Terwijl niet-essentiële winkels de deuren moeten sluiten tegen de verspreiding van corona, is bij groothandel Makro volop elektronica, mode en speelgoed in de aanbieding. Het personeel doet z’n best op regels en hygiëne. De klanten minder.

Jazeker, ze komen hier namens een onderneming. Of een stichting. Hoe dan ook hebben ze gewoon een pasje, kijk maar. Ja, druk vinden ze het wel, drukker dan normaal, maar ach, de kerst, hè? Nee, ze willen niet vertellen wat ze komen kopen. Dáág.

Kerstinkopen en een uitje

Allemaal zeggen ze zo ongeveer hetzelfde, de klanten die met winkelkar en mondkap naar de ingang van de Makro in Groningen Zuid-Oost benen. De 25 burgemeesters van het Veiligheidsberaad maken zich zorgen om groothandels zoals deze.

Voorzitter Hubert Bruls wil dat minister Grapperhaus een appèl doet op de zaken of zelfs de regels aanscherpt. Er zou namelijk tijdens de coronalockdown veel te veel winkelend publiek komen, ook - juist - om andere dingen dan levensmiddelen te kopen.

Bij de Groningse Makro rijdt een gestage stroom auto’s het parkeerterrein op en af, maar zoeken naar een plekje is niet echt nodig. Veel af- en aanlopende klanten voor de ingang, maar niet per se rijvorming. ,,Het schijnt in het weekend erger te zijn geweest, toen was mijn compagnon hier’’, vertelt Thomas Oldenhuis, die net de laatste twee kerstpakketten voor zijn bedrijf heeft opgehaald. ,,Nu is het redelijk druk, maar niet extreem. Het lijkt mij een combi van de laatste kerstinkopen doen, en toch iets van een uitje willen.’’

Nieuwe schoenen, kerstsokken, televisies en cosmetica

Strikt genomen is de groothandel bedoeld voor bedrijven, niet voor particulieren. Je moet een Makropas hebben om naar binnen te mogen. Maar omdat het gejaagde winkelpersoneel wel iets beters te doen heeft dan identificatie controleren bij de ingang, is die regel nogal gemakkelijk te omzeilen: als je maar een pasje kunt scannen, kraait er verder geen haan naar of dat pasje wel van jou is.

Binnen past een meneer op leeftijd nieuwe schoenen, terwijl zijn vrouw keurend toekijkt. Twee jonge vriendinnen grasduinen tussen de cosmetica: ,,’t Is één plus één gratis, hè’’, roept de ene de andere toe. Een man wandelt richting kassa met een gigantische televisie onderop zijn winkelkar. Een stel met een zoontje zoekt kerstsokken uit - ook kleding is tegen 30 tot 50 procent korting in de aanbieding. ,,Duitse wijn, waar vinden we die?’’, vraagt een dame aan winkelbediende Ellen.

‘Ik let wel op de regels, klanten trekken zich er niets van aan’

,,Het is wel druk, ja’’, oordeelt Ellen. ,,Maar dat is het met kerst eigenlijk altijd wel.’’ Een oudere collega valt in: ,,Andere jaren minder dan nu, hoor.’’ Iedereen heeft mondkapjes op, de karren worden uitentreure schoongemaakt. ,,En we hebben hier natuurlijk veel vierkante meters, hè?’’ Inderdaad: hoewel het behoorlijk doorloopt met klanten, voelt het bijna nergens in de brede gangpaden echt vol.

,,Maar ik vind het lastig, hoor’’, peinst Ellen. ,,Ik let zo goed mogelijk op de regels, maar ik merk dat klanten zich er niks van aantrekken. Als ze ergens bij moeten, letten ze niet op de anderhalve meter afstand en ze komen nog steeds gewoon in groepen winkelen. Wat moet ik doen?’’ vraagt ze retorisch. ,,Zeggen dat het niet mag? Ik kan niet de hele dag politie-agentje staan spelen. Het is in feite hun eigen verantwoordelijkheid.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Groningen
Coronavirus