Hij had het tien jaar geleden gezegd: krijg ik een verblijfsvergunning, dan eet ik een haring op. Dinsdagochtend kwam het bericht waar hij, Chun Sheng Yan (33) al zolang, maar met nog maar weinig hoop, naar uitkeek: de verblijfsvergunning.

De man die niet bestaat, bestaat. Vele wisten dat, maar het Nederlandse beleid en de bureaucratie waren steeds sterker dan de menselijke maat. Tot dinsdag. De brief waarin de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) Chun een bestaan geeft, is weliswaar kort en zakelijker dan zakelijk, maar Chun mag blijven.

De brief vermeldt de reden waarom na 18 jaar niet, nu wel een verblijfsvergunning is verleend: op grond van artikel 8 van het Europees Verdrag van de Rechten voor de Mens. Dat hij het recht heeft een privéleven uit te oefenen. Ook staat er: ‘arbeid vrij toegestaan’. Onderaan: ’Deze brief is automatisch verstuurd’.

Zijn bestaan werd simpelweg ontkend

Chun Sheng Yan was 14 jaar toen hij, in China ontvoerd door mensensmokkelaars, in Nederland belandde. Hij werd gedwongen in een restaurant te werken waar hij op een zolderkamer werd vastgehouden. Hij wist te ontkomen en belandde na tussenkomst van de politie in het Noorden en uiteindelijk in Groningen. Zonder papieren.

Blijven in Nederland mocht niet, terugkeren naar China kon niet. Teruggaan vereiste medewerking van China, maar het land werkte stelselmatig niet mee. Deze patstelling duurde jaren. Nederland had een oplossing voor dit probleem: het bestaan van Chun werd simpelweg ontkend. Ondertussen leefde hij wel.

Mensen hielpen hem te overleven

Dinsdag was er taart en heel veel blijdschap. Niet alleen bij Chun zelf maar ook bij de mensen om hem heen, die hem door de jaren heen hebben geholpen om te overleven. Zoals voormalig onderwijzer Anne Verdam uit Groningen die Chun ooit in de klas had en na zijn pensionering Chun is blijven ondersteunen. Hetzelfde geldt voor voormalig maatschappelijk werker Marja Terhorst en Greetje ‘oma’ Doornbos uit Leek.

Stille diplomatie

Er was een kort geding tegen de Staat der Nederlanden in voorbereiding. Ondertussen werd achter ambtelijke schermen geprobeerd een oplossing te bewerkstelligen. De zogeheten stille diplomatie was al jaren gaande, maar bleef altijd zonder resultaat. Vorige maand kwamen er signalen dat het ditmaal wel eens zou kunnen lukken. Dinsdag was het raak. Een verklaring waarom, heeft de IND niet bijgevoegd.

Hoe de toekomst voor Chun Sheng Yan eruit ziet is vooralsnog onduidelijk. ,,Na 18 jaar mag ik een leven krijgen’’, zegt hij. En dat is wat hij wil. Leven. Werken. Een eigen zaak. Rijlessen nemen, naar school. Zijn vader zoeken, niet wetende of die nog leeft.

En de haring? Anne Verdam: ,,Hij heeft het echt geprobeerd.’’

Kijk hier het video-interview met Chun:

loading

Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen