Licht in donker Platformtheater

Het Platformtheater is uitgebreid. Van donkere danstent naar zalenverhuurbedrijf mét brasserie.

Op rolschaatsen zwierde ze voor het eerst door het Platformtheater. Marieke Vijfwinkel (44) was een jaar of elf toen haar vader de leegstaande Lijnco-drukkerij aan het Boterdiep huurde. Het was begin jaren tachtig en hij vond dat er in de stad een gebrek was aan theaterwerkplaatsen – ruimtes waar creatief talent zich kon ontplooien.

Leeg

,,Het stond al jaren leeg, het enige wat er nog was, waren wat oude machines en stapels karton’’, herinnert Vijfwinkel zich. Beetje bij beetje veranderde haar vader de oude drukkerij in het Platformtheater. Een poppentheater had er zijn plek, de broodjesclub van de Hannie Schaft-academie, toneelgezelschappen. ,,Mijn vader maakte er een stichting van. Op zeker moment hadden de gebruikers van het Platformtheater behoefte aan een kop koffie en zo ontstond de bar: een plank op schragen met een koffiezetapparaat en een geldbakje ernaast.’’

Wie er nu komt, kan zich daar niets bij voorstellen. Het Platformtheater is net uitgebreid met een brasserie met terras aan het Boterdiep. De brasserie heet De Garage, omdat het tot voor kort de schuur van het Platformtheater was. ,,We hebben met De Garage een vóórkant gekregen’’, zegt Vijfwinkel, die een mooie toekomst voor ogen heeft voor De Garage en het hele Boterdiep nu The Student Hotel met honderden studentenkamers straks zijn deuren opent.

Nieuwe functie

Met de dagzaak heeft het Platformtheater er weer een functie bij. In de jaren tachtig groeide het langzaam maar zeker uit tot een bar- en dansgelegenheid. Met de komst van salsa-avonden en housefeesten kwam er een einde aan het stichting-tijdperk. Het Platformtheater werd commercieel. Niet alleen is het een zalenverhuurbedrijf voor feesten en partijen, ook beginnende bedrijven hebben er onderdak. Tien jaar geleden droeg vader Vijfwinkel het over aan zijn dochter Marieke en haar echtgenoot Fokke Suthoff. ,,Het is een familiebedrijf’’, zegt Suthoff, die inmiddels gewend is dat zijn schoonvader nog altijd meekijkt, zij het op afstand. ,,Zij en haar vader bellen wel tien keer per dag’’, zegt hij grinnikend.

Vijfwinkel kent het Platformtheater van haver tot gort. Als kind bracht ze er vele uren door, later had ze er haar eerste horecabaantje en na een klein uitstapje naar het onderwijs, ging ze bij haar vader werken. Ondertussen kent Suthoff het bedrijf minstens zo goed, omdat hij de verbouwingen allemaal voor zijn rekening heeft genomen, ook die van De Garage. ,,Alles komt hier, van hanenkam tot driedelig pak’’, besluit hij.

menu