Laila (l) is een van de nieuwe bewoners van het heropende azc in Musselkanaal, COA-medewerker en oud-bewoner van het azc Tatjana Crnogorac helpt haar met het vinden van een plekje in de maatschappij.

Laila vluchtte uit Syrië en woont nu in Musselkanaal: 'Ze behandelen je hier als mens'

Laila (l) is een van de nieuwe bewoners van het heropende azc in Musselkanaal, COA-medewerker en oud-bewoner van het azc Tatjana Crnogorac helpt haar met het vinden van een plekje in de maatschappij. Foto: Harry Tielman

Vredig, rustig: „ I love it here”, zegt Laila (28). De vluchtelinge uit Syrië is een van de eerste nieuwe bewoners van het asielzoekerscentrum (azc) in Musselkanaal. Bijna alle 428 bedden zijn de afgelopen weken opgevuld.

Op de Brink is het een levendig gebeuren. Kinderen racen - en botsen - met hun fietsjes. In Musselkanaal zijn boven verwachting veel gezinnen gekomen. Ouders zitten met hun kroost in het zonnetje en zwaaien naar de vrouw naast Laila. Dat is Tatjana Crnogorac (26).

Haar kennen ze als COA-medewerker, maar voor Crnogorac is het thuiskomen: ze woonde zelf jarenlang aan de Brink nadat ze als 4-jarig kind samen met haar gezin Bosnië ontvluchtte. Toen ze hoorde dat het pand heropend werd, solliciteerde ze direct.

Klein hokje

Met een mondkapje op lopen ze door het complex, het is verplicht om er een te dragen in de gemeenschappelijke ruimten. Voor zo’n 3 miljoen euro werd er geschilderd, gewerkt aan de ventilatie en werd het meubilair vernieuwd.

Laila laat haar kamer zien. Ze deelt het stapelbed, een tafel en een kast vullen de rest van de ruimte. De aangrenzende kamer hoort bij haar woning. Er is een gedeelde keuken en een tweede stapelbed. In totaal wonen ze er met z’n vieren. Het is sober en klein. Laila is er dolblij mee.

Gevlucht voor explosies en gedwongen huwelijk

Want hier voelt ze zich veilig. In de kuststad Jableh was ze getuige van een bomaanslag op een drukke markt. Daarna volgde een explosie in een ziekenhuis. Tot overmaat van ramp wilde haar neef met haar trouwen. „Nadat ik mijn opleiding heb afgerond”, beloofde ze. Toen ze het papiertje had, schreef ze zich stiekem in voor een master Frans in Hongarije en glipte ze weg van haar familie en trouwgrage neef.

Daar wilde ze niet blijven. In Hongarije is veel racisme, vertelt ze. Teruggaan naar haar thuisland kan niet, omdat ze alleen vertrok zonder begeleiding van een man zullen ze haar als onrein zien.

Haar aankomst in Musselkanaal was een verademing. „Ze behandelen je hier als mens.” Crnogorac glimlacht en beschrijft hoe Laila bij haar binnenkwam: ze wierp zich op als vertaler van Arabisch en Koerdisch naar Engels. „’Als er iets is waarbij ik kan helpen, moet je het zeggen’, zei ze.”

Meedoen geeft voldoening en rust

Laila kijkt uit naar maandag, dan starten de lessen Nederlands. Als het een beetje meezit, start ze binnenkort als vrijwilliger bij verzorgingstehuis de Beukenhof. Het is de bedoeling dat bewoners van het azc gaan meedoen in de samenleving, zegt Crnogorac.

Vanuit haar eigen ervaring weet ze namelijk dat door mee te doen, vluchtelingen zich geen vluchteling hoeven te voelen. „Ik voelde mij niet buiten de samenleving. Met werk probeer ik de positiviteit terug te brengen, ze de vraag te laten stellen: ‘wat kan ik nu doen?’ Voor zichzelf en de gemeenschap.” Niet alleen leidt het af van lange asielprocedure en de onzekerheid die het meebrengt, maar het zorgt bovendien voor voldoening.

Daarom wordt gezocht naar verschillende plaatsen waar de bewoners vrijwilligerswerk kunnen doen en naar mensen die activiteiten willen organiseren in het centrum. Het is de bedoeling dat asielzoekers gaan leren, vanuit daar een stage vinden en uiteindelijk betaald werk krijgen. Het idee is dat ze dat in de provincie gaan doen, zodat ze hier een sociaal netwerk hebben en ook in de regio kunnen blijven.

Net als Crnogorac. En Laila? Zij profileert zich al na een maand in Nederland als liberale vrouw en energieke regelneef. Wie weet wat haar toekomst brengt.

menu