Dagje zomer in Groningen aflevering 7: in het spoor van jong en hip

Het stadsstrand bij Dot.

Een Drent, Fries of Groninger doet in de zomer al gauw eens even een Dagje Stad. Het Forum, het Groninger Museum, de Grote Markt. Wij kijken net iets verder. Ertegenover of om de hoek. Aflevering 7: het plantsoen en het stadsstrand.

Jong en hip Groningen beweegt zich meer en meer op groene wijze door de stad. Of een e-scooter groen is leidt hier geen twijfel: Go en Felyx, de twee e-scooterverhuurentrepreneurs in Groningen, kozen er beide voor om hun voertuigen in groen te laten uitvoeren. Maar je hebt groen en groen: Go nam knallend lichtgroen, Felyx statig donkergroen.

Het verkeer kleurt nu groen

Het idee: mensen huren via een app een elektrische scooter en betalen per minuut (à 29 of 30 cent), en kunnen daarbij het voertuig in de stad zo’n beetje oppikken en achterlaten waar ze willen. Omdat het er zoveel zijn heb je als klant gauw beet.

Op straat kom je de blauw-gele ov-fiets al vaak tegen, en ook het leasen van een Swapfiets met de kenmerkende blauwe voorband is erg populair, maar het Groningse verkeer kleurt nu groen. De e-scooters vormen een nieuwe groep in het toch al omvangrijke stadse tweewielerspektakel. En dat is wennen. Enorm wennen. Voor alle partijen.

In het Noorderplantsoen

De fluisterstille elektrische huurscooters mogen qua verbrandingsgassen het beste voorhebben met de stad, maar juist omdat ze zo verdomd weinig geluid maken zijn ze razendsnel. Plotseling zijn ze bij je, al rijden ze maar 25 kilometer per uur. Wat trouwens best snel is als je bedenkt dat de huurder ter plekke vaak niet bekend is; niet met de situatie maar ook niet met de mores van het stadsverkeer. Wees tijdens uw Dagje Stad verstandig en huur een (ov-)fiets mocht u een e-scooter overwegen.

loading  

Het Noorderplantsoen is een populaire bestemming voor veel ov-reizigers, zo lezen we af aan het grote aantal robuuste blauw-gele huurfietsen dat staat geparkeerd naast het terras van Zondag. Geen Go of Felyx te zien, maar na een halfuurtje op het terras zagen we er zeker tien passeren.

Dat Zondag kennelijk ook veel publiek trekt van buiten de stad is niet zo gek, het prachtige paviljoen kent nauwelijks z’n gelijke. Het Rijksmonument uit 1930 is van de hand van architect Siebe Jan Bouma, die z’n geboortestad een rijk palet aan bouwkundige parels naliet. En dat niet alleen: Siep Bouma, vader van de latere filmquizpresentator Bob Bouma ( Voor een briefkaart op de eerste rang ), tekende in 1951 voor het stedenbouwkundig-architectonisch ontwerp van Madurodam.

loading  

Het Noorderplantsoen is al jaren een geweldige trekpleister voor jonge stadsbewoners. Al vanaf het eerste lentezonnetje worden de velden langs de vijvers druk bezocht door jonge zonaanbidders en dat aantal groeit tot de verschroeiende zomerhitte zich aandient. Verkoeling wordt gevonden in de schaduw van de machtige platanen en beuken. Zondag springt erop in: het heerlijk ruime terras is uitgebreid met zeer gewilde strandstoelen op de glooiende weide aan de schaduwrijke achterzijde. We drinken een glaasje wit en laten kaaskroketjes aanrukken. Zo is de warmte prima te doorstaan.

Zodra de temperatuur van het zwemwater het toelaat verplaatst het grootste deel van de ‘Noorderplantsoenjongeren’ zich naar het stadsstrand aan het Oosterhamrikkanaal, dat 800 meter verderop ligt. Een totaal andere wereld.

Studenten wonen in gestapelde zeecontainers

Waar het Noorderplantsoen nog enige grandeur van weleer uitstraalt is die rond de zwaaikom van het doodlopende kanaal ver te zoeken. Hier niks romantisch, niks monument, niks sfeervol klassiek. Wel: een stampvol zandstrandje naast een modern kogelrond bouwwerk, een nieuw duik- en springplateau op het water, en vijf rijen met tientallen gestapelde zeecontainers die als studentenhuisvesting dienen. Niet zelden is het hier zo druk dat zelfs de grasstroken tussen de containers vol liggen met relaxende jongeren. De nabijgelegen supermarkt, slijterij en cafetaria’s doen gouden zaken.

loading  

De witte bol is gebouwd als 3D-bioscoop maar herbergt sinds enkele jaren de drukbeklante überhippe eet- en drinkgelegenheid Dot. Evenals op het strandje zit hier overwegend jong volk, talloze min of meer lukraak geposteerde fietsen blokkeren een vlotte doorgang. Aan de straatzijde staan enkele groene scooters, zowaar keurig op een rij op de stoep.

Een gepavoiseerde boksring

De drukte en het rumoer van zwempret en mechanische muziek is ons iets te veel; wij zoeken het ietsje verderop langs het kanaal. We slalommen tussen de jongeren door, bewonderen en passant de enorm grote historische foto’s die op canvas aan de containers hangen (zo zag het er hier 60 jaar geleden uit), en lopen langs bossen Japanse duizendknoop en de ‘potloodbrug’ naar de overzijde van het water.

Het vierkante terras van Salmagundi zweeft als een gepavoiseerde boksring boven het water, een camouflagenet dient als zonwering. Salmagundi is een bijzonder horecabedrijf (open donderdag t/m zondag) dat zich qua werknemers richt op ‘mensen met enige afstand tot de arbeidsmarkt’. Voor de gasten betekent dat geregeld heerlijk buitenlands smullen.

loading  

Wij bestellen de vegetarische variant van de lunchplank. Daarop komen fantastische lekkernijen als geroosterde watermeloen, hummus, gesmoorde champignons, olijven, wittebonensalade, tomaatsalade, baba ganoush (geroosterde auberginesalade), gekruide eieren en een geweldig romige hangopachtige substantie met gekonfijte ui. Daarbij versgebakken Libanees platbrood. En een glaasje wit uiteraard. Wat een feest.

menu