Verstuurd vanaf mijn iPhone Verstuurd vanaf mijn iPhone

Kunstenaar Johan van der Dong (58) uit Grijpskerk schreef een gedichtenbundel over het dorp waar hij opgroeide: 'Kom je in Hoogkerk aan de suikerfabriek, dan kom je aan ons'

Verstuurd vanaf mijn iPhone Verstuurd vanaf mijn iPhone

De Grijpskerker kunstenaar Johan van der Dong (58) schreef een gedichtenbundel over het dorp waar hij opgroeide: Hoogkerk. ‘Fabriekspsalmen, liturgie van een Suikerdorp’ luidt de titel.

Hoe beschrijft u Hoogkerk?

,,Ik zie Hoogkerk als een aandoenlijk, bijna Brits aandoend, dorp door de aanwezigheid van industrie in combinatie met landbouw. De gebouwen van de suikerfabriek vormen één groot lijnenspel. Als beeldend kunstenaar zie ik de charme daarvan. Tot m’n 38ste woonde ik in Hoogkerk. In mijn tijd was Hoogkerk een echt arbeidersdorp. In de loop der jaren is de suikerfabriek naar de achtergrond verdrongen. Maar in mijn tijd werkten de meeste inwoners in de fabriek.’‘

U duidt uw gedichten over Hoogkerk aan als ‘fabriekspsalmen’. Waarom?

,,In de tijd dat ik er nog woonde, was de samenleving van Hoogkerk sterk verzuild. De verschillende religies kwamen in de suikerfabriek samen. Daar ontmoetten de mensen uit de uiteenlopende kerkelijke richtingen elkaar. Die fabriek gaf verbondenheid. De suikerfabriek was voor iedereen bijna heilig en werd verdedigd vanuit een soort houding: ‘die fabriek is van ons. Daar komt niemand aan’. Buiten de fabriek om hielpen de mensen die er werkten, ook in het privéleven elkaar. Zo fungeerde de fabriek binnen het dorp als een soort kerk.’‘

In hoeverre zag u Hoogkerk veranderen?

,,Wat Haren ruim twee jaar geleden overkwam, gebeurde ruim vijftig jaar geleden met Hoogkerk. Het dorp werd opgeslokt door de gemeente Groningen. Binnen de stad bleef Hoogkerk een dorp dat gedeeltelijk nog steeds een plattelandskarakter draagt. In die zin had Hoogkerk als dorp binnen de inmiddels nieuwgevormde gemeente Westerkwartier waar mijn woonplaats Grijpskerk ook onder valt, niet misstaan. Toch ontwikkelde Hoogkerk zich in de loop der jaren tot een echte stadswijk. Inclusief de spanningen die horen bij een stadswijk, zoals de relletjes in bijvoorbeeld de aanloop naar oud en nieuw.’’

In hoeverre voelen Hoogkerkers zich Stadjers?

,,Daartegen is nog steeds verzet. Eigenzinnigheid is een karaktertrek die bij past bij Hoogkerkers. Hoewel het dorp al lang niet meer in de telefoongids staat vermeld, zetten veel inwoners van het dorp nog altijd halsstarrig ‘Hoogkerk’ achter de postcode in plaats van Groningen.’’

Kijkt u terug op een gelukkige jeugd in Hoogkerk?

,,Dat gevoel is dubbel. Net als veel Hoogkerkers viel de wederopstanding na de oorlog niet mee voor mijn ouders. Bovendien was mijn moeder manisch depressief. Als kind durfde ik geen vriendjes mee naar huis te nemen. Want het moest bij ons altijd stil zijn in huis. Eigenlijk was ik een verlegen jongetje. Zeker als conceptueel kunstenaar heb ik die verlegenheid 30 à 40 jaar geleden al achter me gelaten. Ik ben nu extra brutaal.’’

Staan er meer dichtbundels op stapel?

,,De volgende is in de maak. Die gaat over Grijpskerk. Alle kleurrijkers Grijpskerkers komen in deze bundel aan de beurt. Ik denk dat deze bundel over twee à drie jaar uitkomt.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen
menu