Ik wacht (48): Martine en Bert Beks uit Ten Boer

Een jaar na de aardbeving in Zeerijp wachten nog veel Groningers op een oplossing voor de schade aan hun huis. Ik wacht is een serie over mensen die het wachten zat zijn. Aflevering 48: Martine en Bert Beks uit Ten Boer.

Wie: Martine en Bert Beks uit Ten Boer
Leeftijd: 52 en 52 jaar
Woonplaats: Ten Boer
Beroep: Eigenaren Beks Assurantiën, Hypotheken en Regiobank
Huis: woonhuis/bedrijfspand

Wacht u ook? We zoeken nog kandidaten voor deze serie. Mail naar groningen@dvhn.nl

***

'Ik heb geen grip op ons dossier, dat is zó frustrerend'

Ze zat nog op kantoor te werken en voelde in 2013 de beving van Huizinge. Het eerste dat Martine Beks-Kalksma (51) dacht was: ,,Oh oh, nu komen ze binnengereden.” Zij en haar man Bert (52) zijn eigenaren van Beks Assurantiën, Hypotheken en RegioBank in Ten Boer. Maar het was geen ramkraak, het bleek het begin van zes jaar wachten.

„We hebben ze in het jaar erna allemaal over de vloer gehad: calculators, constructeurs en engineers. In juni 2015 was het rapport van schade-expert Dekra klaar.”

'Ik ben verantwoordelijk voor een veilige werkplek'

Ze zitten in een traject dat Martine als ‘ongelooflijk’ en ‘niet te filmen’ typeert en voor slapeloze nachten zorgt. In de analyse staat onder meer dat de rollagen van het dak onvoldoende stevig zijn. ,,Mijn angst is dat de schoorsteen dwars door het dak naar beneden komt. We hebben hier vier man personeel zitten. Ik ben verantwoordelijk voor een veilige werkplek.”

Het rapport is in hun ogen summier. Er ontbreekt een aantal essentiële zaken. Dus komt er een contra-expertise. ,,Prima jongens, alleen werden ze aan alle kanten tegengewerkt.”

In 2016 volgt een tweede rapport van Dekra. Weer calculators, constructeurs en engineers over de vloer. De gedachte dat daarna de aanpak kon beginnen was te voorbarig. „Centrum Veilig Wonen zei: ‘jullie hebben een complex dossier’.”

Geen geschikt pand voor bankkantoor te vinden

,,Dat klopt, ja. Het is al een dubbel dossier: schadeherstel en versterken. Wat het nog complexer maakt: ons bedrijf moet draaiende blijven tijdens de aanpak. Maar waar? In Ten Boer is geen geschikt pand waarin je tijdelijk een bankkantoor kunt huisvesten. Je zit met beveiliging, verhuizing, bijkomende kosten. Over dat en andere zaken was niks duidelijk. We hoorden telkens: we komen er op terug. Niet dus.”

Bert stapt naar de burgemeester van de – toen nog – gemeente Ten Boer: André van de Nadort. Die bracht ze in contact met Nationaal Coördinator Groningen (NCG).

Martine: ,,Weet je wat het is: wij zijn ondernemers, we verkopen niet graag ‘nee’. Hoe complex een vraag, we zijn oplossingsgericht en gaan kijken hoe we er uit kunnen komen. Die grip heb ik niet op ons bevingsdossier en dat is zó frustrerend. De onzekerheid wat er met ons pand gaat gebeuren, vreet aan je. De verbouwingsplannen staan al drie jaar in de ijskast.”

Jullie hebben geen idee wat jullie moeten doen

Over het NCG geen kwaad woord. Het contact is prettig en constructief. Inmiddels is het 2017 en gaan de onderzoeken aan het pand door. Concreet zijn er vier mogelijkheden: bouwkundig versterken, uitkoop, sloop/nieuwbouw of sloop/nieuwbouw op een andere locatie. Voorstellen van het stel worden echter zonder enige onderbouwing van tafel geveegd. Het aanbod schadevergoeding van de NAM in juni 2018 was niet, zoals minister Eric Wiebes beloofde, ‘ruimhartig en billijk’. Martine: ,,Ik zei: voor dit bedrag komt geen aannemer zijn bed uit.’’

Het is juli 2018 als de NAM ineens belt. De strekking: we raken steeds dieper in de loopgraven. ,,Ik zei: nee, jullie graven je steeds dieper in, wij niet. Wij zijn altijd bereid tot overleg en hebben tot nu toe alle voorstellen gedaan.”

Terug bij af

De maanden daarna hebben ze om de twee weken overleg met NAM en NCG om alle opties door te nemen. Als de NAM ineens meer cijfers nodig heeft, wordt een constructeur uit het westen des lands ingeschakeld. ,,Het levert slechts een halve analyse op. Dat onderzoek is stopgezet. Het rapport werd volgens de NAM te duur.’’

In december 2018 is er een gesprek met de NAM over welke optie het gaat worden. Ineens zegt Bert: ,,Volgens mij hebben jullie geen idee wat jullie moeten doen.’’ Als dat blijkt te kloppen, zegt hij: ,,Dan is daar het gat van de deur.’’

Ze zijn terug bij af. Al ligt er nog wel een verzoek van de NCG aan de NAM om een vaststellingsovereenkomst op te stellen met daarin afspraken over versterken en schadeafhandeling. ,,De NCG zei: als je geluk hebt, komt er in 2020 een beetje vaart in.”

Dit jaar zullen weer diverse rapportages gemaakt worden van het pand. Na zes jaar wachten en nog geen cent te hebben ontvangen van de NAM, begint het hele circus weer opnieuw.

De twee proberen zich er minder druk om te maken. Liever steken ze hun energie in hun klanten. De zorgen blijven echter. Martine: ,,We hebben een prachtig familiebedrijf dat al negentig jaar bestaat in Ten Boer. Wij willen niet degene zijn die het moeten sluiten.’’

Ik wacht (47): Jurriën Verkade uit Sappemeer
Lees verder
Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.