Bestuurder, maatschappelijk werker, heilssoldaat, envoy en ridder. Cornel Vader uit Ommelanderwijk was het allemaal. Per 1 januari trad hij terug als bestuursvoorzitter van het Leger des Heils.

,,Het is geen pensioen. Zeker niet’’, zegt de 62-jarige Vader die als adviseur betrokken blijft bij het Leger des Heils. Een organisatie die in de familiegenen zit. ,,Mijn vier grootouders zaten bij het Leger, mijn beide ouders, ikzelf en onze oudste zoon.’’

De geboren en getogen Zeeuw die in Vlissingen naar het vwo ging woont alweer 21 jaar in Ommelanderwijk. De Randstad mag voor hem geen geheimen hebben; de grote steden kent hij goed. Hij heeft er jaren gewoond en gewerkt. In Ommelanderwijk, tussen Veendam en Pekela is hij thuis. ,,Het is er heerlijk wonen. Oost-Groningen staat voor mij voor rust en ruimte.’’

Ridder

Onlangs is hij benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Ter gelegenheid van zijn afscheid als voorzitter raad van bestuur van Stichting Leger des Heils Welzijns & Gezondheidszorg/Jeugdbescherming en Reclassering.

,,Vanuit een diep geloof in talenten van ieder mens, heeft Vader zich enorm ingezet voor het creëren van mogelijkheden voor mensen in de marge van de samenleving’’, stelt de Veendammer burgemeester Sipke Swierstra. ,,Door alle activiteiten en bijzondere inspanningen heeft hij mensen aan de onderkant van de samenleving een stem gegeven en een aantoonbare bijdrage geleverd aan verbetering van hun maatschappelijke positie.’’

Hij zet zich in voor de thuis- en daklozen, verwarde mensen op straat, noodopvang van vluchtelingen tijdens de vluchtelingencrisis, slachtoffers van mensenhandel.

Compassie

Vader is even stil: ,,Het gaat om de mens. Het gaat altijd om de mens. De mens die om wat voor reden ook hulp, begeleiding en compassie nodig heeft.’’

De werkelijkheid is soms weerbarstig. Niet iedereen zit op een opvang in de achtertuin te wachten. Vader noemt de spanningen die er jaren geleden in Groningen waren tussen het Leger en bewoners van de Moesstraat over de opvang van jonge ex-criminelen. De buurt kwam fel in verzet. Die opvang kwam er niet. ,,Het ging niet altijd over rozen. Het is niet altijd gemakkelijk. Je moet keuzes maken.’’

Klappen

,,Wij werken aan de kant waar de klappen vallen. Het aantal daklozen neemt niet af. Net als het aantal mensen dat verschillende problemen tegelijk heeft: verslaafd is, in de schulden zit en psychische problemen heeft. Er zijn veel mensen die het op eigen kracht niet redden. Steeds komen er nieuwe groepen die hulp nodig hebben. Hoe hard je ook werkt.’’

Tienduizenden mensen doen jaarlijks een beroep op het Leger des Heils. Het gaat om opvang en ondersteuning voor daklozen, verslaafden, eenzamen, ouderen. ,,We zijn er voor mensen die niet kunnen terugvallen op een eigen netwerk. De missie blijft hetzelfde: we zijn er voor de meest kwetsbare mensen’’, betoogt Vader die zijn inspiratie haalt uit het christelijk geloof. ,,Jezus is mijn grote voorbeeld.’’

Hij haalt de Bijbel aan. ,,In Mattheüs 26 zegt Jezus: want de armen hebt u altijd bij u. Met andere woorden. Het werk houdt nooit op. Mensen die het zwaar hebben zijn er altijd.’’

Duizenden

Het Leger des Heils heeft zeker 6700 professionals in loondienst en over de 2000 vrijwilligers verspreid over 300 vestigingen in het land. Een enorme organisatie die Vader goed kent. In 1988 trad hij in dienst bij het Leger des Heils. Was dat, gezien zijn achtergrond, een vanzelfsprekende keus?

,,Zeker niet nee. Ik heb de sociale academie gedaan, heb in Alblasserwaard gewerkt als maatschappelijk werker, heb organisatiekunde gestudeerd in Leiden. Ik ben begonnen als reclasseringsmaatschappelijk werker in Maastricht.’’

,,Toen ik 32 jaar geleden beleidsfunctionaris kon worden op het hoofdkwartier van het Leger des Heils in toen nog Amsterdam en later in Almere, besloot ik toch naar het Leger te gaan. Alles kwam er samen.’’ Na zijn tijd in Almere werd hij algemeen directeur in Groningen, Friesland en Drenthe. En in 2010 werd Vader landelijk voorzitter. Bij zijn aanstelling kreeg hij de titel envoy wat gezondene betekent.

Handen uit de mouwen

Is hij een envoy, een bestuurder of toch een maatschappelijk werker? ,,Met hart en ziel een maatschappelijk werker. Iemand die de handen uit de mouwen steekt en vol in de maatschappij werkt.’’

Hij refereert aan de campagne Thuisblijven, hoe dan?! die afgelopen voorjaar van start ging. ,,Om nogmaals de daklozenproblematiek en gebrek aan goedkope woningen voor deze kwetsbare groep onder de aandacht te brengen.’’

In samenwerking met gemeentes konden extra opvangplekken geregeld worden. ,,In hotels, in een voormalige gevangenisvleugel in Maastricht, op een cruiseschip. Dat was bitter hard nodig. Want hoe kun je juist ook in deze coronatijd thuisblijven als je geen huis hebt.’’

,,Corona is verschrikkelijk, verschrikkelijk. Aan de andere kant: het heeft dit maatschappelijk vraagstuk wel nadrukkelijk op de agenda gezet. We werken in kwetsbare wijken waar veel eenzaamheid is, waar we activiteiten niet door kunnen laten gaan. Terwijl dat zo belangrijk is.’’


Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen