Dankzij een adres en aansluiting op water en licht kregen bootbewoners in Winschoten een thuisgevoel

Jacqueline Schotanus geniet van haar tuintje en haar leven in de Winschoter haven. Foto: Huisman Media

De vaartuigbewoners in de haven van Winschoten kregen een jaar geleden een vast woonadres en aansluiting op nutsvoorzieningen. Hun ‘thuisgevoel’ is sindsdien alleen maar toegenomen.

In de haven van Winschoten horen de bewoners van de historische vaartuigen er sinds een jaar ‘helemaal bij’. Ze hebben een adres en zijn aangesloten op nutsvoorzieningen.

Hierdoor is ook de aanblik van de haven veranderd, zo blijkt op deze zonnige ochtend. Voor de vijf schepen die statig aan de kade dobberen, staan nu bordjes met daarop de huisnummers. Ook staan er kasten op de kade die maken dat de vaartuigbewoners internet en stroom krijgen.

,,Het zijn voorzieningen waar we blij mee zijn’’, zegt Mient van der Meulen. Hij en zijn vrouw Sandra wonen al jaren op Votum Cordis, een uit 1927 stammend vaartuig. De wens van het hart, betekent die naam. Toen hij het schip kocht en betrok, werd dat nog gedoogd door de gemeente Oldambt. ,,We hadden geen adres, post moesten we elders weghalen. Een aansluiting op een energienetwerk was er ook niet. Het was heel onhandig.’’

Twee jaar geleden besloot de gemeente die situatie te veranderen. Het bestemmingsplan voor de haven werd zo aangepast dat er historische vaartuigen mogen liggen waarvan de bewoners dezelfde rechten en plichten hebben als de andere bewoners van Oldambt. ,,Een jaar geleden werd dat besluit effectief en sindsdien wonen mijn vrouw en ik aan de Havenkade West 1001’’, vertelt Van der Meulen.

De wens van het hart

En dat betekent dat de postbode bij Votum Cordis zijn brieven en pakjes aflevert en dat Van der Meulen geen heksentoeren meer hoeft uit te halen om water, internet en elektriciteit te krijgen. ,,En dat voelt goed. Het wonen is hier sindsdien nog mooier geworden.’’

Zo voelt Jacqueline Schotanus dat ook. Zij woont al 4 jaar met haar man op wat nu nummer 1003 is, in een vaartuig uit 1931 dat ooit van Rijkswaterstaat was. Symbool voor haar thuisgevoel staat het tuintje dat ze met veel liefde voor haar vaartuig, op de kade, heeft aangelegd.

,,Ik houd van het water maar ik ben ook gek op groen’’, vertelt ze. ,,Vandaar deze kleine tuin. Ik ben er regelmatig in aan het werk.’’ Het ‘nieuwe wonen’, met een vast adres en aansluiting, bevalt ook haar goed. ,,We horen er nu echt bij, vroeger moesten ook wij onze post elders laten bezorgen. Het is heerlijk wonen hier, lekker rustig. Mooi is dat ik hier ook prachtig kan wandelen met mijn hond. Regelmatig reizen we, met een andere boot die we hebben gekocht, maar het is altijd fijn hier terug te keren.’’

Die woorden klinken Heddy Smit als muziek in de oren. Zij zit in de Stichting Tramhaven Winschoten die zich inzet voor de leefbaarheid in het havengebied. ,,We hopen dat door de nieuwe regels zich nog enkele historische vaartuigen melden zodat de haven er nog mooier uit gaat zien. Er is nog ruimte.’’

menu