Ik wacht (14): Arnoud Tonkes uit Slochteren

Arnoud Tonkes en Daniela Ivanova met hun dochter Anna en zoontje Jayden.

Een jaar na de aardbeving in Zeerijp wachten nog altijd vele Groningers op een oplossing voor de schade aan hun huis. Ik Wacht! is een serie over mensen in het bevingsgebied die het zat zijn. Vandaag aflevering 14: Arnoud Tonkes (39) en zijn gezin uit Slochteren.

'We kunnen totaal geen kant op'

Zes jaar geleden kochten Arnoud Tonkes en zijn vriendin Daniela Ivanova de helft van een oud herenhuis aan de Hoofdweg in Slochteren. Dat tikten ze op de kop via een aankoopmakelaar.

Tonkes: ,,Aan de voorkant van het huis waren bosjes aangeplant. Daarom duurde het een paar jaar voordat we erachter kwamen dat het huis veel aardbevingsschade heeft. Er zaten scheuren in de muren en de voorgevel is verzakt en helt naar voren. Ook de ramen zitten er scheef in. De vorige eigenaar heeft niet gemeld dat het pand aardbevingsschade heeft.’’

Tonkes heeft nog geprobeerd de schade op hem te verhalen, maar dat kon niet meer. ,,De tijd was verstreken, we konden er geen aanspraak meer op maken.’’

Bodemverzakking

Vervolgens heeft hij de NAM aangeklaagd. De schade-expert volgens Tonkes een ex-werknemer van de NAM vond de schade ‘wel meevallen’. Deze was volgens hem niet veroorzaakt door de aardbevingen, maar door bodemverzakking. ,,Het veen was ingeklonken, kregen we te horen. Navraag bij mijn buurman leerde dat het huis helemaal niet op veen staat, maar op zand. Gek genoeg was de schade aan de andere helft van het huis een paar jaar eerder wel bestempeld als aardbevingsschade.’’

Tonkes vroeg daarop om een contra-expertise. ,,Er werd nu wel geconstateerd dat het huis aardbevingsschade had. Maar de schade-expert van de NAM bleef dat ontkennen. Wel wilde hij ons tegemoetkomen. De NAM deed ons een aanbod van 1250 euro. Dat hebben we niet geaccepteerd.’’

De NAM verhoogde het bod tot 1500 euro. ,,Daar zijn we ook niet mee akkoord gegaan. Volgens mij was de hoogte van het bedrag een gok. Als ik zou tekenen, zou ik nergens meer aanspraak op kunnen maken.’’ Tonkens schakelde een arbiter in. ,,Zijn conclusie was dat er wel aardbevingsschade was. Daarna kregen we van de NAM een aanbieding van 16.000 euro. Op voorspraak van de arbiter werd dat bedrag verhoogd tot 17.000 euro. Dat heb ik wel geaccepteerd.’’

Voorgevel

De schade aan de voorgevel viel er niet onder. Die moest hij opnieuw indienen. ,,Dat heb ik inmiddels gedaan, maar het is onderop de stapel beland. Waarschijnlijk moet ik nog een paar jaar wachten totdat ik aan de beurt ben. Het is belachelijk, want in principe was ik eindelijk aan de beurt.’’ Hij heeft het huis nog niet laten repareren. Daar wacht hij mee totdat de uitslag van de voorgevel binnenkomt. ,,Dan ga ik alles in een keer repareren.’’

Vooralsnog is er sprake van een impasse. ,,We kunnen totaal geen kant op’’, zegt hij. Lange tijd hadden ze geen goed functionerende douche. ,,Zelfs die durfden wij niet aan te pakken, bang als we waren dat het schade was die de NAM behoort op te lossen. We hebben het uiteindelijk wel vernieuwd in verband met de hygiëne van onze kinderen. Maar ik zit nu ook nog met de wc en de hal, waar de bodem onder weg dreigt te vallen. We moeten wachten tot de schade aan de voorgevel is behandeld.’’

menu