Na de zware klap van woensdag in Westerwijtwerd: 'Dit is geen nachtmerrie. Dit is een máchtmerrie'

De ministers Wiebes en Ollongren (links achter Wiebes) werden in Westerwijtwerd geconfronteerd met verbolgen Groningers. Foto ANP/Anjo de Haan

Na de zware klap van woensdag bezochten ministers Wiebes en Ollongren Westerwijtwerd om te spreken met bewoners. Demonstranten in het dorp luidden de noodklok.

,,Het levert niks op.’’
In de stilte na de storm staan Herman Sanders en Hans Pool te praten naast het dorpshuis in Westerwijtwerd. Spandoeken, beveiligers, demonstranten, journalisten, ministers. Allemaal weer verdwenen.

Kabaal

Het kabaal was groot. Onder het luiden van de noodklok, geschreeuw van demonstranten - ‘tempo, tempo, tempo!’ - beenden de ministers Wiebes en Ollongren in looppas naar het dorpshuis om te spreken met genodigde bewoners.
Over de aardbeving, uiteraard.
,,Die man moet zich kapot schamen’’, zegt Hans Pool. ,,Dat hij hier durft te komen.’’

Volhouden

Die man was Eric Wiebes. De man die blijft volhouden, ook vandaag weer, dat het dichtdraaien van de gaskraan de belangrijkste oplossing voor het probleem is en dat hij daar voortvarend mee aan de slag is.
,,Leugenaar!’’, riepen demonstranten, in totaal een stuk of honderd, in Westerwijtwerd. ,,Je zegt elke keer hetzelfde.’’ De woorden van de minister klinken zo vertrouwd dat tutoyeren voelt als de logische aanspreekvorm.

Lelijke dingen

Ook Herman Sanders had zich niet kunnen inhouden. ,,Ik heb lelijke dingen gezegd die ik niet wil herhalen’’, bekent hij licht beschaamd. ,,Ik zag hem aan komen lopen en het barstte even.’’
Toen Wiebes na een uur weer naar buiten kwamen vroegen journalisten hem wat hij na deze beving ging veranderen. ,,Niets. Ik weet dat het sneller moet. Daar heb ik geen aardbeving voor nodig.’’ Daarna zei hij dat het gesprek in het dorpshuis indruk op hem had gemaakt. ,,Vooral toen het ging over hoe het is als je huis geen veilige plek meer is.’’

Toehoorders

Zijn toehoorders hoopten dat hij daar al weleens vaker had nagedacht. Pool had hem best iets kunnen vertellen over de gevolgen. ,,Ik heb psychische problemen en mijn relatie gaat er bijna van aan gort.’’
Maar Pool zat niet binnen. Hij stond buiten. Net als bijvoorbeeld Derwin Schorren van de Groninger Bodem Beweging - ‘ik verwacht niks maar ik vind toch dat er hier een soort weerwoord moet klinken’ - en Sandra Beckerman van de SP. Zij hoorde iemand treffend zeggen: ,,Dit is geen nachtmerrie. Dit is een máchtmerrie.’’

Zware klap

De macht probeerde zich hier na de zware klap van woensdag van haar zachte kant te tonen. Voor Wiebes was het onbegonnen werk tegen een muur van wantrouwen. Kajsa Ollongron kwam verder. Zij heeft als minister van binnenlandse zaken de versterkingsoperatie pas net onder haar hoede gekregen.
Ollongren luisterde, knikte begripvol en toonde zich geschokt door de bureaucratie waarin mensen verstrikt waren geraakt. ,,Het moet simpeler. Daar ga ik mijn best voor doen.’’ Jammer genoeg wist ook zij nog niet hoe.
En daarna gingen ze allemaal weer weg.

Schrale troost

,,Het levert niks op’’, zei Sanders dus, toen ze waren vertrokken. Misschien had hij gelijk. Of misschien was het enige mooie nog dat dit Haagse mediacircus vandaag wel had gezien hoe prachtig Westerwijtwerd op een zomerse dag ligt te schitteren in het Groninger land.
Maar ja. Schrale troost.
,,Het wás een mooi dorp’’, corrigeert Pool. ,,Ze maken het kapot.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen