"Deze foto sluit voor mijn gevoel aan op de vraag: wat is nou materialisme? Als je al haar spulletjes ziet, dan denk je: hoezo leeft zij bewust? Maar, die vrouw is 80 en heeft al tientallen jaren niks gekocht."

Frank Nuiver fotografeert Groningers die weinig consumeren: 'Zelfs een koffiezetapparaat is een beetje eng'

"Deze foto sluit voor mijn gevoel aan op de vraag: wat is nou materialisme? Als je al haar spulletjes ziet, dan denk je: hoezo leeft zij bewust? Maar, die vrouw is 80 en heeft al tientallen jaren niks gekocht." Foto: Frank Nuiver

In zijn meest recente fotoserie fotografeert Frank Nuiver (35) Groningers die zo weinig mogelijk energie willen verbruiken. ,,Eén vrouw had alleen een koffiezetapparaat voor de visite. Het was haar enige elektrische apparaat en ze was er zelfs een beetje bang voor.’’

De fotoserie is onderdeel van een groepstentoonstelling van lokaal talent met werk in opdracht van de Groningse stichting NonFiction Photo. Nuiver is een van de drie fotografen die dit jaar een podium krijgt in de Synagoge te Groningen. Naast het werk van de lokale fotografen hangt ook de World Press Photo Exhibition in hetzelfde gebouw.

Waar kwam de inspiratie voor dit project vandaan?

„Tijdens mijn afstudeerproject, genaamd Out Sight , zocht ik mensen op in de stad Groningen die bewust voor een leven in afzondering kiezen. Het is een soort verdwijnende subcultuur, omdat er overal in Nederland steeds meer maatregelen genomen worden die voorkomen dat je zo’n bestaan kunt leiden. Ik vind het fantastisch om dat soort mensen vast te leggen. In Groningen is het beleid wat soepeler en er zijn zelfs mensen uit Amsterdam en Utrecht die hier naartoe trekken om een bestaan buiten de stad in een zelfgebouwd huisje te beginnen.”

Hoe vind je mensen die zó afgezonderd leven?

„Ik reis veel voor mijn werk. Daarmee bedoel ik ook dat ik rondloop en rondfiets door de stad en de provincie. Dan zie ik weleens huizen waarvan ik denk: wie woont daar nou?”

En dan?

„Ik klop gewoon aan. Ik heb mijn verhaal voor mezelf vrij duidelijk, wat ik wil vertellen en waarom. Dan haal je snel mensen over. Ik krijg meestal positieve reacties. Je bent namelijk oprecht geïnteresseerd in hun manier van leven. Vervolgens willen ze ook wel op de foto gezet worden.”

loading

De tentoonstelling heet Solutions: Energy . Zijn de mensen op de portretten bezig met energiezuinig leven? Of is dat een bijkomstigheid van afgezonderd wonen?

Na een korte pauze: „Ik denk dat de mensen van de portretten vooral bewuster met de planeet willen omgaan. Ze verbouwen hun eigen groentes, wekken hun eigen energie op en consumeren zo min mogelijk. Ze laten zien dat je ook met weinig spullen kunt leven en net zo gelukkig bent als anderen.”

Waarom vind je dat zo interessant?

„Ik fotografeerde wel vaker alternatieve mensen. Krakers bijvoorbeeld. In Groningen leeft die scene ook behoorlijk. Bij mijn afstudeerproject zag ik al dat die mensen veel vrijer leefden. Sommigen hebben het hartstikke goed voor elkaar. Ze hebben meer tijd voor zichzelf, hun omgeving en hun familie. Dat fascineert me.”

loading

Ben je daar jaloers op?

„Soms wel. Ik ben zelf altijd wel bezig geweest met de vraag: wat maakt mij nou gelukkig?”

Iedereen toch?

„Jazeker, maar ik kon daar voor mijzelf geen antwoord op vinden. Ik wist wél wat me niet gelukkig maakte. Ik heb bij defensie gezeten en ik ben op heel veel plekken geweest. Het level van geluk is niet verschillend, waar je ook komt. Mensen die met haast niks leven hebben net zoveel geluk. De voorzieningen die we hebben maken ons niet gelukkig.”

loading

Is het niet gemakkelijker voor de mensen op je portretten om zich af te zonderen omdat ze al alleen zijn?

„Nee hoor, want sommigen wonen ook gewoon met hun familie of partner.”

Heeft het maken van deze serie jou veranderd?

„Het heeft me bewuster gemaakt. Wat al die mensen gemeen hebben is een afkeer van de consumptie maatschappij. Ik let nu meer op hoeveel en wat ikzelf koop.”

Toch zie je op jouw foto’s dat sommige mensen heel veel spullen hebben..

„Ja dat klopt, maar dat zijn niet hun eigen spullen. Het is afval dat hergebruikt wordt. De mensen op de foto’s kopen zelf weinig of geen spullen en nemen juist spullen over van anderen. Daar bespaar je ook energie mee. Want het kost ontzettend veel energie om spullen te maken en ook om het als afval weer te verwerken.”

loading

Wat hoop je dat de foto’s teweegbrengen bij de bezoekers?

„Ik probeer een verhaal te vertellen. Ik heb niet de illusie dat ik de wereld verbeter en die intentie heb ik ook niet. De ontmoetingen vind ik zelf het mooiste en dat verhaal wil ik graag verder vertellen.”

Maar, welke foto vind je het mooiste?

„Dat vind ik lastig om te zeggen. Ik heb die mensen leren kennen en dat vond ik zelf het mooiste. Esthetisch gezien vind ik onder andere de foto van de vrouw die tussen allerlei spullen zit het mooist. Die sluit voor mijn gevoel ook aan op de vraag: wat is nou materialisme? Als je al haar spulletjes ziet, dan denk je: hoezo leeft zij bewust? Maar, die vrouw is 80 en heeft al tientallen jaren niks gekocht. Alleen haar koffiezetapparaat, dat ze voor visite gebruikt, heeft elektriciteit nodig. Ze is er zelfs een beetje bang voor. Dat is toch bijzonder? Zij leeft zó ontzettend anders dan iedereen om mij heen. Daardoor ga je toch ook anders naar jezelf kijken.”

loading

Heb je al plannen voor een volgende serie?

„Ik heb bij defensie als militair gewerkt. Ik ben veteraan. Ik ben geëindigd als medic bij een verkenningspeloton en ik ben ook op missie geweest als verkenner. Maar ik volg nu een club veteranen die PTSS opgelopen hebben en die niet meer zelfstandig kunnen wonen.”

Dat lijkt me best heftig..

„Het is heel persoonlijk, ik kom zelfs maatjes van me tegen waarmee ik op missie ben geweest. Dat vond ik heel confronterend. Ik wist helemaal niet dat zij zulke problemen hadden. Het komt dan best wel dicht bij jezelf. Ik merk ook wel dat ik er daardoor meer moeite mee heb. Niet zozeer emotioneel, maar om echt een rol als fotograaf op me te nemen.”

loading

Nuiver’s portretten hangen naast werk van David Vroom en Annemarijn Vlinder tot en met 8 december in de Synagoge te Groningen. Het concept werd bedacht en uitgewerkt door de curator en directeur van NonFiction Photo, Andrea Hooymans, in samenwerking met de voorgenoemde fotografen. De groepstentoonstelling, genaamd Solutions: Energy , richt zich op oplossingen voor de energietransitie in het Noorden.

menu