Ik wacht (36): Lida en Bouwe Riedstra uit Middelstum

Lida Riedstra met de grote hoeveelheid paperassen die inmiddels een hoofdpijndossier vormen. Foto: Jan Zeeman

Een jaar na de aardbeving in Zeerijp wachten nog veel Groningers op een oplossing voor de schade aan hun huis. Ik wacht! is een serie over mensen die het wachten zat zijn. Vandaag aflevering 36: Lida en Bouwe Riedstra uit Middelstum.

Naam: Lida en Bouwe Riedstra
Leeftijd: 66 en 72 jaar
Woonplaats: Middelstum
Beroep: Gepensioneerd
Huis: Sociale huurwoning

Wacht u ook? We zoeken nog kandidaten voor deze serie. Mail naar groningen@dvhn.nl

'We hebben het gehad. Ik ben moe. Heel moe'

Lida Riedstra legt haar rechterhand op een imposante stapel papieren die voor haar op de eettafel ligt. „Ik bewaar alles, maar dan ook alles”, zegt ze met nadruk. „Dat is helaas wel nodig. Mijn man wil daarom ook niet bij dit gesprek aanwezig zijn. Hij is erg bang dat hij emotioneel wordt, want dit horror-verhaal duurt al veel te lang.”

Het echtpaar woont sinds 36 jaar in een sociale huurwoning aan de Kwekersstraat in Middelstum. Hun huis is een van de 64 woningen van woningcorporatie Wierden en Borgen die vanwege bevingsgevaar moeten worden versterkt. De woningen worden meteen ook duurzaam gemaakt. Zo gaan bijvoorbeeld alle huizen van het gas af. „We moesten dus uit onze woning. Dat zou zes weken duren. Maar dat is inmiddels tien maanden geleden.”

‘Ik mis mijn huis’

Ze kregen tijdelijk een andere huurwoning. „Echt, dat is een prima woning, maar ik mis mijn huis.”

Ze wijst naar een kast.

„Weet je wat je ziet als je die laden opentrekt? Helemaal niks. Een groot deel van onze spullen ligt in een opslag in Groningen. Maar dat is nog tot daaraan toe.” Ze pakt haar smartphone en scrolt net zolang totdat ze de juiste foto vindt. „Kijk, dat mis ik nog het meest.”

De foto toont een gezellige tuin met veel, heel veel bloemen. „Mijn tuin. Dat is echt mijn leven. We waren nog geen dag weg of die nacht werden er bloempotten gestolen.”

Mappen vol verslagen, brieven en mailwisselingen

Ze heeft mappen vol met verslagen, brieven, mailwisselingen en andere correspondentie. „We hebben met iedereen gesproken: de burgemeester, de wethouder, de aannemer, Wierden en Borgen en Centrum Veilig Wonen. Maar als ik heel eerlijk ben, snap ik nog steeds niet waarom het allemaal zo ontzettend lang duurt. Maar het ergste vind ik hoe er soms met je wordt omgegaan door mensen van de aannemer en ook de woningcorporatie. Je krijgt toch al vaak het gevoel dat je eigenlijk niet moet zeuren als je iets anders wilt of vindt dat er niet goed is gewerkt. Laten we wel zijn: ik heb niet om dit project gevraagd.”

Ze toont een foto van een zonnescherm. „Die hing bij ons boven de tuin. Ik heb er een foto van gemaakt voordat we vertrokken. En dat is maar goed ook. De bouwvakkers hebben hem in de carport gelegd en hij is nu helemaal vuil. Toen ik daar iets over zei, kreeg ik als reactie dat ik eerst maar moet aantonen dat het scherm schoon was.” Ze wijst naar het scherm. „Hij was dus brandschoon.”

Een waslijst met klachten

De projectcommissie, bestaande uit bewoners die met de versterkingsmaatregelen te maken krijgen, stuurde in september vorig jaar een brief met een waslijst aan klachten naar Wierden en Borgen.

Een greep: de kwaliteit van de werkzaamheden laat te wensen over, afspraken worden niet nagekomen, schade aan de inboedel, afdekken van meubels gebeurt niet, beroerde communicatie. De commissie concludeert dat ‘het bij geen enkele woning vlekkeloos is gegaan’.

De oplevering van de huizen duurt veel te lang, beaamt een woordvoerder van Wierden en Borgen. „De huizenblokken worden na elkaar aangepakt. Wanneer er bij een vertraging ontstaat, dreunt dit door. Dat komt onder meer omdat er meer werk achterweg kwam dan we hadden verwacht. Wanneer bijvoorbeeld de vloer rot is, dan moet die worden vervangen. Maar het gebeurde ook dat door vertraging bouwvakkers niet meteen aan de slag konden. Die gingen daarom aan een andere klus werken, waardoor ze niet meteen weer voor ons project beschikbaar waren.”

Ze beaamt ook dat in het begin huisraad niet goed werd afgedekt. „We dachten dat het mogelijk was dit te laten staan, maar dat bleek een inschattingsfout. Vanzelfsprekend wordt alles gerepareerd of vergoed.”

Inmiddels zijn 32 huizen opgeleverd. Wierden en Borgen verwacht dat rond de zomer de rest klaar is.

‘We willen geen werklui meer over de vloer’

Lida Riedstra krijgt over ruim een week de sleutel. „Maar die accepteer ik niet zomaar. Zo zijn bijvoorbeeld de ramen nog niet netjes afgetimmerd. En ik ga echt niet terug zonder dat dit is gebeurd. Er zijn buren die dit wel doen, hoor. Daar heb ik ook begrip voor. Ze willen gewoon terug naar huis. Maar wij willen geen werklui meer over de vloer als wij daar wonen. We hebben het gehad. Ik ben moe. Heel moe.”

menu