Kinderen die het al moeilijk hebben kunnen extra hard door de coronacrisis worden geraakt, vreest Kinderombudsman Margrite Kalverboer.

Kinderombudsvrouw Margrite Kalverboer maakt zich zorgen om kwetsbare kinderen in coronacrisis

Kinderen die het al moeilijk hebben kunnen extra hard door de coronacrisis worden geraakt, vreest Kinderombudsman Margrite Kalverboer. Foto: Reyer Boxem

De coronacrisis raakt kinderen die het toch al niet makkelijk hadden extra hard. Kinderombudsvrouw Margrite Kalverboer maakt zich zorgen. ,,Een echte oplossing is er niet.’’

Het is een snelkookpan. Thuis zitten, geen school of werk om naartoe te gaan, stress die oploopt. ,,Iedereen kan zich daar iets bij voorstellen’’, zegt kinderombudsvrouw Margrite Kalverboer.

Kinderen die het al moeilijk hadden extra geraakt

Kalverboer maakt zich zorgen om hoe kwetsbare kinderen deze coronacrisis doorkomen. ,,De vrees is dat kinderen die het toch al niet makkelijk hadden nu extra worden geraakt.’’

Het instituut de Kinderombudsman krijgt signalen van allerlei kanten. Over ouders die niet in staat zijn om thuisonderwijs te geven, over stress bij ouders die toeneemt door onzekerheid over werk en inkomen, over omgangsregelingen die niet meer doorgaan, over dagprogramma’s in jeugdgevangenissen die gestopt zijn, over hulpverleners die niet meer thuis kunnen komen bij gezinnen.

,,Ik ben bang dat de kansenongelijkheid die er al was, door deze crisis toeneemt’’, zegt Kalverboer. ,,Het is voor iedereen ingewikkeld om de kinderen de hele dag thuis te hebben en thuisonderwijs te geven. Maar wat als je ouders daar intellectueel of emotioneel niet toe in staat zijn? Als er geen rust en ruimte in huis is, geen laptop om op te werken? Als je ouders de taal niet goed beheersen? Als ze het te druk hebben?’’

Kinderen kunnen slachtoffer worden van stress

In gezinnen waar armoede en achterstanden spelen is vaak al veel stress. Die neemt toe omdat de kinderen thuis zijn, er mogelijk extra onzekerheid is over werk en inkomen, dat er angst is om ziek te worden of zorgen zijn om naasten. Kinderen kunnen het slachtoffer worden van die stress, bijvoorbeeld door geweld, misbruik of verwaarlozing.

,,Uit onderzoek blijkt dat hoe geslotener de setting is, hoe groter de kans is dat het misgaat - dat zie je in instellingen, in kerken. Vrijwel alles speelt zich nu binnenshuis af en niemand komt meer over de vloer. We hadden voor corona al veel kinderen niet in beeld, en ik vrees voor wat er nu gebeurt. Die combinatie van stress en geslotenheid is een grote zorg.’’

Kalverboer schrok deze week toen duidelijk werd dat de kans groot is dat scholen nog langer dicht blijven dan tot 6 april. ,,Je kunt er in deze crisis niet voor pleiten dat de scholen weer open moeten, maar er moet wel oog zijn voor de extra risico’s, voor slachtoffers die er ook kunnen vallen door geweld of verwaarlozing.’’

Die aandacht is er volop. Alleen is de oplossing er niet. Kalverboer vindt het hoopvol dat ze veel samenwerking tussen organisaties ziet ontstaan. Dat er oproepen worden gedaan om op de kinderen te letten. En het is goed dat het kabinet blijft toestaan dat kinderen met elkaar buiten spelen.

Blijf met kinderen praten

,,Het is heel belangrijk dat we met kinderen blijven praten. Dat er contact is. Dat we vragen hoe het gaat. We moeten ook met ze praten over corona. Want kinderen zeggen niet snel zo dat ze bang zijn, ze willen hun ouders niet belasten met hun eigen zorgen. Maar als je moeder eten rondbrengt in een ziekenhuis, of je vader is verpleegkundige, dan kun je daar natuurlijk wel bezorgd over zijn.’’

Voor een deel van de kinderen zit er aan deze crisis trouwens ook een positieve kant. Hun ouders zijn veel thuis, hebben tijd om te helpen met school, er is meer aandacht en contact. ,,De stress van altijd maar moeten presteren en ook de hoge verwachtingen die er zijn van kinderen, worden nu even een halt toegeroepen. We stappen uit de tredmolen en er is tijd voor herbezinning: wat vragen we eigenlijk allemaal van onszelf en van onze kinderen? Maar ook hierbij geldt: dat voordeel is er alleen voor de gezinnen waar de basis al wel goed was. Daar heb je weer die kansenongelijkheid.’’

menu