'Inpakken' monumentale plafondschilderingen Stadhuis Groningen kost hoofdbrekens

Het stadhuis op de Grote Markt Foto: DvhN

Het wordt een dure aangelegenheid om de monumentale plafondschilderingen in het Groningse Stadhuis voor tientallen jaren weg te bergen achter een verlaagd plafond.

Dat blijkt uit een advies van de Raad voor Cultureel Erfgoed over het plan van het gemeentebestuur om het werk van kunstenaar Rudi van de Wint tijdens en na de lopende renovatie van het Stadhuis voor onbepaalde tijd ‘inpakken’ onder een voorzetplafond.

Plafondschilderingen zijn vochtgevoelig en vatbaar voor schimmel

De RCE ziet grote risico’s aan die operatie en beveelt een waslijst aan maatregelen aan. Zo is het werk zeer vochtgevoelig door de techniek die De Wint gebruikte toen hij het in 1990 maakte voor het Stadhuis in opdracht van de gemeente.

Om schimmelvorming of uitdroging te voorkomen, moet de gemeente al tijdens volgens de RCE onder meer zorgen voor gecontroleerde klimatologische omstandigheden. Onder het verlaagde plafond mag het niet te droog of nat worden. Verder moet eerst een reeks gebreken worden weggewerkt. Zo zijn er schimmelsporen op het werk aangetroffen en begint de verf te brokkelen.

Gemeente: extra maatregelen ‘niet ingewikkeld of duur’

Het RCE-advies is volgens een woordvoerder van de gemeente reden voor aanvullende conserveringsmaatregelen. Onder meer wordt op de verdieping boven de schilderingen een folie op de vloer aangebracht zodat er geen water kan doorlekken naar het werk. Dat vergt wel externe deskundigheid, maar is volgens de gemeente ,,niet ingewikkeld en duur’’.

Daar plaatst erfgoedvereniging Heemschut echter grote vraagtekens bij. ,,De RCE maakt duidelijk dat de gemeente niet klaar is met een simpel plafonnetje’’, stelt woordvoerder Norman Vervat. ,,Van de renovatie tot ver in de komende decennia moet worden gemonitord dat er geen schade ontstaat. Dat kan in de vele tonnen lopen.’’

Heemschut vecht inpakplan aan bij rechter

Heemschut vecht de vergunning voor het plan aan bij de rechter. Eerder streed de vereniging al met succes tegen het oorspronkelijke plan van de gemeente om het werk elders in depot op te slaan. Heemschut ziet Van de Wints werk als een op het gebouw toegesneden toevoeging en daarmee als een onlosmakelijk onderdeel van de ‘historische gelaagdheid’ van het Stadhuis.

Volgens de gemeente sluiten de moderne schilderingen straks echter niet meer aan bij de oorspronkelijke neoclassicistische stijl van het gebouw (uit 1810) die bij de renovatie in oude luister wordt hersteld.

menu