Ik wacht (62): Marcel Smedes uit Loppersum

Marcel Smedes met hond Kohi. Foto: Jan Zeeman

Een jaar na de aardbeving in Zeerijp wachten nog veel Groningers op een oplossing voor de schade aan hun huis. Ik wacht is een serie over mensen die het wachten zat zijn. Vandaag aflevering 62: Marcel Smedes uit Loppersum.

Naam: Marcel Smedes (42)
Woonplaats: Loppersum
Beroep: Servicemonteur
Huis: Vrijstaand

Wacht u ook?  We zoeken nog kandidaten voor deze serie. Mail naar groningen@dvhn.nl

***

'Zij beslissen nu over mijn huis'

Dik een jaar is er gesleuteld, getekend en gerekend aan een plan voor een nieuw huis voor Marcel Smedes (42). Maar de monumentencommissie Libau was niet onder de indruk en keurde het voorontwerp twee weken geleden af. De woning is enkele jaren geleden aangewezen als beeldbepalend, een etiket waartegen Smedes zich vergeefs heeft verzet.

Wat nu? Smedes zucht. Het nieuws was een bittere pil. ,,Eerst krijg je al de klap dat je huis moet worden gesloopt. De boel moet plat, zeiden ze. Na verloop van tijd ga je toch weer aan de slag, en samen met een architect probeer je iets moois te maken. Je denkt na een poos: misschien wordt het toch nog wat. En dan krijg je weer een klap. Nu is het plan afgekeurd en kunnen we weer opnieuw beginnen. Laat een eigenaar toch gewoon over zijn eigen huis beslissen. Zij beslissen nu over mijn huis, alsof het een monument is.”

'Het dak rust op twee muurtjes'

Terug bij af en dat is voor de Groninger 2012. Slechts vier jaar nadat hij het vrijstaande huis aan een van de invalswegen van Loppersum had gekocht en ingrijpend had verbouwd en gemoderniseerd, ontstond schade door de klap bij Huizinge in augustus 2012. Er kropen ineens scheuren in de uit 1917 daterende woning.

Een kleine rondgang binnen en buiten volstaat om de belangrijkste schade te zien. Scheuren in metselwerk, muren, tussenmuren en plafonds, in voegen en zelfs in stenen. Het nieuwe deel van de woning aan de achterzijde, dat er later tegenaan is gezet, is vrijwel zonder schade.

,,Kennelijk is dat beter gefundeerd. Ik heb in de rapporten over mijn huis foto’s van de fundering van het oorspronkelijke gebouw gezien. Daar schrik je wel van. De fundering staat eigenlijk los van het huis. En wat dat huis betreft: het dak rust op twee muurtjes. Er zit voor de rest eigenlijk niets tussen.’’

Kosten versterking wegen niet op tegen waarde van de woning

,,Als je de rapporten leest, zie je dat bij een zware beving sommige muren en wanden van mijn huis het kunnen begeven. Alles begint te breken en te scheuren en kan instorten. Ik maak me ook zorgen over de schoorsteen, die nog steeds niet is vervangen zoals in veel huizen. Die hangt dus boven de tafel.’’

De experts die zijn huis enkele jaren geleden doorrekenden, kwamen ook tot een sombere conclusie. Om het pand sterk genoeg te maken, is een ingrijpende versterking nodig. Maar de kosten daarvoor, zo’n vier ton, wegen niet op tegen de waarde van de woning. ,,Sloop ligt dan ook voor de hand.’’

Smedes doet mee met het zogeheten ‘heft in eigen hand’-project waarbij gedupeerden zelf de regie mogen voeren over de versterking van hun huis. Hij mocht een architect uitzoeken en met hem een nieuw huis ontwerpen. Een tijdrovend proces. Maar dat was de servicemonteur inmiddels wel gewend.

„Ik heb in de loop der jaren misschien wel honderd keer mensen over de vloer gehad. Ik ben nu toe aan de derde bouwcoach van de Nationaal Coördinator. Maar erg blij word ik er niet van. Ik wou dat hij zelf wat meer deed, ik moet hem voortdurend achter de broek zitten.”

'De gemeente doet niets voor je'

Wat Smedes ook steekt, is dat hij bijna niets zwart-op-wit heeft. ,,Dingen zoals de afgesproken bedragen. Hoe zit het nou precies met het bouwbudget? De kosten zijn de afgelopen jaren flink omhooggegaan; wordt daarmee rekening gehouden?’’

Voorlopig ligt de boel dus weer stil, nadat het plan is afgewezen. ,,Ik ben een heel nuchtere jongen, maar hier heb ik slapeloze nachten door. Ik doe ook al jaren niets meer aan mijn huis. En dat stoort me enorm, ik ben eigenlijk een pietje-precies. Alles moet goed zijn. Dat is nu niet meer zo. Heb je de kozijnen gezien? Straks zeggen ze: die kozijnen had je wel moeten schilderen. En dat terwijl ik een paar jaar geleden kreeg te horen dat ik voorlopig niets meer aan het huis moest doen, vooruitlopend op de mogelijke sloop en versterking. Hoe gaat dit straks?”

Teleurgesteld is Smedes ook in de gemeente Loppersum. ,,Ik heb nooit het gevoel gehad dat die achter ons staat. Ze doen helemaal niets voor je. Dit huis had vorig jaar al plat moeten liggen. Ik had allang in een nieuw huis moeten zitten.”

menu