Eeuwigheidswaarde en eigenzinnigheid bij De Eendracht

Oom Douwe speelde er bas tot zijn tachtigste, de Surinaamse meneer Dijo was er jaren dirigent, de spontane concerten, de jeu. Zeg De Eendracht en de verhalen klinken. Naast de muziek, altijd de muziek. Al tweehonderd jaar.

Haar vader de bas, haar twee zussen bugel, haar broer bariton. Oom Douwe speelde er tot zijn tachtigste, haar andere ooms zaten erbij, neefjes en nichtjes. Hilja van der Kooi (55) uit Feerwerd kon niet achterblijven en als meisje van tien ging ze ook bij De Eendracht. ,,Het kwam in die tijd wel voor dat de repetitie van De Eendracht niet doorging als er in onze familie een verjaardag werd gevierd. Dan vielen er te veel muzikanten uit.’’

Van der Kooi speelt nog steeds bugel bij De Eendracht, de oudste fanfare, of preciezer: het oudste muziekgezelschap van het land. Al 45 jaar laat ze vrijwel geen repetitie verstek gaan, is ze erbij als De Eendracht de intocht van Sinterklaas opvrolijkt, voor de muziek zorgt op Koningsdag of de donateurs op het jaarlijkse concert trakteert.

En De Eendracht is zo veel meer. ,,We hebben bijzondere dingen meegemaakt. Zo zijn we met een dubbeldekker door het Groninger land gereden.’’ Dat was na een optreden bij een huwelijk op Nienoord in Leek. Het pasgetrouwde stel vierde daarna feest in de Allersmaborg in Ezinge, waar alle gasten per dubbeldekker naartoe gingen. De muzikanten van De Eendracht mochten meerijden, haalden onderweg hun instrumenten tevoorschijn en speelden als een toegift de hele rit. Bij de Allersmaborg volgde een serenade.

Tenorsaxofonist Herman Meurs (63) uit Feerwerd kan erover meepraten. Hij herinnert zich een optreden van De Eendracht in de kleedkamer van cultuurcentrum De Oosterpoort in de stad. ,,Zigeunerblaasorkest Ciocarlia uit Roemenië trad er op, wij speelden een nummer van hun. Dat wilden we samen met ze spelen! Dat werd geregeld, we mochten voor het concert met ze spelen, in de kleedkamer. Ik zal het van m’n leven niet vergeten. Eerst moesten wij met De Eendracht dat nummer spelen, daarna deden zij het dunnetjes over, drie keer zo snel en wij meedoen. Gróót feest was het.’’

Dergelijke feestelijke uitstapjes vormen waarschijnlijk het geheim van De Eendracht, dat fier overeind blijft in het slagveld van de orkestwereld, waar het ene na het andere muziekgezelschap het leven laat. Kinderen geven de voorkeur aan de iPad, fanfares en harmonieën missen de sexy looks van de popmuziek, het oubollige imago dat orkesten parten speelt wint het van de werkelijkheid.

De werkelijkheid bij De Eendracht is dat dat meegaat met z’n tijd. Geen hoempamuziek, geen uniformen, geen marsen, geen gemarcheer. De Eendracht heeft een divers repertoire, op de Eendrachtsmars na die ze even gemakkelijk spelen, zingen of laten klinken via hun mobiele telefoons. Ze spelen altijd iets van Bach om op te warmen, Mozart is geliefd, jazzy stukken, filmmuziek.

,,En we doen er dingen omheen’’, zegt Meurs, die dan doelt op het kleedkamersamenspel, op optredens tijdens de zomerjazzfietstocht, op de spontane optredens, gewoon, omdat het mooi weer is en er publiek is dat ze graag verrassen, zoals pas nog bij de molen in Garnwerd.

Meurs speelt inmiddels 24 jaar bij De Eendracht. Dat kwam, hij had een saxofoon waar hij niets mee kon en van horen zeggen wist hij dat je bij De Eendracht les kon krijgen. De toenmalig dirigent, meneer Dijo van Surinaamse komaf, gaf saxofoonles. Ergens hoopte Meurs dat hij dan ook bij de fanfare mocht spelen, want als hij De Eendracht zag spelen, zag hij vooral een hoop lol. ,,Daar wilde ik graag bij horen.’’ En hij zou niet meer anders wensen. Hij zegt: ,,De Eendracht is een gemêleerde groep mensen die elkaar muzikaal weet te vinden en elkaar al zo lang kent. We zijn niet stuk voor stuk topmuzikanten, al klinkt het soms best redelijk, met dank aan Bert.’’

Hij doelt op dirigent Bert van der Haar, die hun twintig jaar inspireerde en die ze ineens moesten missen toen hij in de zomer van 2014 bij een zweefvliegongeluk om het leven kwam. Ze speelden een plechtige Siciliaanse treurmars ten afscheid.

Nu staat Harry van Lier aan het roer. Samen met hem vieren ze het 200-jarig bestaan en kijken ze uit naar de toekomst. ,,De Eendracht overleeft alles’’, zegt Hilja van der Kooi, die minder glorieuze tijden heeft meegemaakt. ,,We speelden soms maar met z’n achten. Het gaat erom dat je door blijft gaan. Dat is onze kracht.’’

Jubileumconcert

De Eendracht viert z’n 200-jarig bestaan zaterdag met een concert in een grote tent in een weiland tegenover ’t Waarhoes in Aduarderzijl. Oud-leden van heinde en ver spelen mee, Rika Dijkstra zingt en Iovivat uit Garnwerd ‘speelt’ de nummers aan elkaar. Na afloop feest. Aanvang 20 uur.

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.