Sharon Boonstra (links), Douwe Ykema en Nick de Jong (rechts) worden op de vingers gekeken door een cameraman. Foto's: Geert Job Sevink

Met een rugzak koken naar de top bij Culinaire Vakschool in Groningen

Sharon Boonstra (links), Douwe Ykema en Nick de Jong (rechts) worden op de vingers gekeken door een cameraman. Foto's: Geert Job Sevink

In de keuken van de Culinaire Vakschool in Groningen lopen sinds vier weken zestien jongeren rond om het vak van kok onder de knie te krijgen. Deze jongelui-zonder-werk worden gevolgd door een cameraploeg voor de documentaire Koken naar de top .

Het tekort aan koks is groot. Voor Joris van Berkel van Horecagroningen.nl reden om een film te laten maken die laat zien hoe je dat ambt kunt leren. De hoofdrolspelers in de documentaire Koken naar de top zijn op de een of andere manier allemaal ‘vastgelopen’.

Op het culinaire spoor gezet

De jongens en meisjes zijn via de sociale dienst, het UWV of een leerplichtambtenaar op het spoor gezet van de Culinaire Vakschool van Paul Rodenberg in Groningen. Daar starten jaarlijks vier groepen jongeren die na een traject van tien weken het diploma restaurantkok in de zak hebben.

loading

De filmmakers René Houwen en Erick Paul Bakker volgen de groep de hele periode met de camera en sommigen zijn zelfs gevraagd om ook thuis opnames te maken.

De documentairemakers zien een 70 minuten lange film voor zich waarin de gedrevenheid van de jonge mensen te zien is, terwijl ze iets voor hen volstrekt nieuws doen. Voor de een is kok worden een droom van lang geleden, voor de ander een toevallige samenloop van omstandigheden of zelfs een noodgreep.

,,Chef, hoe slijp ik dat mes waar ik de uien mee moet snijden?’’ Chef-kok en leermeester Paul Rodenberg glimlacht. Hij vergeet soms dat ‘zijn jongeren’ zoiets simpels niet van van huis uit beheersen en geeft geduldig uitleg.

loading

Een ingespeeld keukenteam

In de keuken zijn de voorbereidingen bezig voor de opening van opvangcentrum Het Kopland. Om lekkere hapjes te maken, wordt er druk gesneden, gebakken en gekookt. Er valt geen onvertogen woord en hier lijkt een goed op elkaar ingespeeld keukenteam bezig.

,,We hebben al tegen Paul (Rodenberg, red.) gezegd: laten we met z’n allen een restaurant openen’’, grijnst toekomstig kok Douwe. Hij was timmerman, maar kon dat werk niet meer opbrengen. ,,We zijn allemaal op een bepaalde manier vastgelopen in het leven en beginnen hier opnieuw. Het mooie is dat in deze keuken wél ruimte is om fouten te maken. We zijn allemaal fanatiek, maar gunnen elkaar alles. Kijk naar Sharon. Zij is fantastisch in het bakken van taarten en zó goed dat ik haar meteen voor de patisserie zou willen hebben, mocht ik ooit een restaurant openen.’’

loading  

Nieuw perspectief, dat is waar de zestien jongeren naar snakken. Dat lijken ze nu te hebben met Koken naar de top .

Voor Sharon betekent dat na vijf jaar thuiszitten met een jong kind eindelijk doet waar ze van houdt: bakken. ,,We gaan officieel nu wel naar school, maar het gaat spelenderwijs. Het fijne is dat iedereen bepaalde bagage heeft, maar daar hoeft het niet steeds over te gaan.

Duidelijk doel

Hier gaat het om eten, dus niemand komt met tegenzin.’’ Ze heeft al een duidelijk doel voor ogen: mooie, feestelijke taarten en cupcakes blijven maken waar iedereen blij van wordt en daar straks een vervolgopleiding voor gaan doen.

Voor de 19-jarige Nick is deze koksopleiding een openbaring, want school riep bij hem in het verleden alleen maar tegenzin op.

,,Wat ik er precies mee wil, weet ik nog niet. Wel weet ik dat ik dit ga volhouden, want ik vind het geweldig. Vroeger dacht ik: ‘ik blijf nog even liggen en ga wel wat later naar school’.’’ Daar heeft hij de eerste vier weken van de opleiding geen enkele neiging toe gehad. En mocht hij die wel krijgen: als je er om kwart voor negen nog niet bent, word je gebeld en desnoods komt er iemand naar je huis.

Na een stage van drie weken hopen de jonge koks op een tijdelijk contract waarmee ze de beroepsopleiding kok mogen volgen voor een hogere kwalificatie.

Volgens Rodenberg verdienen deze jongelui het van harte. ,,Het zijn vechtertjes. Stuk voor stuk hebben ze pech gehad in het leven. En als je ze niet te veel pampert, maar duidelijk bent in wat je van ze verwacht en ze laat leren, heb je er in een keuken hartstikke veel aan.’’

 

menu