Het geluid van 75 jaar vrijheid in Groningen: stilte, Ramses en Vera Lynn

75 jaar bevrijding moest een knetterend en onvergetelijk feest worden. Onvergetelijk werd het zeker. De stilte overheerste in de straten en op de pleinen. Maar toch zinderde overal de drang 75 jaar vrijheid te vieren en wapperde het rood-wit-blauw in de wind.

Jolinus Moedt (94) stapte 75 jaar geleden café De Witte Linden in Siddeburen. De bevriende eigenaar bewaarde jarenlang een fles witte wijn voor als het weer vrede zou zijn. En het was eindelijk vrede. Hij grinnikt. ,,Ik en mijn vrienden zijn die dag een beetje teut geworden.’’

Mijnheer Moedt woont in verzorgingshuis Het Ufkenshuis. En corona of niet: 75 jaar bevrijding wordt hier groots gevierd. ,,We zijn al sinds februari bezig met de voorbereidingen’’, vertelt coördinator Titia Kuiper. ,,We hebben duizenden papieren roosjes geknutseld. We zijn er vanwege de corona even mee gestopt, maar we besloten toch maar door te gaan. De bewoners kunnen het nu nog vieren.’’

Epicentrum van Bevrijdingsdag

De drafbaan in Groningen is op vijf mei normaliter het epicentrum van Bevrijdingsdag. Maar een vogeltje hupt onbekommerd over het gras. De duizenden toeschouwers? Ze zijn er niet. De bands? Nergens te bekennen. De meeslepende muziek? Een onwerkelijke stilte heerst. Het zou het laatste bevrijdingsfestival van directeur Diederik van der Meide worden. ,,Natuurlijk is het ontzettend jammer. Maar het is ook zoals het is. Je kunt geen vijand aanwijzen, ja een vleermuis in China misschien.’’

Een volgepakte drafbaan zou zich vandaag om Di-rect verdringen. Roxeanne Hazes was geboekt. En dan was er die ene band, een heel bijzondere, maar die nog even onbekend moest blijven. Van der Meide schudt zijn hoofd. ,,Nee, nee, nee. Die ga ik nu ook niet noemen. Misschien komen ze volgend jaar.’’

loading

Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder

Op de klinkers van de Grote Markt in Groningen verzamelden zich tussen 16:00 en 17:00 uur zo’n honderd mensen. Stadsbeiaardier Auke de Boer speelde een uur lang verschillende liedjes op het carillon van de Martinitoren.

Hij begon met het Nederlandse volkslied en om precies 16:55 uur zette hij Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder van Ramses Shaffy in. Het nummer werd op verzoek van het Nationaal Comité 4 en 5 mei in heel Nederland ten gehore gebracht. Op de Groningse markt zong een enkeling uit volle borst mee, maar de stadsbeiaardier kreeg wel luid applaus toen de laatste klanken van het carillon klonken.

. loading

Hommage aan de vrijheid

Een paar uur later, om klokslag 21 uur, was er opnieuw muziek. Deze keer geen landelijk, maar een provinciaal initiatief. Karin Noeken (De Wijk de Wereld, De Steeg) kwam met het idee om met de culturele sector een hommage te brengen aan de vrijheid.

Ze schakelde de hulp in van SPOT Groningen en Reinout Douma (Noordpoolorkest). Elfhonderd mensen meldden zich aan. Zij zongen om 21:00 uur vanaf het balkon, op straat en in de tuin We’ll meet again van Vera Lynn. Bovenop het Forum Groningen gaf danser Mohamed Yusuf Boss een optreden, in het Lauwersmeergebied speelde een stel het liedje met een ukelele op een boot en ook andere bekende artiesten zoals Marlene Bakker, Marcel Hensema, Frank den Hollander en Erwin de Vries deden op hun eigen manier mee met het initiatief.

Zingen vóór de Stadsschouwburg (in plaats van in de Stadsschouwburg)

Cabaretier Bert Visscher posteerde zich voor de Stadsschouwburg. Een handjevol voorbijgangers bleef bij het horen van het stemgeluid van de Groningse komiek nieuwsgierig staan. Aan het einde van het nummer sprong Visscher, zoals het een echte Nederlander betaamt, snel op zijn fiets richting huis.

De bewoners van het Ufkenshuis zaten om 21.00 uur binnen. Maar ook zij zongen vandaag uit volle borst. Eerst het Grunnens Laid en ze sloten af met ... het Wilhelmus. Wat anders?

menu