Geen lijk, toch vijftien jaar gevangenisstraf voor doodslag in Siddeburen

In augustus 2012 deed de politie onderzoek in en bij de woning van de verdachte in de verdwijningszaak van Ilham Benchelh. Kasem M. wordt verdacht van de moord op Benchelh die sinds 10 januari 2010 vermist wordt. Foto: DvhN Archief

De rechtbank heeft de 71-jarige Kasem M. veroordeeld tot 15 jaar gevangenisstraf wegens doodslag. De rechtbank acht bewezen dat M. in januari 2010 zijn toenmalige partner Ilham Benchelh (36) in hun woning in Siddeburen om het leven heeft gebracht en dat hij vervolgens haar lichaam heeft weggewerkt.

Er was twaalf jaar celstraf geëist. Voor het feit dat M. geen verantwoordelijkheid neemt, vindt de rechtbank een zwaardere straf op zijn plaats. De eis doet geen recht, aldus de rechtbank.

Beluister hieronder een audiofragment waarin de rechter uitspraak doet.

'Ze heeft de woning niet levend verlaten'

De rechtbank volgt met het vonnis grotendeels de redenering van het Openbaar Ministerie: gezien alle omstandigheden kan het niet anders dan dat Kasem M. de hand heeft gehad in haar verdwijning. Dat de vrouw vrijwillig zou zijn vertrokken, een optie die de verdediging opwierp, vindt de rechtbank niet aannemelijk. ,,Er zijn daarvoor geen concrete aanwijzingen’’, aldus de rechtbank.

Kasem M. heeft verklaard dat Ilham Benchelh de woning heeft verlaten en dat hij haar sindsdien nooit weer heeft gezien. Dit kan niet kloppen, vinden de rechters. Uit het onderzoek komt naar voren dat Ilham die avond niet weg wilde. Het was die avond koud en vanwege de gladheid reden er geen bussen. Ze had geen rijbewijs. Ook zou ze nooit, zeggen anderen, haar 10-jarige zoontje alleen achterlaten. De rechtbank: ,,Ze heeft de woning niet levend verlaten.’’

Sporen gewist en onderzoek gefrustreerd

Zelfdoding of een ongeluk kunnen worden uitgesloten. Deze scenario’s zijn onderzocht. Ze moet, stelt de rechtbank, door geweld om het leven zijn gekomen. Sporen in en rond de woning wijzen daarop. Op verschillende plekken zijn bloedsporen aangetroffen. Niet de hoeveelheid bloed, maar wel het aantal plekken waar bloed is gevonden duidt op een geweldsmisdrijf. Er is niet alleen bloed gevonden op en rond het bed, maar ook in de kofferbak van de auto.

Dat niet een onbekend gebleven derde, maar Kasem M. haar heeft gedood, kan ook worden bewezen. Dit blijkt onder meer uit zijn gedrag: hij heeft geprobeerd sporen te wissen en het onderzoek te frustreren. Zo heeft hij een oud matras verwijderd en (de dag na haar verdwijning) een nieuw matras gekocht. Ook verdacht: pas vier dagen na de ‘vermissing’ lichtte hij de politie in.

Geen moord

Hij had ook een motief, stelt de rechtbank vast: er waren relatieproblemen en plannen voor een scheiding. Hij was bang zijn woning door de scheiding te verliezen.

De rechters vinden dat er gesproken kan worden van doodslag. Moord (voorbedachten rade) kan niet worden bewezen.

Verdachte in Marokko

De opgelegde straf is de hoogste die kan worden opgelegd voor doodslag. De rechtbank heeft ook bevolen dat M. per direct naar de gevangenis moet en een eventueel proces in hoger beroep niet in vrijheid mag afwachten. Wat dit in de praktijk betekent is onduidelijk: M. verblijft in Marokko.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen