Groningers beleven nachtmerrie op Sint-Maarten: ‘Mensen worden beesten’

Ramona en dochter Nathalie beleefden angstige dagen op Sint-Maarten. Foto: Huisman Media

,,Ik ga zo snel mogelijk terug om te helpen.’’ Ramona Kaspers (61) uit Scheemda toont zich stellig. Samen met haar dochter Nathalie (28) uit Groningen doorstond ze op Sint-Maarten orkaan Irma.

Ze gingen voor de begrafenis van een goede vriendin van de familie, de oppas van Ramona Kaspers en beleefden op Sint-Maarten de ergste nachtmerrie van hun leven. Kaspers: ,,Mensen worden beesten. Beschaving is een heel dun vernislaagje. Mensen die je gisteren nog vriendelijk gedag zeggen, staan de volgende dag te plunderen in wat er over is van je huis.’’

Dat het vandaag Nationale Actiedag Nederland helpt Sint-Maarten is, is mooi zegt Kaspers. ,,Zelf geloof ik niet in grote acties. Ik wil zelf een stichting oprichten. Klanten en vrienden werken mee. We willen kijken of we geld kunnen inzamelen om ter plekke één op één mensen te helpen die het echt nodig hebben. Mensen die helemaal niks meer hebben. En dat zijn er veel.’’

Bunker

Kaspers is vermogensadviseur en werkt voor een landelijk opererend bureau in Assen. Nathalie studeerde bedrijfskunde en werkt bij Gasunie. Moeder en dochter verbleven in Philipsburg, de hoofdstad van Sint-Maarten, bij vrienden. Bij de 82-jarige Vincent Doncher, peetoom van Kaspers en vader van Melissa Arrindell-Doncher, de minister van Toerisme en Economische Zaken. ,,Dit huis is een bunker zei mijn peetoom; hurricane-proof. De woning stond er nog na de orkaan maar had toch veel waterschade opgelopen. Gebouwen rondom waren weg. Van één huis stond alleen het toilet er nog.’’ Nathalie: ,,Uren voor de storm lopen mensen langs het strand. Ze verbazen zich over het water, dat was warm, vreemd warm.’’ Ramona: ,,Een houten huis van 180 jaar oud dat onder monumentenzorg valt is blijven staan terwijl naastgelegen stenen huizen compleet weggevaagd zijn.’’

Kaspers is op Sint-Maarten geboren. Haar vader was kapitein op de grote vaart en kwam uit Pekela. Na haar jeugd op Curaçao vertrok ze naar Nederland om te studeren. Ze trof er haar man en woont alweer jaren in Scheemda. Zeker één keer in het jaar gaat ze naar Sint-Maarten. Kaspers mag dan net terug in Scheemda zijn: liefst vertrekt zo gauw mogelijk naar het getroffen eiland. Dochter Nathalie moet er niet aan denken. ,,Ik was zo bang en dacht echt: dit zijn mijn laatste minuten. Dat de natuur zo’n brute kracht kan ontwikkelen.’’ De vrouwen, die deze week naar huis terugvlogen, laten alles eerst bezinken. Nathalie: ,,Het heeft tijd nodig alles te verwerken.’’

Anarchie

Zeker: Irma was verschrikkelijk vertelt Nathalie: ,,Bomen die afknappen, auto’s die door de lucht vliegen. Hele daken zijn weggewaaid.’’ Maar na de alles verwoestende orkaan kwam er een tweede stormvloed, die van de plunderaars. Kaspers: ,,Het was complete anarchie. Verschrikkelijk.’’ Nathalie: ,,De eerste dag waren het vooral jongeren. De tweede dag zag je ook ouderen, mannen en vrouwen, vaders en moeders op rooftocht.’’ Kaspers: ,,Dat mensen die niets hebben op zoek gaan naar eerste levensbehoeften, daar kan ik in komen. Dit was vooral plunderen. Televisies, huisraad. Juwelierszaken en andere winkels werden opengebroken. Mensen die verzet boden werden gemolesteerd.’’ Nathalie: ,,Het werd steeds grimmiger. We durfden niet meer op straat.’’ Kaspers: ,,Al die plunderaars. Wat gaat er met ze gebeuren? Hoe pak je samen de wederopbouw op? Hoe moet je samenwerken met mensen die je gisteren nog hebben beroofd van alles wat je overhad?’’

Kaspers herinnert zich orkaan Luis die in 1995 over het eiland trok. ,,Mensen toen gingen na het noodweer de straat op om elkaar te helpen, nu om te plunderen. Ik ben geschokt door de mentaliteitsverandering.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen