De beelden van uitgestorven winkelstraten, gesloten cafés en oververmoeide verpleegkundigen zijn inmiddels op ieders netvlies gebrand. Agnes Spruit en haar man Jaco Troost richtten hun lenzen echter op het platteland. Wat doet corona met de Cittaslow gemeente Westerwolde, vroegen zij zich af. Het resultaat: de vierdelige miniserie Veerkracht in coronatijd.

Het was een gekke gewaarwording voor Spruit. Normaal bruist het in haar gemeente van de saamhorigheid, de activiteiten en de buurtpraat. Tot de coronacrisis losbarstte. Op televisie zag ze de beelden van hoe het eraan toeging in de steden. Hoe mensen demonstreerden, in de financiële problemen kwamen en hoe theaters en restaurants werden gesloten.

,,Mijn man en ik dachten toen: laten we gaan kijken wat de impact is van de coronacrisis hier in Westerwolde.’’ Die draagt het keurmerk Cittaslow, het is een kleine gemeente die oog heeft voor de eigen cultuur, duurzaamheid, natuur en sociale samenhang.

Ander contact

Het is op veel manieren een heel andere samenleving dan steden, zegt Spruit. Zij is theatermaker, haar man videograaf. 21 jaar geleden verhuisde ze uit Rotterdam. ,,Daar weet je vaak niet wie er naast je woont. Er is heel ander contact met mensen.’’

In de dorpen in Oost-Groningen zijn mensen vaak meer betrokken bij hun omgeving en het verenigingsleven, men kent de buren en heeft er oprechte interesse in elkaars leven. Samen met haar man Troost deed ze een oproep aan Cittaslow-supporters.

Het plan was om vier mensen te filmen, uiteindelijk werden dat er twaalf. ,,Er reageerden zoveel mensen die wilden meewerken en iets interessants konden vertellen’’, zegt Spruit. Daarom breidde het duo het plan uit naar een vierdelige filmserie van elk 20 minuten over thema’s als duurzaamheid, het sociale leven en gezondheid.

Geïnterviewden mochten een plek uitkiezen in de gemeente die hen bijzonder aansprak, om te laten zien hoe de gemeente is en om hen ook wat over de plek te laten vertellen. ,,Zij vertelden over hoeveel ze eigenlijk doen en hoe druk ze het daarmee hebben. Dat levert een bepaalde saamhorigheid en verbinding op.’’ Door de coronacrisis viel dat opeens weg.

Kwaliteit van leven

,,Wij hebben bijvoorbeeld een imker gesproken die zei dat een tweede lockdown heel veel met hem zou doen, dat hij zich echt heel eenzaam zou voelen.’’ Maar ook stichtingen die afhankelijk zijn van hulp van vrijwilligers, maar ook ondernemers die een hechte band hebben met hun klanten.

,,Mensen gingen op zoek naar wat nog wel kan, samen of alleen’’, zegt Spruit. ,,Zij zochten een andere route voor activiteiten om toch betrokken te blijven bij de mensen en de omgeving.’’

Voor andere mensen werden juist veel dingen stopgezet, waardoor ze meer tijd hadden voor zichzelf.’’ Zij kwamen tot een bijzondere ontdekking. Over de rol van de rijke natuur in Westerwolde en de impact die dat kan hebben op hun gezondheid. ,,Mensen gingen nadenken over wat ze allemaal gedaan hebben in het leven. Wat ze hebben meegemaakt en waar ze waarde uit halen in hun leven en omgeving.’’ Zo vonden zij veerkracht. ,,De kwaliteit van het leven is voor veel mensen in de Citaslow gemeente belangrijker geworden.’’

De video’s zijn te bekijken op cittaslowwesterwolde.nl

Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen