Negentig jarige kapper Wobbe Ausma werkt nog steeds maar parttime. Met zekere hand hanteert de kapper zijn gereedschap. Foto: Jan Zeeman.

En de kapper van 90, hij knipte voort

Negentig jarige kapper Wobbe Ausma werkt nog steeds maar parttime. Met zekere hand hanteert de kapper zijn gereedschap. Foto: Jan Zeeman.

Negentig jaar is kapper Wobbe Ausma uit Marum. Maar stoppen met zijn beroep? Niks daarvan. Vier ochtenden in de week fatsoeneert hij het haar van zijn vaste klanten. De krant ging op kappersbezoek en werd teruggezet in de tijd.

Of hij wil zitten? Hoezo? Kapper Wobbe Ausma kijkt de verslaggeefster niet-begrijpend aan. ,,Ik zit nooit'', zegt hij. ,,Ik ben het staan gewend.''

Toch was het geen rare vraag, gezien de leeftijd van de aangesprokene. Ausma is 90, de leeftijd van de zeer sterken weliswaar, maar hij heeft zich gedurende het hele gesprek staand tegenover het bezoek geposteerd, slechts af en toe leunend op de kappersstoel. Zitten? Wélnee.

Terug in de tijd

Wie bij herenkapper Ausma naar binnen stapt, loopt de jaren vijftig van de vorige eeuw in. Hier geen fancy geföhnde fotomodellen in de etalage; alleen het woord ‘kapper' aan de gevel geeft aan dat hier geknipt wordt. Sinds 1956.

Toen was de jonge kapper Wobbe net een paar jaar getrouwd met Engeltje. Ze hadden een kapperszaak gehad in Stadskanaal, maar wilden terug naar het Westerkwartier waar ze geboren waren, en hier in Marum kwam toevallig een kapperszaak leeg.

loading  

Die lijkt nimmer te zijn veranderd. Een spiegel. Een kappersstoel op zwart-wit linoleum. Een tondeuse, een flesje naaimachineolie op het kastje. Vier keukenstoeltjes waarop gewacht kan worden. Een prijslijst aan de muur, verpletterend van eenvoud: ‘Kort/kaal: 6 euro. Langer model: 8 euro. Extra lang: 10 euro. Gaarne gepast betalen. Dank U.'

,,Die nieuwe modellen'', zegt hij. ,,Dan hebben ze het aan de zijkanten kort en bovenop in zo'n rare bult. Begin ik niet aan.''

Fietsende kapper

In deze kleine vierkante ruimte had hij vroeger een sigarenzaak annex parfumerie, hoewel hij dat laatste een iets te duur woord vindt voor de flesjes Fresh Up en Old Spice die hij verkocht. Toen zijn vrouw Engeltje ziek werd en niet meer boven kon slapen, maakten ze een slaapkamer beneden en verhuisde de kapperszaak naar de winkel. Zijn vrouw overleed ruim twee jaar geleden. Nu woont hij alleen, maar er is geen haar op zijn hoofd die eraan denkt te stoppen. Vier ochtenden in de week knipt hij zijn vaste klanten. Ze hoeven geen afspraak te maken, hij is gewoon open. De klanten zijn niet altijd meer zo goed ter been. Dan komt kapper Ausma wel naar hen toe. Op de fiets.

De muren zijn behangen met medailles, vaantjes en oorkondes, behaald met vele fiets-en wandeltochten. Nog fietst hij graag. Hij heeft drie fietsen: een gewone, een elektrische en een racefiets.

loading  

Dankbaar

Een klant treedt binnen. Het is Johannes Breeuwsma, voormalig Hoofd der School in Boerakker, tevens oud-klasgenoot. Zijn haar piekt, dat moet niet, want over een paar dagen wordt hij ook 90 jaar. Zijn vrouw Wipke en zijn kleindochter Wilma nemen plaats op de wachtstoeltjes, terwijl Auwsma de tondeuse hanteert en de wenkbrauwen bijknipt. Wijdbeens staand, licht gebogen, maar met vaste hand; de kapper, hij knipte voort.

,,Zo pienter blijven, daar mag je dankbaar voor zijn'', zegt Wipke, met een hoofdbeweging naar de beide mannen, terwijl ze het knippen gadeslaat op een manier waarop alleen echtgenotes dat doen. Auwsma veegt glimlachend een hoopje pluishaar aan de kant.

menu