Al 104 jaar zit Schoenenzaak Meijer aan de Luringstraat in Onstwedde. Eigenaars Kampe en Dineke Nuus willen nu met pensioen, maar ze hebben niemand om de winkel over te nemen. Het stel zoekt een opvolger.

,,In deze winkel gaan we nog door de knieën voor de klant’’, zegt Kampe Nuus (65). De klant mag zitten, de schoen wordt omgeschoven en de veters gestrikt. Nee, in zijn winkel wordt niet aan zelfbediening gedaan. Iedere klant wordt persoonlijke geholpen door Nuus of zijn vrouw.

,,Veel mensen hebben klachten aan hun voeten. Wij helpen ze door goed passende schoenen aan te meten.’’ Met de juiste steunzooltjes, een aanpassing aan de schoen of de hulp van een podoloog, bijvoorbeeld. Het liefst met een kopje koffie in de hand en zonder oog op de tijd. ,,Wij zijn een van de laatste schoenenwinkels die het op de oude manier doen.’’

Overname

Hij zit inmiddels 40 jaar in het vak, waarvan 25 jaar in een winkel in Winschoten. Zij is meegesleurd in het avontuur toen haar man op een goede middag thuiskwam met de mededeling dat hij een schoenenwinkel in Onstwedde had gekocht. Dat is bijna 14 jaar geleden. Eerst stond ze op de modeafdeling, de laatste jaren hielp ze juist bij de lastige voet: ,,Het geeft heel veel voldoening om iemand die last had met de juiste schoenen de deur uit te zien lopen.’’

Of hij spijt heeft? ,,Alleen dat ik die jaren niet opnieuw kan beleven.’’ Inmiddels flirt Nuus met de pensioengang, zodat hij het kalmer aan kan doen en meer tijd voor de (klein)kinderen heeft. De winkel wil hij verkopen. Als het nodig is, wil hij de nieuwe eigenaar in het begin ook wel wegwijs maken met de klanten en het werk, zegt hij.

Geen klompen

Er zit tweestrijd in het afscheid van de zaak. Die nam hij immers over van de derde generatie van grondlegger Meijer. Het familiebedrijf bestond toen 90 jaar. ,,Ik had afgesproken dat ik de honderd jaar zou volmaken. Dat is gelukt.’’

Sterker, de aanloop is nog goed. Van heinde en verre komen klanten. ,,Delfzijl, Emmen, Assen. De verste komt uit Abcoude (bij Amsterdam, red.).’’

Hoe die klant bij hem terechtkwam, weet Nuus niet. ,,Ik vraag weleens: waarom kom je helemaal hierheen? Dan zeggen ze bijvoorbeeld: omdat mijn zuster in Onstwedde woont.’’ Hij haalt zijn schouders op: ,,Ik vind het schitterend dat ze hier komen. Het toont toch vertrouwen.’’

Hij ziet ook nog wel toekomst in zijn zaak, voor een jongere generatie. ,,Het zou jammer zijn als deze winkel zou verdwijnen.’’

Met oog, aandacht en ambacht is er prima van te leven, zegt hij. Ook in een dorpje. ,,Een plaats als Amsterdam is veel moeilijker. Ze lopen hier ook niet allemaal op klompen.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen