Ik wacht: Marleen Samplonius-Ottens uit Appingedam

Een jaar na de aardbeving in Zeerijp wachten nog altijd vele Groningers op een oplossing voor de schade aan hun huis. De DvhN-serie Ik wacht gaat over Groningers in het bevingsgebied die het zat zijn. Vandaag aflevering 5: Marleen Samplonius-Ottens uit Appingedam.

Ik wacht

Naam: Marleen Samplonius-Ottens

Leeftijd: 49

Woonplaats: Appingedam

Hoeveel schade: ,,Tot twee keer toe scheuren in binnen- en buitenmuren. De eerste keer is de schade nog redelijk vlot hersteld. De tweede schademelding is in kaart gebracht bij een uitgebreide veiligheidsinspectie ten behoeve van eventuele versterking van het huis, maar na bijna een jaar nog altijd niet afgehandeld.’’

Waar wacht u op? ,,We wachten natuurlijk vooral op de uitkomst van de inspectie van vorig jaar. Dat is heel spannend. Moet het huis worden versterkt danwel gesloopt, of is het toch veilig? En die tweede schademelding moet dus nog worden afgehandeld. Dan gaat het om scheuren in onder meer de voorgevel en het trappenhuis.’’

Wacht u ook? Mail naar groningen@dvhn.nl.

'Extra onrust in een toch al onrustig gezin'

Het was de ozb-taxateur die ze er op wees. ,,Er zitten scheuren in uw muur en dat zijn geen gewone krimpscheuren.’’ Zelf hadden ze toen nog niks in de gaten, zegt Marleen Samplonius-Ottens. Met de alarmerende constatering van die ene inspecteur denderden ze het aardbevingsdossier in dat nu al bijna drie jaar hun leven beheerst.

Na de eerste scheur gingen ze zelf maar eens grondig op onderzoek uit. ,,En dan ontdek je van lieverlee steeds meer. Door het hele huis. Uiteindelijk hebben we een hele lijst ingediend voor herstel. Ik moet zeggen: dat ging nog redelijk vlot . Na alle verhalen over moeizame onderhandelingen met de NAM, had ik veel meer problemen verwacht.’’

Heel anders werd het toen het Appingedamse koophuis waar ze in 2012 neerstreken met hun jonge gezin, met honderden anderen werd aangewezen voor ‘versterkingsinspectie’. Vrijwel tegelijkertijd doken de eerste nieuwe scheuren op. In januari vorig jaar werd hun woning van onder tot boven nageplozen. Of het huis versterkt moest worden, zouden ze snel horen.

Ik wacht: Hans Sauerborn uit Zeerijp
Lees verder

Na het besluit van Wiebes

Of nee, meldde de Nationaal Coördinator Groningen drie maanden later per brief: na het besluit van Wiebes om de Groningse gaskraan in 2030 dicht te draaien, moesten de conclusies over hun woning nog even opnieuw tegen het licht worden gehouden. In september konden ze uitsluitsel verwachten.

,,Maar in september van welk jaar zeiden ze er niet bij’’, zegt echtgenoot Henk nu schamper. ,,Sindsdien is het oorverdovend stil’’, constateert hij. Zoals heel het aardbevingsgebied wonen de Samploniusjes in een huis dat onveilig is verklaard maar dat mogelijk toch niet is volgens de nieuwste inzichten over de Groninger bodem die wel of niet tot rust komt door Wiebes aanvankelijk zo feestelijk onthaalde gasbesluit.

Hele leven 'on hold'

,,Feitelijk staat je hele leven ‘on hold’’’, zegt Henk. De aardbevingsproblematiek en de voortdurende onzekerheid waarmee ze gepaard gaat, is sowieso al geen pretje. Laat staan met een jong gezin, van wie de oudste kampt met storingen in het autistisch spectrum en motorische problemen. Uitgerekend de slaapkamer van Henk junior (14) moest binnen de constructie van het huis extra grondig worden geïnspecteerd en het werk zat ook nog tegen.

,,Juist degene die daar het slechtst mee kan omgaan’’, zegt Marleen. ,,Toen hebben we wel even alle zeilen moeten bijzetten om de rust in de tent te bewaren.’’ Dochters Heleen (9) en Margriet (’bijna 11’) dealen makkelijker met zulke verstoringen van de dagelijkse orde, maar op school in versterkingswijk Opwierde-Zuid krijgen ze het ‘gedoe’ mee.

Ze houdt haar hart vast

,,Het geeft extra onrust in een toch al onrustig gezin’’, stelt Marleen. Nu is het even rustig omdat er al een jaar niks gebeurt, maar ze houdt haar hart vast nu het versterkingsgeweld dit jaar weer zal beginnen. Al kan dat voor hun nog wel even duren. Eerst is Opwierde-Zuid aan de beurt, daar begint de operatie eind dit jaar. Hun buurt van circa vierhonderd rijtjeshuizen is officieel geen onderdeel van die wijk, al ligt het er pal tegenaan. ,,Ik benijd de mensen daar niet’’, zegt Marleen. ,,Ik loop dagelijks mijn ronde als postbezorger in de wijk en zie hoeveel spanning het geeft.’’

Hebben ze vertrouwen in een goede afloop of zetten ze zich schrap? ,,Eerst zien dan geloven’’, zegt Henk. ,,Ik ben er niet gerust op.’’ Het kan alle kanten op, maar of het ook de goede kant is? De mooiste boodschap waarop ze kunnen hopen, is misschien wel dat hun huis toch al die tijd gewoon veilig was. Versterken betekent maandenlang wonen in een wisselhuis.

,,Wij hebben nog niet de emotionele band met deze plek als buurtgenoten die hier hun kinderen groot hebben gebracht. Liefst zouden we rechtstreeks in nieuwbouw trekken, dat is voor ons gezin het gunstigst. Maar wat er ook uitrolt: als het maar duidelijk en tijdig wordt gecommuniceerd. Dan kunnen we ons er tenminste op instellen.’’

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.