Ik wacht (35): Frank Fokkens uit Siddeburen

In de schuur van Frank Fokkens zitten flinke scheuren. Hij is sinds 2014 bezig om de schade vergoed te krijgen.

Een jaar na de aardbeving in Zeerijp wachten nog veel Groningers op een oplossing voor de schade aan hun huis. Ik wacht! is een serie over mensen die het wachten zat zijn. Vandaag aflevering 35: Frank Fokkens uit Siddeburen.

Helaas krijg je de ellende er gratis bij

Feiten. Daar draait het volgens Frank Fokkens (50) allemaal om. Die emotie hoeft van hem niet zo. „Het gaat wat mij betreft om rechtvaardigheid. Ik hoef hier geen cent aan over te houden, maar ik wil wel dat het eerlijk en goed gebeurt.”

Fokkens woont in een enorme compleet verbouwde woonboerderij in Siddeburen. Vanaf de lange eettafel in de woonkeuken kijkt hij uit op de in de zon glinsterende gaslocatie van de NAM. Dat vindt hij niet erg. „Ach, dat uitzicht heeft ook wel wat. Het is alleen jammer dat je de ellende er gratis bij krijgt.”

De schuur daar is mij een doorn in het oog

Dertien jaar geleden trok Fokkens in het huis dat voorheen van zijn ouders was. Een woning waar hij trots op is. En dat is te zien. Elk hoekje en naadje is strak, netjes en afgewerkt. „Je kunt zien dat ik van mooie dingen houd. De schuur daar is mij een doorn in het oog. Daar zitten de scheuren in.”

Sinds 2014 is Fokkens in discussie met de NAM. Eerst over zijn huis, daarna over de schuur. Het herstellen van zijn woning ging snel en netjes. Maar de schuur levert problemen op. Hij heeft het allemaal voorbij zien komen: vermiste dossiers, aantijgingen dat hij misbruik wil maken van de situatie, beoordelingen waarin gesteld wordt dat alle schade door de wind is veroorzaakt, deskundigen, arbiters en aannemers.

Hij blijft de discussie aangaan

Menig Groninger had het bijltje er inmiddels bij neergegooid. Maar Fokkens niet. Hij blijft de discussie aangaan. Hij blijft vragen stellen. Hij blijft antwoorden eisen. „Ik ben wel wat gewend en ik weet hoe ik met weerstand om moet gaan. Ik word hier alleen maar strijdvaardiger van. Ik wil aantonen dat het systeem zoals het er nu is, niet werkt. Daar hebben we allemaal wat aan.”

Fokkens is als directeur van een groot bedrijf niet zo snel onder de indruk, maar hij kan zich voorstellen dat anderen dat wel zijn. „Het is, als je dat soort types niet gewend bent, best een intimiderend gezicht als deskundigen en experts in hun dikke auto’s en mooie pakken de oprit op komen rijden.”

Dure pakken

Hij staat vaker tegenover mensen in dure pakken. Hij laat zich niet zomaar afschepen. Een van zijn panden heeft gewoon schade. En die schade moet gewoon hersteld.

In de schuur met scheuren wonen elf Friese paarden. Een hobby die Fokkens van zijn ouders heeft overgenomen. De paarden staan niet alleen in de stal of buiten in de wei, enorme schilderijen van de edele dieren sieren de muren in zijn huis.

De boel staat niet op instorten, maar veilig is anders. Sommige scheuren zijn groot genoeg om doorheen te kijken. Binnen is inmiddels een muur naar beneden gekomen. De paarden heeft hij daarom naar de andere kant verplaatst en hij heeft voor de zekerheid een achterwandje geplaatst.

Vier keer onderzocht

Het pand is vier keer onderzocht. De zaak ligt bij de arbiter. Het bedrag dat de NAM wil uitkeren is, volgens Fokkens en zijn aannemers te laag om de schade te repareren. „Ik houd me aan de spelregels en houd alle processen nauwlettend in de gaten. Ik ben inmiddels een halve expert op dit gebied.”

Hij heeft er geen slapeloze nachten van. Hij maakt zich ook geen zorgen. „Als ik er zo over praat, voel ik heus wel frustratie. Soms vergeet ik hoe lang ik hier al mee bezig ben. Het is een way of life geworden. Maar ik heb een lange adem. Ik wil een zuiver onderzoek.” Daar draait het volgens Fokkens allemaal om. Feiten.

Wacht u ook?

Mail naar groningen@dvhn.nl

menu