Ik wacht (47): Jurriën Verkade uit Sappemeer

Ruim een jaar na de aardbeving in Zeerijp wachten nog vele Groningers op een oplossing voor de schade aan hun huis. De serie Ik Wacht gaat over mensen die het wachten zat zijn. Vandaag aflevering 47: Jurriën Verkade uit Sappemeer.

Wie: Jurriën Verkade
Leeftijd: 46 jaar
Woonplaats: Hoogezand-Sappemeer
Beroep: manager Kimberley&Clark
Huis: vrijstaand, 19 jaar oud

Wacht u ook? We zoeken nog kandidaten voor deze serie. Mail naar groningen@dvhn.nl

***

Op naar het beloofde goede einde

Spoileralert: dit is een verhaal dat goed afloopt. Hopelijk.

Goed voor Jurriën en Margreet Verkade, goed voor hun zoon Gijs. Gijs is 16. Omdat hij meervoudig gehandicapt is, hebben zijn ouders tien jaar geleden op de begane grond een speciale bad- en slaapkamer voor hem gebouwd, zodat hij thuis kan blijven wonen.

Wie nu rondkijkt in Gijs’ badkamer, ziet de scheuren in de muren bij de ramen en in de tegels. Ook in de muren van zijn slaapkamer, en in de aangrenzende bijkeuken zitten scheuren. Er zijn verzakkingen die deugdelijke versteviging behoeven.

Een jaar na de schademelding nog niets gehoord

In 2017 meldde vader Jurriën Verkade de schade bij het Centrum Veilig Wonen. Na een jaar belde hij nog maar eens, want hij had niks gehoord en wilde toch eens iets aan de badkamer doen. In augustus vorig jaar kwam een inspecteur met een kapot fototoestel.

 Die zou na drie dagen terugkomen, maar belde af, want alle dossiers werden overgeheveld naar de de nieuwe organisatie die zich over de bevingsgedupeerden zou ontfermen: de Tijdelijke Commissie Mijnbouwschade Groningen TCMG. Een organisatie die de schade ‘ruimhartig’ zou vergoeden.

Het begon goed. De inspecteur van TCMG kwam nog diezelfde maand en twijfelde niet: hier was aardbevingsschade. Alleen een scheurtje in de buitenmuur was te wijten aan verzakking van de grond. ,,Hij zei, die badkamer moet eruit. Hij noemde zelfs alvast een bedrag’’, zegt Jurriën Verkade.

De vergoeding bleek maar een fractie van de schade

Vraag was dan nog wel even waar Gijs zou moeten slapen en douchen in die verbouwingstijd. Een gewoon hotel zou niet de voorzieningen hebben die hij nodig heeft, misschien kon meneer Verkade daar de zorgverzekering bij inschakelen? Nou nee, zei meneer Verkade, dat lijkt mij toch niet de bedoeling van zorgverzekeringen.

Het schaderapport dat na drie weken op de mat plofte, deed hem wit wegtrekken van woede en verbijstering: de vergoeding zou neerkomen op een fractie van de schade die de inspecteur, en inmiddels ook een aannemer, hadden begroot. Verkade belde met TCMG. ,,Daar zeiden ze dat de collega’s vonden dat alleen de kapotte tegels vergoed moesten worden. De rest niet.’’

In huize Verkade werd vrijdagavond een mooi flesje ontkurkt

Dit was het soort ruimhartigheid dat iets deed knappen in het gemoed van Jurriën Verkade. Hij tekende protest aan en schakelde de pers in. Bij RTV Noord meldde woordvoerder Jouke Schaafsma dat er ‘iets mis was gegaan’ en dat nieuwe inspectie zou volgen.

De derde inspecteur kwam in februari van dit jaar kijken.

Geen bevingsschade

Donderdag ontving Verkade via de mail zijn advies van TCMG, een advies dat het tegenovergestelde was van het vorige: binnen geen bevingsschade, maar verzakkingsschade. Alleen dat kleine scheurtje in de buitenmuur kwam wél door de aardbevingen en zou dus vergoed worden. De rest niet.

Reden voor het Groninger Gasberaad om de TCMG te bellen over dit dossier dat inmiddels aan migraine leed. En wat gebeurde?

Gisteren, vrijdag 1 maart, werd Verkade gebeld door TCMG-woordvoerder Jouke Schaafsma. Die hem vertelde dat het advies van de inspecteur niet zou worden opgevolgd; alle schade wordt gezien als aardbevingsschade.

Alles wordt vergoed.

In huize Verkade werd vrijdagavond een mooi flesje ontkurkt.

Hoeveel de vergoeding wordt, is nog niet bekend. Verkade: ,,Ze willen de laatste inspecteur – die alles afkeurde – een calculatie laten maken. Ik hoop maar dat dat goed gaat. Dat hij in zijn berekening zowel de schade als de versteviging meeneemt.’’

Het wachten is op de officiële bevestiging van het TCMG-besluit, op de kostenraming die het ruimhartigheidsdenken gestand zal doen, en op de dag, kortom, dat dit verhaal zijn beloofde goede einde krijgt.

Ik wacht (46): Paul Hoogwater uit Hoogezand-Sappemeer
Lees verder
Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.