Joren Groenendijk.

Joren Groenendijk uit Haren wordt 20 in 2020: 'Optimisme maakt het leven leuker'

Joren Groenendijk. Foto: Corné Sparidaens

In de rubriek ‘20 in 2020’ vertellen jongeren die zijn geboren in het jaar 2000 over hun leven. Wat doen deze (bijna-)twintigers, wat houdt hen bezig en hoe zien zij de toekomst? Vandaag Joren Groenendijk uit Haren.

Lock-down

,,Ik zocht een baan in de horeca. Ik had geen ervaring, maar had in maart toch gesolliciteerd bij De Stadlander in Groningen. Ik al een keer meegedraaid en zou op zondagavond voor de tweede keer langskomen, toen om zes uur ’s avonds alle cafés dicht moesten. Vanwege corona.

Ik ben persoonlijk niet bang voor het virus en gelukkig zijn er in mijn directe omgeving geen mensen extra kwetsbaar voor. Ik wil me aan de regels houden, probeer afstand te houden op straat, maar op de markt, laatst, was het bijna onmogelijk. Dan zijn er toch te veel mensen die haast hebben.

Ik studeer voeding en diëtiek aan de Hanzehogeschool Groningen en woon sinds dit jaar op kamers in Groningen. Ik woon samen met een vriendenclub, dat is ideaal. De afgelopen tijd merkten we wel dat de lockdown ons humeur beïnvloedde. We zaten zo op elkaars lip dat we best wel prikkelbaar werden. Niemand van ons is van het binnen zitten. Moesten we weer verzinnen wat we ’s avonds gingen doen, voor de zoveelste keer een film kijken met z’n allen, daar had niet iedereen zin in, dus we sloten ons wat vaker af. Maar ik merk dat het nu weer opbloeit.

In ons huis lukt die anderhalve meter afstand houden niet. De kamers zijn niet heel groot, we eten best vaak met z’n allen; een beetje als een gezinnetje.

Koken en bakken

Ik ben vaak degene die kookt. Koken en bakken doe ik sinds mijn twaalfde. Vroeger bakte ik koekjes en taart met mijn zus. Toen ik ging fitnessen kwam ik erachter hoe belangrijk voeding is voor je sportieve progressie en wat je daaraan kunt bijdragen.

Ik maak voor vrienden en bekenden wel voedingsschema’s met recepten erbij. Er is veel vraag naar. Laatst had ik in een week zes aanvragen voor voedingsschema’s. Ik vind het superleuk om te doen, het is een soort van puzzel met calorieën, en dan kijken of ik bijpassende recepten kan vinden.

Ik heb in Haren vier jaar lang voor de Jumbo gewerkt. Ik heb alles gedaan, behalve het brood. Het laatste jaar werkte ik als vulploegleider, als je zelf geen vakken hoeft te vullen is het werk ook leuk. Ik ga waarschijnlijk nog even daarnaartoe terug om te werken, je moet toch geld verdienen naast je studie.

In Haren zat ik op voetbal, als keeper en verdediger, eerst bij VV Gorecht, toen op VV Haren. Nu ben ik weer terug bij Gorecht, in het bier-team, we voetballen puur voor ons plezier.

(Tekst gaat verder onder de afbeelding)

loading

Beetje verwend

Dat de wereld aan mijn voeten ligt, dat gevoel heb ik wel, dat heeft te maken met op mezelf wonen. Ik had al ervaring met zelfstandig wonen, na de scheiding van mijn ouders heb ik in een tussenjaar bij een vriendin van mijn moeder op kamers gewoond, semi-zelfstandig dus. Ik ben nu vaak bij mijn vader en ik skype met mijn moeder, zij woont in Enschede. Ik heb een broer en een zus, ik ben de jongste en best een beetje verwend vroeger, haha.

In het begin was ik er niet echt treurig over, maar later merkte ik dat de scheiding van mijn ouders me toch veel had gedaan. De band tussen ons is nu verbeterd, ik ben het gaan waarderen om dingen met ze te doen.

Als puber hechtte ik daar niet veel waarde aan. Ik was wel lastig, toen. Grenzen verkennen, ervoor zorgen dat je de klas uit werd gestuurd, roken en drinken proberen, ik zat ’s avonds echt niet thuis op de bank.’’

Dichtbij

,,Leuk om in de krant te staan. Ik lees niet veel kranten, als ik een te pakken kan krijgen pak ik ‘m meestal wel even, voor de sport, de dingen in de buurt. Toen ik in Haren woonde las ik in het Harener Weekblad een artikel over Harener jongens die geweld pleegden op straat. Dan komt het nieuws wel dichtbij.

Ik volg het journaal wel, in grote lijnen dan, want het zou wel raar zijn als ik niet zou weten dat corona bestond. Maar sociale media kunnen me eerlijk gezegd gestolen worden. Ik doe wel aan Snapchat en Instagram, maar op Facebook zit ik haast niet en met Twitter ben ik gestopt. Ik vind het vervelend als je je verhaal kwijt wilt en dat het dan niet overkomt zoals je wilt. Je appt best wel makkelijk iets, je ziet iemands gezicht niet. Ik hou meer van persoonlijk contact.’’

Zorgzaam

Als ik mezelf zou moeten beschrijven zou ik zeggen: ik ben redelijk zorgzaam. Mensen met problemen komen snel naar mij toe als ze willen praten. Dat voelt goed, dat iedereen je vertrouwt. Het is alleen wel lastig als je zelf in de knoop zit. Ik heb nu een mooi leven: voetballen, fitnessen, koken, met vrienden zijn, dat zijn de dingen waar ik warm voor loop.

Ik ben opener dan vroeger. Openheid voelde altijd als zwakte. Het vertrek van mijn moeder vond ik destijds moeilijk, alleen zijn vond ik ook lastig, maar ik heb met mezelf leren leven. Ik zie mijn vrienden in Haren nog steeds, het is een hechte groep.

Ik ben ook impulsiever en spontaner geworden, ik leef wat meer van dag tot dag. Positivisme is belangrijk denk ik. Ik probeer optimistisch te zijn, daar wordt het leven leuker van. Elke dag brengt wat nieuws.

Word je dit jaar 20 jaar en wil je meedoen aan deze rubriek? Opgeven kan via 20in2020@ndcmediagroep.nl .

menu