog in de winkel komen. ,,Bijna een mensenleven, dat is heel erg mooi. Het grote voordeel van werken in een muziekwinkel is dat mensen die er komen bijna altijd goedgemutst zijn. We hebben plezierige klanten. Ik heb altijd mooi werk gehad, het was een mooie periode. Ik heb het met plezier gedaan en niet alleen om geld te verdienen. Van de honderd dagen ging ik er 98 met plezier heen.’’

Mensen enthousiast maken

,,Ik heb wel meegemaakt dat ik bij Van Gend & Loos in de Bornholmstraat dozen met de nieuwe plaat van Prince ophaalde. In de winkel scheurde ik meteen een doos open om te horen hoe die was. Blue and lonesome van de Stones hadden we per ongeluk drie dagen eerder in huis; zoiets pik je me dan niet meer af. Je kan dan mensen enthousiast maken over wat jij al hebt gehoord. Ik vind natuurlijk niet alles mooi, ik verkoop niet alleen wat ik mooi vind.”

Hij koestert de foto waarop hij samen met zijn jeugdheld Bill Wyman staat. ,,Heel bijzonder dat hij toen met zijn Rhythm Kings, onder wie Gary Brooker en Georgie Fame, in de winkel was.’’ En ja, Toto was er ook eens om te signeren. Er waren op Platosonic – tijdens Eurosonic Noorderslag – honderden optredens, de winkel ging zelfs een keer om middernacht open voor een showtje van Jett Rebel. ,,We hebben dingen gedaan waarvan je denkt: die zijn gek.’’

Vertrouwde krachten zetten de winkel voort

Vanaf 1 mei zetten de vertrouwde krachten Herre-Jan van de Berg, Michel Weber en Marko Heslinga de grootste Groningse platenzaak voort. ,,De laatste jaren ben ik vooral achter de schermen bezig geweest. Als ik dan eens in de winkel was, hoorde ik wel: Hé, ben jij er ook nog? Jij staat hier ook al lang.’’

Straks, als het werk echt klaar is, zal hij af en toe de winkel inlopen. Het zal raar zijn, maar hij heeft alle vertrouwen in zijn team. Het afscheid van de vaste klanten moet later maar eens, als de coronacrisis voorbij is. Vorig jaar kampte hij met een longembolie en momenteel is hij uiterst voorzichtig en mijdt werken in de winkel. Hij ziet uit naar de vakantietrips die hij met zijn vrouw Barbara in hun aan te schaffen camper wil maken. ,,Nee, je gaat ons niet zien in dat programma We zijn er bijna van Omroep MAX. En als dat wel zo is, mag je me bellen!’’

menu